Μικρές Αγγελίες - Kleinanzeigen                Επαγγελματικός Οδηγός - Branchenbuch

  

ΥΓΕΙΑ (739)

Καναδοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι δοκιμάζουν ένα νέο φάρμακο για την αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS), γνωστή και ως νόσο του κινητικού νευρώνα ή νόσο Λου Γκέριγκ, ο πιο διάσημος ασθενής της οποίας είναι ο καθηλωμένος στο αναπηρικό αμαξίδιό του βρετανός επιστήμονας Στίβεν Χόκινγκ.


Το φάρμακο είναι η πιμοζίδη, η οποία όπως έχουν δείξει οι έως τώρα δοκιμές (φάσης 1) σε πειραματόζωα και ανθρώπους, είναι ασφαλής και φαίνεται να «φρενάρει» την επιδείνωση της νόσου, σταθεροποιώντας την κατάσταση του ασθενούς. Η ALS είναι μια νευροεκφυλιστική πάθηση που συνήθως οδηγεί σε προοδευτική παράλυση των σκελετικών μυών και, κατά μέσο όρο, σε θάνατο μέσα σε μια τριετία από την εμφάνιση των συμπτωμάτων (κάτι που όμως δεν συνέβη στην περίπτωση του Σ.Χόκινγκ).

Οι ερευνητές του Κέντρου Ερευνών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Μόντρεαλ (CRCHUM) και της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Κάλγκαρι, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κλινικών ερευνών "JCI Insight". «Το νέο φάρμακο μειώνει τα συμπτώματα της νόσου στα πειραματόζωα. Τα υπάρχοντα φάρμακα riluzole και edaravone έχουν μέτρια αποτελέσματα. Όμως κι άλλες μελέτες πρέπει να γίνουν για να επιβεβαιώσουν τα ευρήματά μας. Πάντως πιστεύουμε ότι βρήκαμε ένα φάρμακο, που μπορεί να αποδειχθεί πιο αποτελεσματικό για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των ασθενών», δήλωσε ο Πάρκερ.

Σε λίγες εβδομάδες ξεκινά η φάση 2 της κλινικής δοκιμής της πιμοζίδης σε 100 εθελοντές, με υπεύθυνο τον αναπληρωτή καθηγητή Λόρενς Κόρνγκατ του Πανεπιστημίου του Κάλγκαρι. Η μελέτη θα πραγματοποιηθεί σε εννέα νοσοκομεία του Καναδά και θα διαρκέσει έξι μήνες, προκειμένου να επιβεβαιώσει την ασφάλεια του φαρμάκου και, κυρίως, την αποτελεσματικότητά του στη μετρίαση των συμπτωμάτων.

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν αν η πιμοζίδη μπορεί να έχει θεραπευτικό αποτέλεσμα στους ανθρώπους ή απλώς διατηρεί τη νευρομυική λειτουργία, «φρενάροντας» την επιδείνωση της νόσου. Ανέφεραν ότι είναι πρόωρο να εξαχθούν συμπεράσματα και τόνισαν ότι, σε αυτό το στάδιο, οι ασθενείς με ALS δεν πρέπει να δοκιμάσουν μόνοι τους να χρησιμοποιήσουν την πιμοζίδη, η οποία έχει σοβαρές παρενέργειες.

Η συγκεκριμένη φαρμακευτική ουσία είναι γνωστή εδώ και 50 περίπου χρόνια και ήδη έχει χρησιμοποιηθεί κατά της σχιζοφρένειας. Οι δοκιμές της πιμοζίδης κατά της ALS άρχισαν πριν έξι χρόνια, διαδοχικά σε σκουλήκια ψάρια και ποντίκια, αφήνοντας ενθαρρυντικά αποτελέσματα. To 2015 πραγματοποιήθηκε η πρώτη κλινική δοκιμή διάρκειας έξι εβδομάδων σε 25 ασθενείς στον Καναδά. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

 

 

Οι άνθρωποι που πίνουν πολύ αλκοόλ και καπνίζουν, επίσης, εμφανίζουν στην όψη τους πρόωρα σημάδια γήρανσης, δείχνοντας μεγαλύτερης ηλικίας από ό,τι είναι στην πραγματικότητα, σύμφωνα με μια νέα δανική επιστημονική έρευνα. Η ελαφριά έως μέτρια κατανάλωση αλκοόλ και το αραιό κάπνισμα δεν έχουν το ίδιο αποτέλεσμα.


Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Τζέιν Τόλστρουπ του Εθνικού Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Νότιας Δανίας στην Κοπεγχάγη, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επιδημιολογίας "Journal of Epidemiology & Community Health", ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 11.500 ανθρώπους 21 έως 93 ετών, των οποίων η υγεία και η εξωτερική εμφάνιση για σημάδια γήρανσης παρακολουθήθηκαν επί 11,5 χρόνια κατά μέσο όρο. Η μέση κατανάλωση αλκοόλ των συμμετεχόντων ήταν περίπου δυόμισι ποτά την εβδομάδα για τις γυναίκες και 11 για τους άνδρες. Το 57% των γυναικών και το 67% των ανδρών ήσαν καπνιστές.

Ως σημάδια πρόωρων γηρατειών θεωρήθηκαν οι ρυτίδες στους λοβούς των αυτιών, οι σκούροι κύκλοι γύρω από τα μάτια (το πιο κοινό σημάδι και στα δύο φύλα), οι κιτρινωπές πλάκες στα βλέφαρα (ξανθελάσματα), η απώλεια των μαλλιών (κυρίως στους άνδρες) κ.α. Διαπιστώθηκε ότι όσο περισσότερο πίνει και καπνίζει κανείς, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να δείχνει πιο μεγάλος από την ηλικία του, δηλαδή να υπάρχει απόκλιση ανάμεσα στη βιολογική και στη χρονολογική ηλικία του. Για παράδειγμα, μια γυναίκα που καπνίζει ένα πακέτο τσιγάρων τη μέρα επί 15 έως 30 χρόνια, έχει κατά μέσο όρο 41% μεγαλύτερη πιθανότητα να δείχνει μεγαλύτερη από τα χρόνια της, ενώ για τους άνδρες η πιθανότητα αυξάνει κατά 12% αντίστοιχα.

Μια γυναίκα που πίνει 28 ποτά την εβδομάδα (τέσσερα τη μέρα κατά μέσο όρο), έχει 33% μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσει μαύρους κύκλους γύρω από τα μάτια της, ενώ ο κίνδυνος είναι κατά 35% μεγαλύτερος για έναν άνδρα που πίνει πάνω από 35 μερίδες αλκοόλ την εβδομάδα. Η ανάλυση δείχνει ότι ανάμεσα σε αυτούς που δεν πίνουν καθόλου αλκοόλ και σε αυτούς που πίνουν λίγο έως μέτρια, δεν υπάρχουν διαφορές όσον αφορά τα σημάδια της πρόωρης γήρανσης. Η φαλάκρα είναι το σημάδι εκείνο που εξαρτάται λιγότερο από το ποτό και το αλκοόλ, επειδή επηρεάζεται σε μεγαλύτερο βαθμό από τα γονίδια και τα επίπεδα των ανδρικών ορμονών. 

 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το έμφραγμα αυξάνει τον κίνδυνο αγγειακής άνοιας κατά 35% και ο κίνδυνος παραμένει αυξημένος ακόμη και 35 χρόνια μετά το έμφραγμα από το οποίο επιβίωσε ο ασθενής. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας δανικής επιστημονικής έρευνας.


Η άνοια αγγειακής αιτιολογίας προκαλείται από εγκεφαλικές βλάβες που οφείλονται είτε σε θρομβώσεις και μικρά εγκεφαλικά, είτε σε αιμορραγικά επεισόδια. Η αγγειακή άνοια είναι διαφορετικής μορφής από τη συνηθέστερη μορφή άνοιας που οφείλεται στη νευροεκφυλιστική νόσο Αλτσχάιμερ.

Οι ερευνητές του Τμήματος Κλινικής Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου του Ώρχους, με επικεφαλής τον Γιενς Σούντμπολ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό "Circulation", ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 200.000 περιστατικά άνοιας. Διαπιστώθηκε ότι όσοι είχαν επιβιώσει τουλάχιστον επί ένα χρόνο μετά από έμφραγμα, είχαν αυξημένη πιθανότητα 35% κατά μέσο όρο να εμφανίσουν αργότερα στη ζωή τους αγγειακή άνοια, αλλά όχι άνοια λόγω Αλτσχάιμερ.

Ο κίνδυνος άνοιας ήταν πολύ μεγαλύτερος (τετραπλάσιος), αν ο ασθενής, μετά το έμφραγμα, είχε υποβληθεί και σε επέμβαση «μπαϊ-πας». Εκτιμάται ότι έως το 2050 περίπου 131 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο θα πάσχουν από διάφορες μορφές άνοιας. Η αγγειακή άνοια αποτελεί περίπου το 20% των περιστατικών, ενώ οι άνοιες λόγω Αλτσχάιμερ το 50%. Σε σχέση με τις άλλες μορφές άνοιας, η αγγειακή άνοια θεωρείται αυτή που μπορεί να προληφθεί περισσότερο. 

 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι γυναίκες που έχουν βιώσει μία ή περισσότερες τραυματικές εμπειρίες στη ζωή τους ή έχουν ζήσει συμβάντα που τους προκάλεσαν στρες τα τελευταία χρόνια, έχουν αυξημένη πιθανότητα να γίνουν παχύσαρκες, σε σχέση με όσες δεν έχουν στρες ούτε ψυχικά τραύματα, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.


Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια ιατρικής Μισέλ 'Αλμπερτ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε αμερικανικό καρδιολογικό συνέδριο, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 22.000 γυναίκες μέσης και τρίτης ηλικίας, από τις οποίες το ένα τέταρτο περίπου (23%) ήσαν παχύσαρκες, είχαν δηλαδή δείκτη μάζας σώματος άνω του 30. Διαπιστώθηκε ότι όσες γυναίκες είχαν περάσει κάποιο τραυματικό συμβάν (όπως θάνατο παιδιού, βίαιη σωματική επίθεση κ.α.) ή στρεσογόνα γεγονότα , ήταν κατά μέσο όρο 11% πιθανότερο να είναι παχύσαρκες. Όσο πιο βεβαρημένο με τραυματικά και στρεσογόνα περιστατικά ήταν το παρελθόν μιας γυναίκας κατά την τελευταία πενταετία, τόσο πιθανότερο ήταν να είναι παχύσαρκη.

Έτσι, γυναίκες με τέσσερα ή περισσότερα τέτοια περιστατικά είχαν 36% μεγαλύτερη πιθανότητα παχυσαρκίας, σε σχέση με όσες δεν είχαν καμία τραυματική εμπειρία. «Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι το ψυχολογικό στρες με τη μορφή αρνητικών και τραυματικών συμβάντων στη ζωή αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την αύξηση του βάρους», δήλωσε η 'Αλμπερτ. Προηγούμενες μελέτες έχουν συσχετίσει την παχυσαρκία με αυξημένο κίνδυνο για έμφραγμα, εγκεφαλικό, διαβήτη, καρκίνο και άλλες παθήσεις. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι άνθρωποι που αφενός πίνουν καφέ και αφετέρου ακολουθούν μια κατά βάση φυτοφαγική διατροφή, αποφεύγοντας το κρέας, ιδίως το επεξεργασμένο, έχουν μικρότερο κίνδυνο να εμφανίσουν καρδιακή ανεπάρκεια, σύμφωνα με δύο νέες αμερικανικές επιστημονικές έρευνες, που παρουσιάσθηκαν σε καρδιολογικό συνέδριο στην Καλιφόρνια.


Η πρώτη μελέτη, με επικεφαλής τη Λάουρα Στίβενς της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, χρησιμοποίησε υπολογιστή με τεχνητή νοημοσύνη (μηχανική μάθηση) για να αναλύσει στοιχεία από χλιάδες ανθρώπους, που παρακολουθούνταν στο πλαίσιο της μακρόχρονης «Καρδιολογικής Μελέτης του Φράμιγκχαμ» στις ΗΠΑ.

Διαπιστώθηκε ότι όσοι πίνουν καφέ, έχουν μειωμένο κίνδυνο κατά 7% για καρδιακή ανεπάρκεια και κατά 8% για εγκεφαλικό, με κάθε πρόσθετο φλιτζάνι καφέ που καταναλώνουν μέσα στην εβδομάδα, σε σχέση με όσους δεν πίνουν καθόλου καφέ.

Ακολούθησε η επιβεβαίωση αυτής της συσχέτισης μεταξύ καφέ-καρδιακής ανεπάρκειας με στοιχεία και από δύο άλλες μελέτες σε άλλους πληθυσμούς. Η δεύτερη μελέτη, με επικεφαλής την Κάιλα Λάρα της Ιατρικής Σχολής Icahn του Νοσοκομείου του Όρους Σινά στη Νέα Υόρκη, ανέλυσε στοιχεία για περίπου 15.700 ανθρώπους άνω των 45 ετών χωρίς ιστορικό καρδιακής νόσου, για μια περίοδο τεσσάρων ετών.

Διαπιστώθηκε ότι όσοι έκαναν κυρίως φυτοφαγική διατροφή (ψάρια, φρούτα, λαχανικά, όσπρια, δημητριακά ολικής άλεσης) και απέφευγαν τα κρέατα (ιδίως τα επεξεργασμένα), είχαν κατά μέσο όρο 42% μικρότερο κίνδυνο να εκδηλώσουν καρδιακή ανεπάρκεια.

Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι μια χρόνια και προοδευτικά επιδεινούμενη κατάσταση, στην οποία η καρδιά δυσκολεύεται να αντλήσει αρκετό αίμα. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι ο υγιεινός τρόπος διατροφής μειώνει τον κίνδυνο αθηροσκλήρωσης, ενώ η νέα μελέτη δείχνει ότι αυτό ισχύει και για την καρδιακή ανεπάρκεια.

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ έδωσε την έγκρισή της για την κυκλοφορία του πρώτου ψηφιακού χαπιού, το οποίο διαθέτει ενσωματωμένο ηλεκτρονικό αισθητήρα. Με αυτό τον τρόπο, το ίδιο το φάρμακο «μαρτυράει» στο γιατρό ή στους συγγενείς, κάθε φορά που ο ασθενής δεν το παίρνει λόγω αφηρημάδας ή σκοπιμότητας.


Είναι γνωστό ότι σε όλο τον κόσμο εκατομμύρια ασθενείς δεν παίρνουν τα φάρμακά τους με βάση τη συνταγογράφηση των γιατρών, είτε επειδή είναι αμελείς, είτε επειδή δεν θέλουν να τα πάρουν παρά τις οδηγίες. Εξαιτίας αυτής της πρακτικής, πολλοί ασθενείς δεν θεραπεύονται σωστά, με συνέπεια ή φαρμακευτική θεραπεία τους να παρατείνεται ή τελικά να καθιστά αναγκαία την εισαγωγή τους σε νοσοκομείο. Αυτό σημαίνει τεράστιες περιττές δαπάνες διεθνώς, που επιβαρύνουν τόσο τα δημόσια συστήματα υγείας όσο και τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείς και οι οποίες θα μπορούσαν να αποφευχθούν, αν οι ασθενείς ήσαν συνεπείς. Το πρώτο εγκεκριμένο ψηφιακό χάπι, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», είναι το αντιψυχωσικό Abilify MyCite, που θα συνταγογραφείται για ασθενείς με σχιζοφρένεια, διπολική διαταραχή και μείζονα κατάθλιψη. Όλες αυτές είναι παθήσεις στις οποίες συχνά ο ασθενής δεν τηρεί σωστά τη φαρμακευτική θεραπεία, είτε επειδή θέλει να αποφύγει τις παρενέργειες των φαρμάκων, είτε επειδή νομίζει ότι είναι υγιέστατος, είτε επειδή απλώς έχει παρανοϊκές σκέψεις ότι ο γιατρός θέλει να του κάνει κακό με τα χάπια.

Το ψηφιακό χάπι δημιουργήθηκε μετά από συνεργασία της φαρμακευτικής εταιρείας Otsuka που κατασκευάζει το ευρέως συνταγογραφούμενο αντιψυχωσικό Abilify  και της τεχνολογικής εταιρείας Proteus Digital Health που ανέπτυξε τον ενσωματωμένο αισθητήρα, ο οποίος δημιουργεί ένα ηλεκτρικό σήμα, όταν έλθει σε επαφή με τα υγρά του στομάχου. Μετά από μερικά λεπτά το σήμα ανιχνεύεται από ένα «ηλεκτρονικό τσιρότο», που εφαρμόζεται στα πλευρά του σώματος του ασθενούς και το οποίο πρέπει να αντικαθίσταται κάθε επτά μέρες. Το επίθεμα αυτό μεταβιβάζει μέσω Bluetooth τη μέρα και την ώρα της κατάποσης του χαπιού σε μια εφαρμογή κινητού τηλεφώνου, έτσι ώστε οι γιατροί να έχουν συνεχή εικόνα του κατά πόσο ο ασθενής καταπίνει κανονικά το φάρμακό του. Το Abilify MyCite θα κυκλοφορήσει εντός του 2018 σε άγνωστη τιμή έως τώρα (το κόστος του ασφαλώς θα επηρεάσει το πόσο ευρέως θα χρησιμοποιηθεί). Οι ασθενείς που θα πάρουν το ψηφιακό χάπι, θα υπογράφουν ένα έγγραφο ότι συναινούν προκειμένου οι γιατροί τους και έως τέσσερα άλλα συγγενικά ή οικεία πρόσωπα να ενημερώνονται με ηλεκτρονικό τρόπο για την μέρα και την ώρα που ο ασθενής καταπίνει το χάπι. Παρόλο που η χρήση του ψηφιακού χαπιού απαιτεί τη συναίνεση του ασθενούς, ήδη έχουν αρχίσει να εκφράζονται ανησυχίες για εισβολή του «Μεγάλου Αδλεφού» στο χώρο της ιατρικής, για παραβίαση της ιδιωτικότητας των ασθενών και για εξαναγκασμό πάνω τους να παίρνουν φάρμακα που δεν θέλουν.

Ακόμη και ο πρόεδρος του Τμήματος Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης δρ Τζέφρι Λίμπερμαν, αφού ανέφερε ότι ο ίδιος και αρκετοί συνάδελφοί του θα ήθελαν να δοκιμάσουν το νέο χάπι, παραδέχθηκε ότι «θυμίζει βιοϊατρικό Μεγάλο Αδελφό». Ήδη διάφορες εταιρείες αναπτύσσουν παρόμοια «έξυπνα» φάρμακα και άλλες συναφείς ψηφιακές φαρμακευτικές τεχνολογίες, που διασφαλίζουν ότι πράγματι ο ασθενής έβαλε το χάπι στη γλώσσα του και το κατάπιε. Σχετικές δοκιμές γίνονται σε ασθενείς με καρδιοπάθειες, εγκεφαλικά, HIV, διαβήτη κ.α. Τέτοιες καινοτομίες θεωρούνται πολύ χρήσιμες ιδίως για τους ηλικιωμένους που συχνά ξεχνούν τα χάπια τους, καθώς και για όσους πρέπει να πάρουν πολλά χάπια με συγκεκριμένη σειρά μέσα στη μέρα. Το ερώτημα όμως είναι πώς οι ίδιοι οι ασθενείς θα νιώθουν και πώς μπορεί να αντιδράσουν, γνωρίζοντας ότι το φάρμακο μέσα στο στομάχι τους στέλνει πίσω από την πλάτη τους κρυφά μηνύματα στο γιατρό τους... 

 

 

 

AΠΕ-ΜΠΕ

Μικρή -κάτω από 1%- είναι η πιθανότητα να πάθει κανείς αιφνίδια καρδιακή ανακοπή ή να πεθάνει από αιφνίδιο καρδιακό θάνατο λόγω του σεξ. Από την άλλη, περίπου δεκαπλάσια είναι η πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο σε έναν άνδρα σε σχέση με μια γυναίκα.


Σε κάθε περίπτωση, η πιθανότητα επιβίωσης από ένα τέτοιο περιστατικό ανακοπής-ανεξαρτήτως φύλου- είναι πολύ μικρή. Αυτά είναι τα βασικά συμπεράσματα από μια νέα μελέτη που παρουσίασαν Αμερικανοί επιστήμονες σε καρδιολογικό συνέδριο στις ΗΠΑ. Η έρευνα -η πρώτη του είδους της όσον αφορά τη σχέση σεξ-ανακοπής- επιβεβαιώνει ότι είναι πράγματι δυνατό να σταματήσει να χτυπά ξαφνικά η καρδιά (ιδίως ενός άνδρα) την ώρα του σεξ, αλλά κάτι τέτοιο είναι σπάνιο.

Οι ερευνητές,  που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο συνέδριο της American Heart Association στην Καλιφόρνια και ανάλογη δημοσίευση στο περιοδικό του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας (Journal of American College of Cardiology), ανέλυσαν στοιχεία για 4.557 περιστατικά αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής σε ανθρώπους άνω των 18 ετών, στη διάρκεια μιας περιόδου 13 ετών. Από αυτά, διαπιστώθηκε ότι τα 34 (0,7%) είχαν συμβεί στη διάρκεια του σεξ ή έως μία ώρα μετά από αυτό και, εξ αυτών, σχεδόν όλα (τα 32) αφορούσαν άνδρες. Μεταξύ των ανδρών, σχεδόν ένα στα 100 περιστατικά αιφνίδιου καρδιακού θανάτου σχετιζόταν με το σεξ, ενώ μεταξύ των γυναικών η αναλογία δεν ήταν ούτε μία στις χίλιες.

Σύμφωνα με τη μελέτη, η πιθανότητα ανακοπής είναι μεγαλύτερη σε έναν μεσήλικα άνδρα γύρω στα 60, με ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου (ιδίως καρδιακή αρρυθμία), ο οποίος παίρνει φάρμακα γι' αυτήν. Η χρήση αλκοόλ και διεγερτικών ουσιών πριν το σεξ αυξάνει περαιτέρω τον κίνδυνο. Στην αιφνίδια καρδιακή ανακοπή η καρδιά σταματά ξαφνικά να χτυπά, κάτι που συνήθως συμβαίνει χωρίς προειδοποίηση, λόγω προβλημάτων στην ηλεκτρική λειτουργία της καρδιάς (η ανακοπή είναι διαφορετική από το έμφραγμα όπου μπλοκάρεται η ροή του αίματος στην καρδιά).

Χωρίς άμεση παρέμβαση, η ανακοπή μπορεί να οδηγήσει σε αιφνίδιο καρδιακό θάνατο. Ήταν γνωστό ότι το σεξ μπορεί να προκαλέσει έμφραγμα, ενώ όπως δείχνει η νέα μελέτη, υπάρχει μικρή πιθανότητα να οδηγήσει και σε θανατηφόρα ανακοπή. Σχεδόν το 90% όσων παθαίνουν ανακοπή εκτός νοσοκομείου, πεθαίνουν, συνήθως επειδή δεν έχουν έγκαιρη καρδιοπνευμονική ανάνηψη. Κάθε λεπτό που περνά μετά την ανακοπή, χωρίς τέτοια ανάνηψη, η πιθανότητα επιβίωσης μειώνεται κατά 10% περίπου. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στο δύσκολο δίλημμα «μηχανική βαλβίδα ή βιολογική από ζώο», που αντιμετωπίζουν όσοι ασθενείς χρειάζονται αντικατάσταση βαλβίδας καρδιάς, η απάντηση είναι: «Εξαρτάται». Από την ηλικία του ασθενούς και από το ποια βαλβίδα χρειάζεται αλλαγή. Σύμφωνα τουλάχιστον με νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, την πιο ολοκληρωμένη του είδους της έως σήμερα πάνω σε αυτό το πρόβλημα.


Η μελέτη δείχνει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως στους νεότερης ηλικίας ασθενείς, η μηχανική βαλβίδα είναι πιο ασφαλής και πρέπει να χρησιμοποιείται συχνότερα από ό,τι σήμερα συμβαίνει. Συγκεκριμένα, για ασθενείς που αντικαθιστούν τη μιτροειδή βαλβίδα, η μηχανική βαλβίδα έχει μεγαλύτερο όφελος έως την ηλικία των 70 ετών. Από την άλλη, στην περίπτωση της αντικατάστασης της αορτικής βαλβίδας, το μεγαλύτερο όφελος από μια μηχανική βαλβίδα σταματά μετά την ηλικία των 55 ετών.

Οι σημερινές συστάσεις του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας και της Αμερικανικής Καρδιολογικής Ένωσης είναι να τοποθετούνται μηχανικές βαλβίδες σε άτομα έως 50 ετών, βιολογικές σε ανθρώπους άνω των 70 ετών, ενώ στην ηλικία 50 έως 70 ετών προτείνεται είτε η μία, είτε η άλλη. Όμως με βάση τη νέα μελέτη, αν πρόκειται για αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας, σε αυτή την ενδιάμεση ηλικιακή ομάδα φαίνεται πως η βιολογική βαλβίδα είναι προτιμότερη. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή καρδιοθωρακοχειρουργικής Τζόζεφ Γου της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικο "The New England Journal of Medicine", ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 10.000 ασθενείς που αντικατέστησαν την αορτική βαλβίδα και 15.500 που αντικατέστησαν τη μιτροειδή βαλβίδα.

Το βασικό συμπέρασμα ήταν ότι η μηχανική βαλβίδα υπερτερεί της βιολογικής (ζωικής), όσον αφορά την επιβίωση του ασθενούς, όταν η ηλικία τους τη στιγμή της επέμβασης είναι έως 70 ετών στη περίπτωση της μιτροειδούς και έως 55 ετών στην περίπτωση της αορτικής. Οι βιολογικές βαλβίδες -συνήθως από αγελάδα ή χοίρο- είναι πιο επιρρεπείς σε φθορά από τις μηχανικές και μπορεί να χρειασθούν δεύτερη επέμβαση μέσα σε δέκα έως 15 χρόνια. Από την άλλη, οι μηχανικές βαλβίδες διαρκούν περισσότερο, αλλά οι ασθενείς πρέπει να παίρνουν αντιθρομβωτικά φάρμακα (βαρφαρίνη) εφ' όρου ζωής. Η νέα μελέτη, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, δείχνει ότι μια ζωική μιτροειδής βαλβίδα υπερδιπλασιάζει τον κίνδυνο θανάτου του ασθενούς μέσα σε 30 μέρες, αν οι ασθενείς είναι 40 έως 49 ετών. Ο κίνδυνος θανάτου είναι 5,6% με βιολογική βαλβίδα έναντι 2,2% με μηχανική. Όμως για τους μεγαλύτερης ηλικίας ασθενείς, ο κίνδυνος θανάτου είναι ο ίδιος είτε με μηχανική είτε με βιολογική βαλβίδα. Σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου, μέσα στην επόμενη 15ετία από την επέμβαση αντικατάστασης της μιτροειδούς, ο κίνδυνος θανάτου είναι επίσης μεγαλύτερος για τους ασθενείς 40 έως 49 ετών με βιολογική βαλβίδα (44%) από ό,τι με μηχανική (27%). Αλλά στους άνω των 70 ετών ο κίνδυνος δεν διαφέρει.

Η πιθανότητα εγκεφαλικού είναι μεγαλύτερη μεταξύ όσων έχουν μηχανική μιτροειδή βαλβίδα, αλλά μόνο στην ηλικία 50 έως 70 ετών. Στις ίδιες ηλικίες, ο κίνδυνος αιμορραγίας είναι χαμηλότερος για όσους έχουν τοποθετήσει βιολογική μιτροειδή. Γενικότερα, σύμφωνα με τη μελέτη, διαπιστώνεται μια τάση με το πέρασμα του χρόνου να γίνονται πιο δημοφιλείς -ιδίως μεταξύ των νεότερων ασθενών- οι βιολογικές βαλβίδες, οι οποίες αποτελούν πια περίπου 52% των αντικαταστάσεων αορτικής έναντι 11,5% το 1996 και 54% των αντικαταστάσεων μιτροειδούς από 17% το 1996.

Ο δρ Γου παραδέχθηκε πάντως ότι, μετά τη νέα έρευνα, η απόφαση για το τι είδους βαλβίδα θα τοποθετηθεί, δεν έγινε πιο εύκολη για τους ασθενείς και τους γιατρούς, καθώς πρέπει πλέον να λάβει κανείς περισσότερα πράγματα υπόψη του σε σχέση με τις έως τώρα επίσημες συστάσεις. Οι βαλβιδοπάθειες υποχρεώνουν την καρδιά να δουλεύει πιο εντατικά για να αντλήσει αίμα, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια και αιφνίδιο θάνατο. Η πάθηση μπορεί να υπάρχει εκ γενετής ή να προκύψει αργότερα λόγω λοίμωξης, εμφράγματος ή άλλης αιτίας. Όταν πια η βαλβίδα παρεμποδίζει την κυκλοφορία του αίματος στο σώμα, πρέπει να αντικατασταθεί.

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επιστήμονες στη Βρετανία ανακοίνωσαν ότι ανέπτυξαν ένα προγεννητικό τεστ DNA για το σύνδρομο Ντάουν, που είναι πιο ασφαλές και αποτελεσματικό από αυτό που χρησιμοποιείται σήμερα. Το νέο γενετικό τεστ (reflex DNA screening), που είναι λιγότερο στρεσογόνο για τις μητέρες, γίνεται περίπου στην 11η εβδομάδα της κύησης και παρέχει λιγότερα ψευδώς θετικά αποτελέσματα σε σχέση με το υπάρχον τεστ.


Μπορεί επίσης να αξιοποιηθεί για την έγκαιρη διάγνωση δύο άλλων σοβαρών αλλά σπανιότερων χρωμοσωμικών παθήσεων (τρισωμιών), των συνδρόμων Έντουαρντς και Πατάου, που προκαλούνται από την ύπαρξη ενός πρόσθετου χρωμοσώματος στα κύτταρα του εμβρύου.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Προληπτικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου, με επικεφαλής τον καθηγητή Σερ Νίκολας Γουόλντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής ιατρικής "Genetics in Medicine", δοκίμασαν το τεστ σε πέντε μαιευτικές κλινικές, σε πάνω από 22.800 γυναίκες. Από αυτές, το 11% έκαναν το νέο τεστ DNA. Διαπιστώθηκε ότι το νέο τεστ είχε ποσοστό διαγνωστικής ακρίβειας 95% στην ανίχνευση των τριών χρωμοσωμικών διαταραχών, έναντι 81% του υφισταμένου τεστ. Το ποσοστό των ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων του νέου τεστ ήταν μόνο 0,02% ή δύο περιστατικά στα χίλια, έναντι 2,42% του υπάρχοντος τεστ (τα ψευδώς θετικά αποτελέσματα παραπλανούν ότι υπάρχει μια πάθηση, χωρίς αυτό να συμβαίνει στην πραγματικότητα). Σήμερα, η διάγνωση του συνδρόμου Ντάουν και των άλλων δύο χρωμοσωμικών διαταραχών γίνεται με ένα συνδυασμό τεστ αίματος και εξέτασης υπερήχου μεταξύ της δέκατης και της 14ης εβδομάδας της κύησης.

Αν -λαμβάνοντας υπόψη και την ηλικία της μητέρας- εκτιμηθεί ότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για το μωρό (πάνω από μία πιθανότητα στις 150), ακολουθεί για επιβεβαίωση ένα επεμβατικό τεστ αμνιοκέντησης ή λήψης τροφοβλάστης. Το νέο τεστ σε πρώτη φάση χρησιμοποιεί τον ίδιο συνδυασμό τεστ αίματος και υπερήχου. Αν ο κίνδυνος εκτιμηθεί ότι είναι πάνω από μία πιθανότητα στις 800, τότε το ίδιο αίμα της εγκύου στέλνεται για ανάλυση DNA.

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας, σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν», σκοπεύει να εισάγει το νέο τεστ από το 2018 για τις γυναίκες εκείνες που θεωρούνται υψηλού κινδύνου για κάποια από τις τρεις χρωμοσωμικές παθήσεις. Ο δρ Γουόλντ δήλωσε ότι το νέο τεστ θα μπορούσε μελλοντικά να υιοθετηθεί από τα νοσοκομεία όλου του κόσμου, εφόσον διαθέτουν εργαστήρια που κάνουν αναλύσεις DNA.

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η συχνή έκθεση ενός ηλικιωμένου ανθρώπου σε ρύπανση της ατμόσφαιρας σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο απώλειας οστικής μάζας, οστεοπόρωσης και, τελικά, κατάγματος. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε για πρώτη φορά μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.


Οι ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "The Lancet Planetary Health", ανέλυσαν στοιχεία μιας οκταετίας για σχεδόν 700 άτομα μέσης ηλικίας. Διαπιστώθηκε ότι όσοι ζούσαν σε περιοχές πιο επιβαρυμένες με ατμοσφαιρική ρύπανση από μικροσκοπικά σωματίδια (ΡΜ2,5) και αιθάλη, λόγω των εξατμίσεων των οχημάτων και άλλων πηγών ρύπανσης, είχαν κατά μέσο όρο χαμηλότερα επίπεδα ασβεστίου και ορμονών που σχετίζονται με τα οστά, καθώς επίσης μικρότερη οστική πυκνότητα, σε σχέση με όσους ζούσαν σε περιοχές με μικρή ρύπανση.

Μια παράλληλη ανάλυση στοιχείων από τις εισαγωγές 9,2 εκατομμυρίων ατόμων σε νοσοκομεία, έδειξε ότι ακόμη και μια μικρή αύξηση στο επίπεδο των ρύπων του αέρα αυξάνει τον κίνδυνο κατάγματος λόγω οστεοπόρωσης μεταξύ των ηλικιωμένων.

Ο κίνδυνος αυτός είναι μεγαλύτερος για τα άτομα που ζουν σε υποβαθμισμένες περιοχές, όπου συνήθως υπάρχει και μεγαλύτερη ρύπανση. Η οστεοπόρωση αποτελεί τη συχνότερη αιτία κατάγματος στην τρίτη ηλικία. Συνήθως δεν υπάρχουν συμπτώματα που να προειδοποιούν για τον κίνδυνο.

Μόνο το 40% όσων ηλικιωμένων παθαίνουν κάταγμα, ξαναβρίσκουν πλήρως την προηγούμενη κινητικότητά τους. Τα σωματίδια ΡΜ2,5 (που έχουν διάμετρο έως δυόμισι μικρόμετρα ή εκατομμυριοστά του μέτρου) εισχωρούν βαθιά στους πνεύμονες και στο υπόλοιπο σώμα, προκαλώντας συστημική οξειδωτική βλάβη και χρόνια φλεγμονή, πράγμα που επιταχύνει τη φυσιολογική απώλεια οστικής μάζας και έτσι αυξάνει τον κίνδυνο κατάγματος.

Επίσης το κάπνισμα σχετίζεται με παρόμοια βλάβη των οστών. Οι ερευνητές επεσήμαναν την ανάγκη ιδίως οι ηλικιωμένοι να μην καπνίζουν και να ζουν σε συνθήκες καθαρού αέρα. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Οι καρκίνοι του μαστού που είναι θετικοί για υποδοχείς οιστρογόνων, μπορεί να επανεμφανισθούν ακόμη και 20 χρόνια μετά την αρχική διάγνωση και θεραπεία τους, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα. Η συνήθης θεραπεία του συγκεκριμένου καρκίνου του μαστού περιλαμβάνει πέντε χρόνια χορήγησης του «ταμοξιφέν» ή των αναστολέων αρωματάσης, σε καθημερινή βάση με τη μορφή χαπιού.


Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό "Τhe New England Journal of Medicine", αξιολόγησαν στοιχεία από 88 κλινικές δοκιμές, που αφορούσαν συνολικά σχεδόν 63.000 γυναίκες με θετικούς οιστρογονικούς υποδοχείς και οι οποίες είχαν κάνει τουλάχιστον πενταετή θεραπεία μετά από την οποία δεν είχαν πλέον ίχνη καρκίνου. Μέσα στην επόμενη 15ετία, όμως, ένας αριθμός γυναικών είδε τον καρκίνο να υποτροπιάζει και να εξαπλώνεται στο σώμα τους (οστά, ήπαρ, πνεύμονες κ.α.), κάτι που συνέβη ακόμη και 20 χρόνια μετά από την αρχική διάγνωση. Ο κίνδυνος υποτροπής σχετιζόταν με το μέγεθος του αρχικού όγκου και τα χαρακτηριστικά του, καθώς και με τον αριθμό των λεμφαδένων όπου είχε εξαπλωθεί ο καρκίνος.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος επανεμφάνισης υπήρχε για όσες γυναίκες είχαν τους μεγαλύτερους αρχικούς όγκους, καθώς επίσης καρκίνο σε τέσσερις ή περισσότερους λεμφαδένες. Για τις γυναίκες αυτές ο κίνδυνος υποτροπής και μετάστασης ήταν 40% μέσα στην επόμενη 15ετία. Οι γυναίκες με μικρούς αρχικούς όγκους και καμία εξάπλωση στους λεμφαδένες είχαν πολύ μικρότερο κίνδυνο (10%).

Οι ογκολόγοι γνωρίζουν εδώ και χρόνια ότι η πενταετής χορήγηση «ταμοξιφέν» μειώνει περίπου στο μισό την πιθανότητα υποτροπής στη διάρκεια της θεραπείας και σχεδόν κατά ένα τρίτο μέσα στην επόμενη πενταετία. Οι αναστολείς αρωματάσης, που έχουν αποτέλεσμα μόνο σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, είναι ακόμη πιο αποτελεσματικά φάρμακα για τη μείωση του κινδύνου υποτροπής και θανάτου από καρκίνο του μαστού. Νεότερες μελέτες έχουν δείξει ότι η επέκταση της αρχικής θεραπείας για άλλα πέντε χρόνια είναι ακόμη πιο αποτελεσματική, γεγονός που έχει ανοίξει τη συζήτηση αν κάθε ασθενής θα πρέπει να συνεχίζει τη θεραπεία για μια δεκαετία.

Οι απειλητικές για τη ζωή παρενέργειες είναι σπάνιες με αυτές τις θεραπείες, όμως έχουν επίπτωση στην ποιότητα ζωής των ασθενών . Οι αναστολείς αρωματάσης μπορούν να προκαλέσουν οστεοπόρωση, πόνους στις αρθρώσεις, σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα κ.α. Μερικές ασθενείς επιλέγουν να σταματήσουν πρόωρα τη θεραπεία εξαιτίας αυτών των συμπτωμάτων.

Οι ερευνητές, μετά τη νέα μελέτη, ανέφεραν ότι οι ασθενείς με καρκίνο μαστού θετικό σε υποδοχείς οιστρογόνων θα πρέπει να εξετάσουν την πιθανότητα να επεκτείνουν τη θεραπεία τους πέραν της πενταετίας, παρά τις όποιες παρενέργειες, προκειμένου να μειώσουν περαιτέρω την πιθανότητα υποτροπής της νόσου. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Χιλιάδες ζωές θα σώζονταν κάθε χρόνο, αν το αναγκαίο φάρμακο μετά από σοβαρή αιμορραγία, λόγω τραυματισμού ή τοκετού, δινόταν μετά από λίγα λεπτά και όχι μετά από μερικές ώρες, όπως συχνά συμβαίνει, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα.


Η μελέτη δείχνει ότι το κάθε λεπτό μετρά: η πιθανότητα επιβίωσης μειώνεται κατά 10% για κάθε 15 λεπτά καθυστερημένης φαρμακευτικής θεραπείας με τρανεξαμικό οξύ, ενώ μετά από καθυστέρηση τριών ωρών το φάρμακο δεν έχει κάποιο αισθητό όφελος. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Ίαν Ρόμπερτς της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου, που ανέλυσαν στοιχεία για 41.100 ασθενείς με αιμορραγία και έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "The Lancet", κάλεσαν τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό να χορηγούν πλέον άμεσα το σωτήριο φάρμακο, είτε στο χειρουργείο είτε στον τόπο του τραυματισμού και όχι όταν πια ο ασθενής έχει μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

Το αντιαιμορραγικό τρανεξαμικό οξύ (ΤΧΑ) αvαστέλλει την ινωδόλυση και μπορεί να σταθεροποιήσει το θρόμβο του αίματος στην περιοχή της αιμορραγίας, ενώ δεν χρειάζεται ψυγείο, είναι φθηνό και απλό στην χρήση του (ενδοφλέβια). Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι αν η εν λόγω ουσία χορηγηθεί εντός τριών ωρών από την έναρξη της αιμορραγίας, μειώνει κατά το ένα τρίτο τον κίνδυνο θανάτου. Όμως, η νέα μελέτη δείχνει ότι αν το φάρμακο χορηγηθεί μέσα σε λίγα λεπτά, η πιθανότητα επιβίωσης αυξάνεται τουλάχιστον κατά 70% και, όσο καθυστερεί το φάρμακο, τόσο ο κίνδυνος μεγαλώνει για τη ζωή του ασθενούς. Οι ερευνητές δεν βρήκαν ενδείξεις επιπλοκών ή αυξημένου κινδύνου θρόμβωσης που μπορεί να προκαλέσει έμφραγμα, εγκεφαλικό κ.α., αν το φάρμακο χορηγηθεί άμεσα.

Σύμφωνα με τη μελέτη, σχεδόν δύο στους τρεις θάνατοι (το 63%) συμβαίνουν μέσα σε 12 ώρες από την έναρξη της αιμορραγίας, ενώ ειδικά στην περίπτωση των εγκύων ο κίνδυνος κορυφώνεται δύο έως τρεις ώρες μετά τη γέννα. Οι αιμορραγίες, λόγω τραύματος από τροχαία, βία κ.α., σκοτώνουν πάνω από δύο εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο κάθε χρόνο, εκ των οποίων περίπου 100.000 είναι γυναίκες που αιμορραγούν υπερβολικά στον τοκετό, κυρίως σε χώρες μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος. 

 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα πολυπληθή βακτήρια που ζουν στο έντερο, φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο στο κατά πόσο θα συρρικνωθούν οι όγκοι ενός ασθενούς μετά από μια αντικαρκινική ανοσοθεραπεία, σύμφωνα με δύο νέες επιστημονικές έρευνες, μια γαλλική και μια αμερικανική.


Οι δύο έρευνες, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Science», αναδεικνύουν τη σημασία του μικροβιώματος, του «οικοσυστήματος» των τρισεκατομμυρίων βακτηρίων και άλλων μικροοργανισμών που υπάρχουν μέσα στον άνθρωπο. Οι μελέτες έγιναν σε καρκινοπαθείς που έκαναν ανοσοθεραπεία (με αναστολείς PD-1) για να ενισχύσουν την άμυνα του οργανισμού τους, ώστε να καταπολεμήσει τους όγκους. Η μία έρευνα, στο Αντικαρκινικό Κέντρο Γκουστάβ Ρουσί στην πόλη Βιλζουίφ της Γαλλίας, , έγινε σε 249 ασθενείς με καρκίνο των πνευμόνων και των νεφρών. Η μελέτη διαπίστωσε ότι όσοι ασθενείς είχαν πάρει αντιβιοτικά για λοιμώξεις λίγο πριν ή λίγο μετά την έναρξη της αντικαρκινικής θεραπείας, ήταν πιθανότερο να εμφανίσουν μεγαλύτερους όγκους. Η ανοσοθεραπεία ήταν λιγότερο αποτελεσματική στην περίπτωσή τους, επειδή η μικροβιακή κοινότητά τους είχε αλλοιωθεί εξαιτίας των αντιβιώσεων. Από την άλλη, ένα συγκεκριμένο είδος βακτηρίων (Akkermansia muciniphila) φάνηκε να βοηθά ιδιαίτερα την αντικαρκινική θεραπεία.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι απλώς η αποφυγή της λήψης αντιβίωσης στη διάρκεια της αντικαρκινικής ανοσοθεραπείας μπορεί να αυξήσει από 25% σε 40% το ποσοστό των ασθενών που ανταποκρίνονται θετικά στην θεραπεία με αναστολείς PD-1. Η δεύτερη έρευνα, στο Αντικαρκινικό Κέντρο Άντερσον του Πανεπιστημίου του Τέξας, με επικεφαλής την Τζένιφερ Γουάργκο, έγινε σε 112 ασθενείς με προχωρημένο μελάνωμα του δέρματος. Διαπιστώθηκε ότι όσοι ανταποκρίνονταν καλύτερα στην ανοσοθεραπεία, ήσαν αυτοί που είχαν πιο πλούσιο μικροβίωμα με μεγαλύτερη ποικιλία βακτηρίων. Ιδιαίτερα επωφελή ήσαν τα υψηλά επίπεδα ορισμένων βακτηρίων (Faecalibacterium και Clostridiales), ενώ επιβλαβή ήσαν κάποια άλλα (Bacteroidales).

Η ανάλυση δειγμάτων ιστών έδειξε ότι υπήρχαν περισσότερα ανοσοκύτταρα που καταστρέφουν τα καρκινικά κύτταρα, στους όγκους των ασθενών με τα περισσότερα «καλά» βακτήρια. Στη συνέχεια, πειράματα σε πειραματόζωα έδειξαν ότι η μεταφορά «καλών» βακτηρίων μπορούσε να επιβραδύνει την ανάπτυξη των όγκων στα ζώα που αρχικά είχαν περισσότερα «κακά» βακτήρια - κάτι που θα ήταν ίσως δυνατό να επαναληφθεί στους ανθρώπους. Θα ακολουθήσουν έτσι και άλλες κλινικές δοκιμές για να μελετηθεί ο ρόλος και η δυνατότητα αξιοποίησης των βακτηρίων στη μάχη κατά του καρκίνου.

Στόχος είναι να διερευνηθεί κατά πόσο η δημιουργία ενός πιο ευνοϊκού μικροβιώματος στους καρκινοπαθείς θα τους βοηθήσει να ανταποκριθούν καλύτερα στα νέα αντικαρκινικά φάρμακα, όπως το Keytruda  και το Opdivo, «απελευθερώνοντας» το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτεθεί στους όγκους.

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Βρετανοί γιατροί άρχισαν να δοκιμάζουν μια ριζικά διαφορετική θεραπευτική στρατηγική για τη σχιζοφρένεια, βασιζόμενοι στις αυξανόμενες ενδείξεις ότι στη νόσο εμπλέκεται το ανοσοποιητικό σύστημα. Σε αυτό το πλαίσιο, μια κλινική δοκιμή διάρκειας δύο ετών θα χρησιμοποιήσει ένα φάρμακο αντισωμάτων, που ήδη αξιοποιείται κατά της σκλήρυνσης κατά πλάκας (πολλαπλής σκλήρυνσης).


Ο πρώτος ασθενής στον οποίο ξεκίνησε η θεραπεία την Πέμπτη, στο νοσοκομείο του Βασιλικού Κολεγίου (Kings College) στο Λονδίνο, είναι ένας 33χρονος άνδρας που διαγνώσθηκε με σχιζοφρένεια προ δεκαετίας, σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν». Μέσα στην επόμενη διετία, σε 30 ασθενείς και -για λόγους σύγκρισης σε άλλους 30 υγιείς ανθρώπους- θα χορηγείται μια φορά το μήνα ένα μονοκλωνικό αντίσωμα (Natalizumab) ή ένα ψευδοφάρμακο (πλασίμπο). Το φάρμακο ελπίζεται ότι θα «χτυπήσει» τη ρίζα της ψυχικής νόσου με πιο δραστικό τρόπο από κάθε άλλη θεραπεία έως σήμερα. Έχει προηγηθεί έρευνα για πάνω από μία δεκαετία από επιστήμονες με επικεφαλής τον καθηγητή μοριακής ψυχιατρικής Όλιβερ Χάουζ του Ινστιτούτου Ιατρικών Επιστημών του Λονδίνου και του Νοσοκομείου Mausdley.

Οι έρευνες αυτές -όπως και παρόμοιες σε άλλες χώρες- έχουν προσφέρει ενδείξεις ότι οι δυσλειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος στον εγκέφαλο πιθανώς βρίσκονται στην «καρδιά» της σχιζοφρένειας, τουλάχιστον σε μερικούς ασθενείς. Σχεδόν όλα τα υπάρχοντα ψυχοφάρμακα για τη σχιζοφρένεια στοχεύουν στον περιορισμό της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο των ασθενών, προκειμένου να τεθούν υπό έλεγχο τα συμπτώματα της ψύχωσης. Το φάρμακο για την πολλαπλή σκλήρυνση στοχεύει στα μικρογλοιακά κύτταρα του εγκεφάλου, τα οποία στην περίπτωση των ασθενών με σχιζοφρένεια λειτουργούν πολύ πιο επιθετικά από ό,τι στους υγιείς ανθρώπους, «κουρεύοντας» δραματικά τις ζωτικές συνδέσεις μεταξύ των νευρώνων. Το αντίσωμα επαναφέρει τη δραστηριότητα αυτή σε φυσιολογικά επίπεδα, κάτι που, οι επιστήμονες ελπίζουν, θα οδηγήσει σε περιορισμό της φλεγμονής στον εγκέφαλο και σε μείωση των ψυχωσικών και άλλων συμπτωμάτων της σχιζοφρένειας.

Η νέα προσέγγιση βασίζεται στο σκεπτικό ότι ο νους και το σώμα βρίσκονται σε στενή αλληλεπίδραση, με άμεση διαμεσολάβηση του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι επιστήμονες αποκτούν ολοένα περισσότερα στοιχεία ότι, εκτός από τις γνωστές αυτοάνοσες παθήσεις, η παθολογική υπερδραστηριοποίηση της άμυνας του σώματος, που στρέφεται εναντίον του ίδιου του οργανισμού, μπορεί να παίζει ρόλο επίσης σε ένα ευρύ φάσμα ψυχικών διαταραχών και νευρολογικών παθήσεων, από την κατάθλιψη έως την άνοια.

Είναι ενδεικτικό ότι οι άνθρωποι με διαβήτη τύπου 1 (μια αυτοάνοση πάθηση) έχουν 65% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν άνοια. Ενώ αρκετοί ασθενείς με επίμονη κατάθλιψη έχουν ωφεληθεί από θεραπείες με φάρμακα αντισωμάτων. Όλα αυτά, σύμφωνα με τους Βρετανούς επιστήμονες, κατατείνουν στο ότι ο εγκέφαλος και το ανοσοποιητικό σύστημα συνδέονται στενά, συνεπώς η σωματική και η ψυχική υγεία δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστές «επικράτειες». 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι γυναίκες που δεν μπορούν να κάνουν παιδί λόγω στειρότητας, έχουν 10% αυξημένο κίνδυνο να πεθάνουν πρόωρα από διάφορες αιτίες, 45% αυξημένη πιθανότητα να πεθάνουν ειδικότερα από καρκίνο του μαστού και 70% από διαβήτη. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας αμερικανικής επιστημονικής έρευνας, που δείχνει ότι η στειρότητα μπορεί να αποτελεί ένδειξη σοβαρότερων προβλημάτων υγείας μιας γυναίκας.

  Eρευνητές, ανέλυσαν στοιχεία 13 ετών για πάνω από 78.000 γυναίκες, από τις οποίες το 14% αδυνατούσαν να κάνουν παιδί μετά από προσπάθειες τουλάχιστον ενός έτους.

 Δεν είναι σαφές με ποιό ακριβώς τρόπο συνδέεται η στειρότητα με την πρόωρη θνησιμότητα. Μια πιθανότητα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι οι ορμονικές διαταραχές. Πάντως, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, η στειρότητα δεν σχετίζεται με άλλους γυναικολογικούς καρκίνους (ωοθηκών και μήτρας).

  «Ένα από τα πράγματα που ξέρουμε, είναι ότι η γέννηση ενός παιδιού κάποια στιγμή στη ζωή μιας γυναίκας, δρα προστατευτικά για την υγεία της. Όπως έχουν δείξει και άλλες μελέτες σε γυναίκες που δεν έχουν κάνει ποτέ παιδιά, κινδυνεύουν περισσότερο από καρδιαγγειακές παθήσεις και καρκίνους» δήλωσε η δρ Στεντς.

   Περίπου το 85% των γυναικών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού, ζουν τουλάχιστον πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση, ενώ το 77% ζουν τουλάχιστον δέκα χρόνια.

   Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Νάταλι Στεντς του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, σύμφωνα με τη βρετανική «Τέλεγκραφ», ανέλυσαν στοιχεία 13 ετών για πάνω από 78.000 γυναίκες, από τις οποίες το 14% αδυνατούσαν να κάνουν παιδί μετά από προσπάθειες τουλάχιστον ενός έτους.

 Λίγο κόκκινο κρασάκι ίσως βοηθάει

   Στο ίδιο συνέδριο παρουσιάσθηκε μια άλλη μικρή επιστημονική μελέτη σε 135 γυναίκες, που έγινε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σεντ Λούις και η οποία συμπέρανε ότι ένα ποτήρι κόκκινο κρασί τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες μιας γυναίκας να μείνει έγκυος, επειδή φαίνεται να βοηθά να αυξηθεί το απόθεμα των ωαρίων της.

 Αν αυτό όντως ισχύει, ουσιαστικά έρχεται σε αντίθεση με τις συστάσεις στις γυναίκες να μην πίνουν καθόλου αλκοόλ, όταν θέλουν να πιάσουν παιδί, επειδή κάτι τέτοιο μπορεί να βλάψει ανεπανόρθωτα το αναπτυσσόμενο έμβρυο. Γι' αυτό, άλλοι ειδικοί δήλωσαν επιφυλακτικοί -με δεδομένο και το μικρό μέγεθος της νέας μελέτης- εωσότου γίνουν μεγαλύτερες έρευνες. Σε κάθε περίπτωση, τόνισαν ότι η ποσότητα κρασιού πρέπει να είναι μικρή.

ΑΠΕ ΜΠΕ

Ελπίδες, ότι στο μέλλον θα υπάρξει ένα νέο φάρμακο για την ιδιοπαθή πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (ΠΑΥ), δημιουργεί η αρχική κλινική δοκιμή σε ασθενείς μιας ουσίας (της DCA) από επιστήμονες με επικεφαλής έναν Έλληνα γιατρό του Καναδά, τον καθηγητή Ευάγγελο Μιχελάκη του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα.


Το εν λόγω φάρμακο στοχεύει σε μια πρωτεΐνη (PDK) μέσα στα μιτοχόνδρια των κυττάρων. Ουσιαστικά η DCA είναι ένα άλας που αναστέλλει το εν λόγω ένζυμο των μιτοχονδρίων, γι' αυτό χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες για τη θεραπεία παιδιών με ασθένειες των μιτοχονδρίων. Η ΠΑΥ, από την οποία πάσχουν αρκετές χιλιάδες άνθρωποι παγκοσμίως, προκαλείται από την εξαιρετικά υψηλή πίεση στις πνευμονικές αρτηρίες που οδηγούν από την καρδιά στους πνεύμονες. Η συνεχώς αυξημένη αρτηριακή πίεση κουράζει την καρδιά και μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια και πρόωρο θάνατο.

Η ιδιοπαθής μορφή της νόσου (το 40% περίπου των περιπτώσεων ΠΑΥ) εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες ηλικίας 30 έως 50 ετών και απαιτεί θεραπεία το συντομότερο δυνατό. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να διαγνωσθεί έγκαιρα, κάτι που όμως δεν συμβαίνει συχνά, καθώς τα συμπτώματά της είναι παρόμοια με εκείνα άλλων καρδιακών και πνευμονικών νοσημάτων, με κυριότερα τη δύσπνοια (ιδίως κατά την άσκηση), την εύκολη κόπωση και τους πόνους στο στήθος. Μέχρι σήμερα η νόσος δεν μπορεί να θεραπευθεί από τα υπάρχοντα φάρμακα (που πάντως βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών), ενώ η θεραπεία είναι συνήθως δαπανηρή. Οι ερευνητές από τον Καναδά και τη Βρετανία, με επικεφαλής τον Ε. Μιχελάκη, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "Science Translational Medicine", πραγματοποίησαν σε ένα μικρό αριθμό ασθενών μια τετράμηνης διάρκειας δοκιμή της ουσίας DCA (Dichloroacetate), η οποία μπορει να μειώσει την αρτηριακή πίεση στους πνεύμονες.

Οι ασθενείς εμφάνισαν βελτίωση συμπτωμάτων, αν και σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας. Επτά από αυτούς ανταποκρίθηκαν εξαιρετικά καλά στο φάρμακο, το οποίο δεν προκάλεσε κάποιες επικίνδυνες παρενέργειες. Η εξέταση των πνευμόνων των ασθενών με τομογραφίες εκπομπής ποζιτρονίων έδειξε ότι ο μεταβολισμός τους είχε βελτιωθεί. «Είναι η πρώτη φορά που ένα φάρμακο, το οποίο στοχεύει στα μιτοχόνδρια, αποδεικνύεται πως είναι αποτελεσματικό στους ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση» δήλωσε ο Μιχελάκης.

Πάντως μερικοί ασθενείς δεν ανταποκρίθηκαν καθόλου στην πειραματική θεραπεία. Επρόκειτο για όσους στο γονιδιώμά τους διέθεταν δύο συγκεκριμένες παραλλαγές γονιδίων. «Είναι σημαντικό ότι το DCA είναι γενόσημο φάρμακο και συνεπώς η μελέτη μας δεν ενισχύθηκε χρηματοδοτικά από κάποια φαρμακευτική εταιρεία, αλλά από δημόσια κεφάλαια και δωρεές. Αυτό σημαίνει ότι αν μελλοντικές μελέτες επιβεβαιώσουν τα ευρήματά μας και δείξουν ένα σαφές όφελος του DCA στην ιδιοπαθή ΠΑΥ, μπορεί να έχουμε πλέον μια φθηνή θεραπεία διαθέσιμη για όλους» δήλωσε ο Μιχελάκης. Ο ελληνικής καταγωγής επιστήμονας είχε δοκιμάσει εδώ και χρόνια την ουσία DCA στην αντικαρκινική θεραπεία και είχε προκληθεί διεθνές ενδιαφέρον. Μάλιστα, είχαν δημιουργηθεί αρχικά υπερβολικές προσδοκίες για τη δράση της, που όμως δεν έχουν έως τώρα επιβεβαιωθεί.

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το παραδοσιακό γρήγορο τεστ εγκυμοσύνης, που ανιχνεύει μια ορμόνη στα ούρα της γυναίκας, μπορεί στο μέλλον να αποκτήσει ανταγωνιστή ή ακόμη και να είναι περιττό.


Επιστήμονες από την Ελβετία αναπτύσσουν ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, το οποίο ενσωματώνεται σε ένα «έξυπνο» περικάρπιο-ρολόι (smartwatch) και μπορεί να ενημερώσει μια γυναίκα άμεσα, όταν αυτή μείνει έγκυος. Όταν ξεκινά η εγκυμοσύνη, στο σώμα της γυναίκας συμβαίνουν αδιόρατες ορμονικές και άλλες αλλαγές (στη θερμοκρασία του δέρματος, στο ρυθμό της αναπνοής, στους παλμούς καρδιάς της κ.α.), τις οποίες μπορεί να καταγράψουν οι αισθητήρες της «έξυπνης» συσκευής. Στη συνέχεια, ένας αλγόριθμος τεχνητής νοημοσύνης ερμηνεύει κατάλληλα τα βιολογικά σήματα και ενημερώνει τη γυναίκα με το σχετικό μήνυμα.

Χάρη στο σύστημα «βαθιάς» μάθησης που χρησιμοποιεί και της επιτρέπει να μαθαίνει τα προσωπικά χαρακτηριστικά κάθε διαφορετικής γυναίκας, η συσκευή μπορεί να την ενημερώσει όχι μόνο πότε έμεινε έγκυος, αλλά και πότε υπάρχει το καλύτερο «παράθυρο» χρόνου για να μείνει έγκυος. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μοχαμέντ Σιλάιχ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Ζυρίχης, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, σύμφωνα με τη βρετανική «Τέλεγκραφ».

Το «έξυπνο» περικάρπιο-ρολόι Ava αναμένεται να κοστίζει περίπου 220 ευρώ και οι ερευνητές σχεδιάζουν δοκιμές του σε πραγματικές συνθήκες έως το τέλος του 2017. Οι έως τώρα δοκιμές δείχνουν ότι μπορεί να ανιχνεύσει την εγκυμοσύνη περίπου μια εβδομάδα μετά τη σύλληψη, δηλαδή εξίσου γρήγορα με το πιο γρήγορο τεστ που υπάρχει σήμερα. «Αντί μια γυναίκα να ξυπνά κάθε πρωί και να προσπαθεί να ουρήσει πάνω σε μια λωρίδα για να ανιχνεύσει την αύξηση της ορμόνης χοριακής γοναδοτροπίνης, θα μπορεί απλώς να φορά το περικάρπιο μέρα-νύχτα» δήλωσε ο Σιλάιχ. Όπως είπε, αν η γυναίκα συνεχίσει να φορά στο χέρι της τη συσκευή και αφότου μείνει έγκυος, μπορεί -με την κατάλληλη βελτίωση του αλγόριθμου- να λαμβάνει προειδοποιήσεις για ένα πιθανό μελλοντικό πρόβλημα, π.χ. προεκλαμψίας. 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι ηλικιωμένες γυναίκες που κάνουν χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του καταρράκτη από τα μάτια τους, έχουν μικρότερη πιθανότητα να πεθάνουν πρόωρα από οποιαδήποτε αιτία, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη.


Παραμένει ασαφές για ποιον λόγο και σε ποιον βαθμό η ίδια η επέμβαση σχετίζεται με τον μειωμένο κίνδυνο θανάτου, κάτι που έχουν δείξει και προηγούμενες μελέτες. Οι ερευνητές, με επικεφαλής την δρα Αν Κόλμαν του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος 'Αντζελες (UCLA), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό οφθαλμολογίας "JAMA Ophthalmology", ανέλυσαν στοιχεία για περισσότερες από 74.000 γυναίκες με μέση ηλικία 71 ετών, από τις οποίες οι 41.735 είχαν κάνει επέμβαση καταρράκτη.

Διαπιστώθηκε ότι η αφαίρεση του καταρράκτη σχετιζόταν κατά μέσο όρο με μια μείωση κατά 60% του κινδύνου θανάτου από όλες τις αιτίες. Ο κίνδυνος ήταν μειωμένος κατά 37% έως 69% για μια σειρά από αιτίες θανάτου (πνευμονοπάθειες, λοιμώξεις, ατυχήματα, νευρολογικές παθήσεις, αγγειακές νόσοι, καρκίνοι). Παραμένει άγνωστο σε ποιον βαθμό κάτι ανάλογο συμβαίνει και στους ηλικιωμένους άνδρες που κάνουν επέμβαση καταρράκτη.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γιατροί τονίζουν πως το σκούπισμα μόνο με χαρτί υγείας κάθε φορά που επισκεπτόμαστε την τουαλέτα μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας.


To σκούπισμα με το χαρτί υγείας αφήνει πίσω  υπολείμματα από ούρα και περιττώματα, ενώ η εκτεταμένη χρήση του θα μπορούσε να βλάψει τον πρωκτό και το ουροποιητικό σύστημα. 

Οι επιστήμονες, εκτιμώντας πως δεν είναι και πολύ πρακτική η λύση του μπιντέ, προτείνουν ως εναλλακτική λύση τα μωρομάντιλα ή τα υγρά μαντηλάκια, τα οποία απομακρύνουν βακτηρίδια αλλά και προστατεύουν την ευαίσθητη περιοχή από μολύνσεις.




Επιστήμονες στις ΗΠΑ δοκίμασαν με επιτυχία το πρώτο τεστ αίματος, το οποίο είναι ικανό να προβλέψει με μεγάλο ποσοστό ακριβείας τον κίνδυνο μιας εγκύου γυναίκας να κάνει αποβολή ή να γεννήσει πρόωρα.


Σε μερικές περιπτώσεις, μπορεί να προβλέψει αν μια γυναίκα που είναι έγκυος μόλις μιας εβδομάδας, θα αποβάλει! Περίπου μία στις έξι κυήσεις καταλήγει σε αποβολή, ενώ σε πολλές άλλες περιπτώσεις το μωρό γεννιέται αρκετές εβδομάδες πριν από την ώρα του, πράγμα που αυξάνει τον κίνδυνο για τη μελλοντική υγεία του. Το νέο τεστ θα βοηθήσει τους γιατρούς να ανιχνεύουν έγκαιρα τα ίχνη σοβαρών ιατρικών προβλημάτων στη μητέρα ή στο έμβρυο, έτσι ώστε να έχουν επαρκή χρόνο για να τα αντιμετωπίσουν.

Οι ερευνητές του Εργαστηρίου Αναπαραγωγικής Ιατρικής και Ανοσολογίας του Σαν Φρανσίσκο και της κλινικής Care Fertility, έκαναν σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, σύμφωνα με τις βρετανικές εφημερίδες «Τάιμς του Λονδίνου» και «Ιντιπέντεντ». Οι Αμερικανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα ανοσοποιητικά κύτταρα γύρω από τον πλακούντα της μητέρας αποβάλλουν μια διακριτή χημική «υπογραφή» στο αίμα κατά τα πρώτα στάδια μιας επικίνδυνης εγκυμοσύνης. Το τεστ, που γίνεται μέσα στο πρώτο τρίμηνο της κύησης, μπορεί να «πιάσει» αυτά τα μοριακά σήματα (microRNA) και στη συνέχεια, με βάση αυτά, να γίνουν οι σχετικές προβλέψεις για το πώς θα εξελιχθεί η κύηση.

Τέσσερις ξεχωριστές δοκιμές σε συνολικά 160 έγκυες του υπό ανάπτυξη τεστ (το οποίο έχει περιθώρια περαιτέρω βελτίωσης) έδειξαν ότι έχει σχεδόν πλήρη ακρίβεια (98%) στην πρόβλεψη ενός υπερβολικά πρόωρου τοκετού, 92% στην πρόβλεψη ενός απλώς πρόωρου τοκετού, 92% στην πρόβλεψη μιας αποβολής και 91% στην πρόβλεψη μιας μελλοντικής προεκλαμψίας. Παρότι η έρευνα για το τεστ είναι υπό εξέλιξη, τέτοια ποσοστά επιτυχίας θεωρούνται άνευ προηγουμένου και ανώτερα από κάθε άλλη παρόμοια προσπάθεια πρόβλεψης στο παρελθόν (π.χ. εκτίμηση του κινδύνου μιας μελλοντικής αποβολής μέσω μέτρησης μιας ορμόνης).

Σήμερα τέτοια τεστ γίνονται μετά το πρώτο τρίμηνο της κύησης. Άλλοι ειδικοί φάνηκαν πάντως πιο επιφυλακτικοί, επισημαίνοντας τον μικρό αριθμό των γυναικών στις οποίες δοκιμάσθηκε το τεστ, γι' αυτό ανέφεραν ότι περιμένουν να επιβεβαιωθεί η αξία του σε μεγαλύτερες κλινικές δοκιμές. Σε κάθε περίπτωση, το τεστ δεν είναι ακόμη έτοιμο για κλινική χρήση. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η μακρόχρονη χρήση μιας κατηγορίας φαρμάκων, που χρησιμοποιούνται ευρέως για τη γαστρο-ισοφαγική παλινδρόμηση και τις καούρες, αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο για καρκίνο του στομάχου, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη.


Όσο μεγαλύτερη είναι η δόση και η διάρκεια της θεραπείας, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Γουάι Κέουνγκ Λέουνγκ του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο γαστρεντερολογικό περιοδικό "Gut", ανέλυσαν στοιχεία για 3.271 άτομα που έπαιρναν αναστολείς αντλίας πρωτονίων (proton pump inhibitors-PPI) κατά μέσο όρο επί τρία χρόνια και για άλλους 21.729 που έπαιρναν μια άλλη κατηγορία φαρμάκων για την ίδια πάθηση (τους ανταγωνιστές ισταμίνης (H2 blockers). Διαπιστώθηκε ότι η λήψη φαρμάκων PPI σχετιζόταν με υπερδιπλάσιο κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου του στομάχου, ενώ κάτι παρόμοιο δεν ίσχυε για την άλλη κατηγορία φαρμάκων, τους ανταγωνιστές ισταμίνης.

Η καθημερινή χρήση, επί χρόνια αύξανε κατά περίπου 4,5 φορές τον κίνδυνο, σε σχέση με την εβδομαδιαία λήψη τους. Ο κίνδυνος ήταν τουλάχιστον πενταπλάσιος για λήψη των φαρμάκων PPI για πάνω από ένα έτος, εξαπλάσιος για πάνω από δύο έτη και οκταπλάσιος για πάνω από τρία έτη. Τα φάρμακα PPI γενικά θεωρούνται ασφαλή, αλλά πρόσφατες μελέτες έχουν συσχετίσει την μακρόχρονη χρήση τους με διάφορα ανεπιθύμητες επιπτώσεις, όπως πνευμονία, έμφραγμα, κατάγματα οστών κ.α.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γενετικά τροποποιημένα βακτήρια μέσω των οποίων μπορεί να επιτευχθεί η ταχεία ανακάλυψη νέων φαρμακευτικών μορίων για τη θεραπεία των νευροεκφυλιστικών παθήσεων, ανέπτυξαν έλληνες επιστήμονες του Ινστιτούτου Βιολογίας, Φαρμακευτικής Χημείας και Βιοτεχνολογίας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (ΕΙΕ).


Οι εν λόγω τροποποιημένοι μικροοργανισμοί E.coli μπορούν να βιοσυνθέτουν ένα μεγάλο αριθμό διαφορετικών πεπτιδίων και, παράλληλα, να ανιχνεύουν τα βιοδραστικά μόρια με τις εν δυνάμει θεραπευτικές ιδιότητες. Όπως έχουν δείξει πολλές μελέτες έως τώρα, οι νευροεκφυλιστικές παθήσεις όπως οι νόσοι Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον και Χάντιγκτον, η αμυατροφική πλευρική σκλήρυνση κ.α. διακρίνονται από ένα κοινό μοριακό φαινόμενο: την προβληματική αναδίπλωση συγκεκριμένων πρωτεϊνών και τη συσσώρευση παθογόνων συσσωματώσεων αυτών των πρωτεϊνών (ιδίως του β-αμυλοειδούς πεπτιδίου) σε περιοχές του εγκεφάλου και του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η έρευνα των ελλήνων επιστημόνων επιστρατεύει τη βοήθεια των μεταλλαγμένων βακτηρίων για την ανακάλυψη μικρών μορίων που έχουν τη δυνατότητα να αποτρέπουν τη δημιουργία τέτοιων νευροτοξικών πρωτεϊνικών συσσωματωμάτων. Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιοϊατρικής μηχανικής «Nature Biomedical Engineering», ευελπιστούν ότι η νέα μέθοδος εφαρμοσμένης συνθετικής βιολογίας θα βοηθήσει στην ανάπτυξη νέων θεραπειών για τις έως τώρα ανίατες νευροεκφυλιστικές παθήσεις.

Τα βακτήρια που έχουν τροποποιηθεί κατάλληλα, αναλαμβάνουν να παράγουν δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια διαφορετικά μόρια πεπτιδίων και στη συνέχεια, ανιχνεύουν εύκολα εκείνα τα σπάνια μόρια που μπορούν να βάλουν «φρένο» στη δημιουργία των νευροτοξικών συσσωματώσεων από τις πρωτεΐνες-στόχους. Αξιοποιώντας αυτό το βακτηριακό σύστημα ανακάλυψης χημικών επιδιορθωτών της προβληματικής αναδίπλωσης και της συσσωμάτωσης συγκεκριμένων πρωτεϊνών, οι ερευνητές του ΕΙΕ εντόπισαν δύο μόρια  που μελετήθηκαν διεξοδικά, σε συνεργασία με επιστήμονες του «Δημόκριτου», του Πανεπιστημίου Αθηνών και άλλων ερευνητικών φορέων. Από τις μελέτες αυτές, προέκυψε ότι οι δύο αυτές ενώσεις όντως αναστέλλουν τη φυσιολογική πορεία της συσσωμάτωσης του β-αμυλοειδούς και της δημιουργίας αμυλοειδών ινιδιών (κάτι που αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της παθολογίας του εγκεφάλου με Αλτσχάιμερ).

Επίσης, οι επιστήμονες εντόπισαν ένα άλλο μόριο, , που αναστέλλει αποτελεσματικά τη συσσωμάτωση ενός ενζύμου , το οποίο εμπλέκεται στην παθολογία ορισμένων μορφών της αμυοτροφικής πλευρικής σκλήρυνσης. Οι ερευνητές θεωρούν ότι η νέα τεχνική, χάρη στην ευκολία και στην ταχύτητά της, θα ελκύσει το ενδιαφέρον της φαρμακευτικής βιομηχανίας. Όπως επισήμαναν, η νέα μέθοδος αποτελεί μια ευρύτερη και προσαρμόσιμη τεχνολογική πλατφόρμα για την ανακάλυψη πολλών πιθανών νέων φαρμάκων για τις διάφορες ασθένειες, οι οποίες χαρακτηρίζονται από προβληματική πρωτεϊνική αναδίπλωση (υπάρχουν πάνω από 50 τέτοιες παθήσεις, σχεδόν όλες ανίατες μέχρι σήμερα). Ήδη τα αποτελέσματα της έρευνας έχουν οδηγήσει σε δύο αιτήσεις ελλήνων επιστημόνων για διεθνή διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Επίσης, οι ερευνητές του ΕΙΕ έχουν ξεκινήσει προσπάθειες για την προκλινική ανάπτυξη των πολλά υποσχόμενων μορίων, με σκοπό την εμπορική αξιοποίησή τους.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Καύσωνες, έλλειμμα παραγωγικότητας, διάδοση των ασθενειών που μεταδίδονται από τα κουνούπια...η κλιματική αλλαγή έχει ήδη χειροπιαστές επιπτώσεις στην υγεία μας, προειδοποιεί έκθεση η οποία προτρέπει για την «επιτάχυνση προς τη μετάβαση σε μία κοινωνία χαμηλού άνθρακα».


Τα «συμπτώματα» που προκαλούνται από την αύξηση των μέσων θερμοκρασιών και τον πολλαπλασιασμό των «ακραίων καιρικών φαινομένων» είναι «σαφή εδώ και αρκετά χρόνια και οι συνέπειες στην υγεία είναι χειρότερες από τις αναμενόμενες», αναφέρεται στην έκθεση που δημοσιεύεται στην βρετανική ιατρική επιθεώρηση The Lancet. «Για παράδειγμα, ανάμεσα στο 2000 και το 2016, ο αριθμός των ανθρώπων που επηρεάστηκαν από τα κύματα καύσωνα αυξήθηκε κατά σχεδόν 125 εκατομμύρια, φθάνοντας στον αριθμό ρεκόρ των 175 εκατομμυρίων ανθρώπων το 2015, ενώ οι επιπτώσεις στην υγεία ξεκινούν από την θερμοπληξία και φθανουν στην επιδείνωση προϋπάρχουσας καρδιακής ανεπάρκειας ή τον αυξημένο κίνδυνο νεφρικής ανεπάρκειας που συνδέεται με την αφυδάτωση».

Κατά την ίδια περίοδο, η αύξηση των θερμοκρασιών μείωσε κατά 5,3% την παραγωγικότητα των εργαζομένων σε αγροτικές περιοχές, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έκθεσης. Η άνοδος της θερμοκρασίας διεύρυνε επίσης το πεδίο δράσης των κουνουπιών φορέων του δάγκειου πυρετού, αυξάνοντας την ικανότητά τους να μεταδίδουν τη νόσο κατά 9,4% από το 1950, ενώ ο αριθμός των ασθενών διπλασιάζεται κάθε δέκα χρόνια. «Αντίστροφη μέτρηση για την υγεία και την κλιματική αλλαγή» είναι ο τίτλος της έκθεσης, η οποία θέτει ως στόχο τη μέτρηση κάθε χρόνο μέχρι το 2030 της προόδου που πραγματοποιείται σε 40 δείκτες κλειδιά που αφορούν αυτά τα δύο θέματα.

Η σύνταξη της έκθεσης ξεκίνησε το 2015 και καταρτίζεται από 24 ερευνητικούς και διεθνείς οργανισμούς, ανάμεσά τους ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (OMS) και ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (OMM). Οι συντάκτες της παραδέχονται ότι είναι δύσκολη η διάκριση των συνεπειών που οφείλονται στην κλιματική αλλαγή από εκείνες που προκαλούνται από τις δημογραφικές μεταβολές, τη φτώχεια ή ακόμη την ρύπανση. Ανάμεσα στο 2000 και το 2016, ο αριθμός των κλιματικών καταστροφών (κυκλώνων, πλημμυρών, φαινομένων ξηρασίας) αυξήθηκε κατά 46%.

Εάν μπορούμε ακόμη να αποδίδουμε κατά βέβαιο τρόπο το φαινόμενο αυτό στην κλιματική αλλαγή, η σχέση είναι «εύλογη» και δεν υπάρχουν παρά ελάχιστες αμφιβολίες για το γεγονός ότι στο μέλλον θα υπάρξει αύξηση της «συχνότητας και της σοβαρότητας» των φαινομένων αυτών, αναφέρεται στην έκθεση. Επειτα από 15 χρόνια «σχετικής αδράνειας», η πρόοδος για τη μετάβαση προς μία κοινωνία χαμηλού άνθρακα για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή έχει αυξηθεί τα τελευταία πέντε χρόνια, κυρίως με την ευκαιρία της υπογραφής της συμφωνίας του Παρισιού για το Κλίμα.

Αλλά μπροστά στην προοπτική του πολλαπλασιασμού των ακραίων κλιματικών φαινομένων, χρειάζεται να ξεπερασθούν πολλά «τεχνολογικά, οικονομικά και πολιτικά εμπόδια», κυρίως στις χώρες με μικρά και μεσαία εισοδήματα, για να περιορισθούν οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην υγεία, προειδοποιεί η έκθεση. 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΑFP

Οι άνθρωποι που παίρνουν ασπιρίνη για πολύ καιρό, έχουν σημαντικά μειωμένη πιθανότητα να εκδηλώσουν καρκίνο του πεπτικού συστήματος, σύμφωνα με μια νέα κινεζική επιστημονική έρευνα.

 Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Κέλβιν Τσόι του Κινεζικού Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο συνέδριο "UEG Week 2007" της ευρωπαϊκής οργάνωσης γαστρεντερολογίας United European Gastroenterology στη Βαρκελώνη, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 600.000 ανθρώπους.

 Οι επιστήμονες συνέκριναν όσους έπαιρναν ασπιρίνη κατά μέσο όρο επί 7,7 χρόνια (το ελάχιστο επί έξι μήνες) με όσους δεν έπαιρναν καθόλου ασπιρίνη. Διαπιστώθηκε ότι οι πρώτοι είχαν κατά μέσο όρο μικρότερη πιθανότητα κατά 47% για καρκίνο του ήπατος και του οισοφάγου, κατά 38% για καρκίνο του στομάχου, κατά 34% για καρκίνο του παγκρέατος και κατά 24% για καρκίνο του παχέος εντέρου.

 Οι ανωτέρω καρκίνοι του πεπτικού συστήματος ευθύνονται για το ένα τέταρτο σχεδόν όλων των περιστατικών καρκίνου στην Ευρώπη. Οι καρκίνοι του παχέος εντέρου, του στομάχου και του παγκρέατος είναι ανάμεσα στους πέντε πιο θανατηφόρους καρκίνους πανευρωπαϊκά, ενώ συνολικά όλοι οι πεπτικοί καρκίνοι είναι υπεύθυνοι για το 30% των θανάτων από καρκίνο στην Ευρώπη κάθε χρόνο.

 Παράλληλα, η μελέτη διαπίστωσε ότι η καθημερινή λήψη ασπιρίνης για πολύ καιρό συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο και για άλλους καρκίνους (λευχαιμία, πνευμόνων και προστάτη), αλλά όχι για όλους (μαστού, κύστης, νεφρών, πολλαπλό μυέλωμα κ.α.).

Εξάλλου, μια πρόσφατη μελέτη είχε βρει ότι όσοι ασθενείς σταματούν να παίρνουν τακτικά την ασπιρίνη, είναι 37% πιθανότερο να πάθουν καρδιαγγειακό επεισόδιο, όπως έμφραγμα ή εγκεφαλικό, σε σχέση με όσους συνεχίζουν την ασπιρίνη.

Παύλος Δρακόπουλος

ΑΠΕ ΜΠΕ

 

Οι χειρουργικές επεμβάσεις στην καρδιά είναι ασφαλέστερες, όταν γίνονται όχι τις πρωινές αλλά τις απογευματινές ώρες, επειδή τότε η καρδιά συγχρονίζεται καλύτερα με το βιολογικό ρολόι των ασθενών και είναι πιο ανθεκτική, σύμφωνα με μια νέα γαλλική επιστημονική έρευνα.


Αν μελλοντικές μελέτες επιβεβαιώσουν ότι αυτό όντως συμβαίνει ευρέως, τότε σε όλο τον κόσμο τα νοσοκομεία θα κληθούν να αλλάξουν τις ώρες των χειρουργείων ανοικτής καρδιάς. Η νέα μελέτη συνδύασε μια τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή σε καρδιοπαθείς, παρατηρήσεις ασθενών, ανάλυση ιστών και έρευνα σε πειραματόζωα (ποντίκια) για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ώρα του χειρουργείου παίζει ζωτικό ρόλο. Όταν γίνεται απόγευμα, υπάρχει καλύτερος συγχρονισμός της καρδιάς με το «ρολόι» του οργανισμού (τον κιρκάδιο ρυθμό), με αποτέλεσμα να είναι μικρότερη η πιθανότητα επικίνδυνων επιπλοκών μετά την επέμβαση. Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικο "The Lancet", προτείνουν οι επεμβάσεις ανοικτής καρδιάς να μετακινηθούν τις απογευματινές ώρες. Τόνισαν πάντως ότι η μελέτη τους πρέπει να επιβεβαιωθεί σε μεγαλύτερο δείγμα ασθενών και ιδίως σε όσους πάσχουν από διαβήτη και νεφρική ανεπάρκεια, οι οποίοι κινδυνεύουν περισσότερο από καρδιοπάθεια. Μετά από μια επέμβαση στην καρδιά, οι ασθενείς μπορούν να εμφανίσουν έμφραγμα, καρδιακή ανεπάρκεια ή άλλη βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρο θάνατο.

Οι ερευνητές εντόπισαν 287 γονίδια που συνδέουν το βιολογικό ρολόι (το οποίο ελέγχει τον ύπνο και το ξύπνημα των ανθρώπων, την ανάγκη για τροφή κ.α.) με πιθανές βλάβες στην καρδιά.  Η μελέτη παρατήρησης που έγινε μεταξύ 2009-2015 σε σχεδόν 600 ανθρώπους, οι οποίοι είχαν κάνει επέμβαση για αντικατάσταση βαλβίδας καρδιάς (οι μισοί το πρωί και οι άλλοι μισοί το απόγευμα), έδειξε ότι -σε διάστημα 500 ημερών μετά το χειρουργείο- όσοι είχαν χειρουργηθεί τις απογευματινές ώρες, είχαν κατά μέσο όρο 50% μικρότερο κίνδυνο να πάθουν έμφραγμα, να εκδηλώσουν καρδιακή ανεπάρκεια ή να πεθάνουν από καρδιά (αυτά συνέβησαν στο 9% μόνο των ασθενών, έναντι ποσοστού 18% σε όσους είχαν χειρουργηθεί το πρωί).  Η ξεχωριστή ανάλυση ιστών καρδιάς προερχόμενων από 30 ασθενείς έδειξε ότι όσοι ιστοί προέρχονταν από άτομα που είχαν κάνει απογευματινή επέμβαση, ήσαν πιο υγιείς και πιο ικανοί να ανακτήσουν την ομαλή λειτουργία τους μετά την προσωρινή στέρηση του οξυγόνου.

Η περαιτέρω γενετική ανάλυση των ίδιων ιστών αποκάλυψε ότι τα 287 γονίδια που σχετίζονται με τη λειτουργία του βιολογικού ρολογιού, είναι πιο ενεργά στους ασθενείς που έχουν χειρουργηθεί το απόγευμα, πράγμα που σημαίνει ότι η καρδιά τους συγχρονίζεται καλύτερα με τον κιρκάδιο ρυθμό.

Τέλος, και μια μελέτη σε ποντίκια επιβεβαίωσε τις καρδιο-προστατευτικές ιδιότητες του βιολογικού ρολογιού. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η πιθανότητα εμφράγματος ή εγκεφαλικού είναι μεγαλύτερη το πρωί, καθώς επίσης ότι η καρδιά και οι πνεύμονες δουλεύουν καλύτερα το απόγευμα. Αυτό, μεταξύ άλλων, εξηγεί γιατί οι επαγγελματίες αθλητές συνήθως κάνουν περισσότερα ρεκόρ το απόγευμα παρά το πρωί. Υπό διερεύνηση είναι το κατά πόσο η διαφορά μεταξύ πρωινού και απογευματινού χειρουργείου ισχύει και για άλλα είδη επεμβάσεων πέραν της καρδιάς.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο χειμώνας προκαλεί εξάρσεις της ψωρίασης στο 80% των ασθενών, αλλά ευτυχώς υπάρχουν τρόποι για να αντιμετωπιστεί η αποξηραντική δράση των χαμηλών θερμοκρασιών και της κεντρικής θέρμανσης.


Αυτό αναφέρουν ειδικοί από την Ελληνική Δερματολογική και Αφροδισιολογική Εταιρεία (ΕΔΑΕ), με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψωρίασης που εορτάζεται στις 29 Οκτωβρίου κάθε έτους για να δίνει «φωνή» στα 125 εκατομμύρια των πασχόντων σε όλο τον κόσμο. Η ψωρίαση είναι μία χρόνια, μη μεταδοτική ασθένεια που επηρεάζει το δέρμα και τις αρθρώσεις και οφείλεται σε υπερδραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος (είναι δηλαδή ένα αυτοάνοσο νόσημα). Υπολογίζεται ότι προσβάλλει περίπου 250.000 Έλληνες, με τα περισσότερα κρούσματα να εκδηλώνονται στις ηλικίες 20-30 και 50-60 ετών. Η ψωρίαση δεν είναι μία ενιαία ασθένεια, αλλά έχει διάφορες μορφές, που εκδηλώνονται με διαφορετικό τρόπο και μπορεί να είναι τοπικές ή γενικευμένες.

Η πιο συχνή μορφή ψωρίασης είναι η κατά πλάκας που προσβάλλει το 80% των ασθενών. 'Αλλες βασικές μορφές είναι η σταγονοειδής (10% των κρουσμάτων), η φλυκταινώδης και η ερυθροδερμική. Το 10-30% των πασχόντων από ψωρίαση, κυρίως στις ηλικίες άνω των 40 ετών, εκδηλώνουν και ψωριασική αρθρίτιδα, δηλαδή φλεγμονή σε επιλεγμένες αρθρώσεις. Για την αποφυγή και αντιμετώπιση των χειμερινών εξάρσεών της η ΕΔΑΕ συνιστά , εντατική ενυδάτωση, χλιαρό ντους, μαλακά ρούχα, άφθονο νερό, έλεγχος του στρες, έλεγχος της συννοσηρότητας.

Επίσης προσεγμένη διατροφή, καθώς έχει παρατηρηθεί ότι η παραδοσιακή ελληνική διατροφή μπορεί να ωφελήσει σημαντικά, προσαρμογή της θεραπείας, αφού το χειμώνα κατά κανόνα γίνεται πιο συχνή, εντατική ή ισχυρή η φαρμακευτική αγωγή και προσοχή στη θερμοκρασία και την υγρασία στο σπίτι. Σύμφωνα με τους ειδικούς ιδανικά η θερμοκρασία πρέπει να είναι 23-24 βαθμοί Κελσίου και η υγρασία πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 30% και 50%. 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι γυναίκες που είναι πολύ αδύνατες τώρα ή ήσαν στο παρελθόν, κατά την εφηβεία τους ή στα 30 τους, έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν πρόωρη εμμηνόπαυση, σε σχέση με τις γυναίκες που έχουν κανονικό βάρος ή είναι υπέρβαρες, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, την μεγαλύτερη επιδημιολογική μελέτη του είδους της μέχρι σήμερα.

 

Πρόωρη θεωρείται η εμμηνόπαυση πριν τα 45. Εκτιμάται ότι περίπου μία γυναίκα στις δέκα (10%) έχει πρόωρη εμμηνόπαυση, πράγμα που αυξάνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο, καθώς και την πιθανότητα άλλων προβλημάτων υγείας, όπως άνοιας και οστεοπόρωσης, καθώς και πρόωρου θανάτου.

 

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Κάθλιν Σέγκντα της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης στο 'Αμχερστ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα ανθρώπινης αναπαραγωγής "Human Reproduction", ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 79.000 γυναίκες.

 

Διαπιστώθηκε ότι οι λιποβαρείς γυναίκες με δείκτη μάζας σώματος κάτω του 18,5 είχαν κατά μέσο όρο 30% μεγαλύτερο κίνδυνο πρόωρης εμμηνόπαυσης, σε σχέση με τις γυναίκες που ήσαν απλώς αδύνατες ή κανονικού βάρους (με δείκτη 18,5 έως 22,5). Αντίθετα, οι υπέρβαρες γυναίκες με δείκτη 25 έως 30 είχαν 21% έως 30% μικρότερο κίνδυνο πρόωρης εμμηνόπαυσης.

ΑΠΕ ΜΠΕ

Επιστήμονες στις ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι ανέπτυξαν ένα βελτιωμένο «εργαλείο» επεξεργασίας του γονιδιώματος, που επιτρέπει την επιλεκτική και άμεση τροποποίηση και επιδιόρθωση μεμονωμένων «γραμμάτων» (βάσεων) στο ανθρώπινο DNA.


Κάτι ανάλογο πέτυχε μια άλλη επιστημονική ομάδα με το συγγενικό και επίσης ζωτικό μόριο του RNA, χωρίς να απαιτείται έτσι επέμβαση στο γονιδίωμα. Τα μεμονωμένα γενετικά ελαττώματα ευθύνονται περίπου για τις μισές μεταλλάξεις που σχετίζονται με ασθένειες, από την εκ γενετής τύφλωση και τη δρεπανοκυτταρική αναιμία ως την κυστική ίνωση και διάφορες μεταβολικές διαταραχές. Ο νέος «επεξεργαστής βάσεων» (base editor) αναμένεται να διευκολύνει τις θεραπευτικές «χειρουργικές» παρεμβάσεις στο γονιδίωμα των ασθενών. Η μέθοδος βασίζεται σε μοριακές «μηχανές» πρωτεϊνών (ένζυμα), που είναι δυνατό να προγραμματισθούν κατάλληλα, ώστε να αναδιατάξουν τα άτομα μιας βάσης DNA, δημιουργώντας έτσι μια διαφορετική βάση μέσα στο γονιδίωμα των ζωντανών κυττάρων.

Με αυτό τον τρόπο, μπορούν να αντικατασταθούν ξεχωριστά και επιλεκτικά και οι τέσσερις βάσεις του DNA, χωρίς να προξενηθεί ζημιά στο «μόριο της ζωής». Η διπλή έλικα του DNA αποτελείται από τέσσερις αζωτούχες χημικές βάσεις ή «γράμματα»: την αδενίνη (A), τη γουανίνη (G), την κυτοσίνη (C) και τη θυμίνη (Τ). Μέχρι τώρα οι επιστήμονες ήσαν ικανοί να μετατρέπουν τα ζεύγη βάσεων G-C σε Τ-Α. Με τη νέα μέθοδο, που έχει την ονομασία "Adenine Base Editor" (ABE), είναι δυνατό να μετατραπούν επίσης τα ζεύγη Α-Τ σε G-C.   

Η τροποποίηση του RNA αντί του DNA, η οποία επιτρέπει να γίνονται μεταβολές στα προϊόντα των γονιδίων, χωρίς να αλλάζουν τα ίδια τα γονίδια, δίνει σημαντικά πλεονεκτήματα και πρόσθετες δυνατότητες για την θεραπεία των γενετικών παθήσεων, μέσω επέμβασης σε μεταλλάξεις που προκαλούνται στο επίπεδο του RNA. Οι ερευνητές,  που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", χρησιμοποίησαν τη νέα τεχνική για να θεραπεύσουν μια κληρονομική μορφή αναιμίας στα ανθρώπινα κύτταρα.

Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι η μέθοδός τους με την ονομασία REPAIR (RNA Editing for Programmable A to I Replacement), που τροποποιεί επιμέρους «γράμματα» του RNA, έχει αποτελεσματικότητα της τάξης του 20% έως 40%, αλλά σε μερικές περιπτώσεις αγγίζει και το 90%. 

 

AΠΕ-ΜΠΕ

Η σημασία της καισαρικής τομής , μια αμερικανική έρευνα, που παρουσιάσθηκε από ερευνητές με επικεφαλής την αναισθησιολόγο δρα Ρουθ Λαντάου του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, δείχνει ότι τόσο οι μικρού όσο και οι μεγάλου μήκους τομές πρέπει να αποφεύγονται από τους γιατρούς, όταν η γυναίκα γεννά με καισαρική, καθώς και στις δύο αυτές περιπτώσεις ο πόνος μετά μπορεί να είναι μεγαλύτερος.


Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η ιδανική τομή έχει μήκος 12 έως 17 εκατοστών. Τομές κάτω των 12 ή άνω των 17 εκατοστών αυξάνουν την πιθανότητα για πρόκληση μεγαλύτερου πόνου. Είναι η πρώτη φορά που διαπιστώνεται κάτι τέτοιο σε μια μελέτη.

Οι ερευνητές, που μελέτησαν στοιχεία για 690 καισαρικές και παρακολούθησαν την μετεγχειρητική εξέλιξη των γυναικών για διάστημα έως ενός έτους, επεσήμαναν ότι οι τομές εμφανίζουν μεγάλες αποκλίσεις, από εννέα έως 23 εκατοστά, ενώ και οι πόνοι που μπορεί να νιώθει μια γυναίκα μετά, διαφέρουν σημαντικά. Χρόνιο πόνο -ακόμη κι ένα έτος μετά τον τοκετό- νιώθουν πάντως ελάχιστες γυναίκες (κάτω του 3%).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την δρα Τζίε Τζου του Νοσοκομείου Brigham & Women's της Βοστώνης,  έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναισθησιολογίας

 ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Σοβαρά λάθη κατά τη χρήση φακών επαφής κάνουν οι περισσότεροι έφηβοι, με συνέπεια να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν σοβαρές μολύνσεις στα μάτια τους, προειδοποιούν οι ειδικοί.

 Το μεγαλύτερο λάθος είναι ότι κοιμούνται φορώντας τους φακούς (ακόμα κι αν πρόκειται για φακούς τύπου day and night), γιατί αυτό αυξάνει τον κίνδυνο φλεγμονής στον κερατοειδή εξαιτίας της ελλιπούς οξυγόνωσής του. Πολύ πιο σοβαρά θα είναι τα πράγματα αν μολυνθεί ο κερατοειδής από μικρόβια που είτε υπάρχουν στον φακό είτε ζουν στην επιφάνεια των ματιών. Σε αυτή την περίπτωση ο ασθενής έχει βακτηριακή κερατίτιδα, που μπορεί να συμβεί ακόμα και έπειτα από λίγες ώρες ύπνου με τους φακούς.  

Η κερατίτιδα δεν είναι σπάνια. Υπολογίζεται ότι 1 στους 1.000 χρήστες φακών επαφής εκδηλώνουν ανά δεκαετία σοβαρή μόλυνση στον κερατοειδή.

   Ένας άλλος πιθανός κίνδυνος είναι τα χημικά εγκαύματα στον κερατοειδή, που οφείλονται στο ξέπλυμα των φακών με λάθος διαλύματα πριν από τη χρήση τους.

  Πολύ σημαντικό λάθος είναι όμως και το να φορούν φακούς επαφής άνθρωποι στους οποίους αντενδείκνυνται. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν όσοι παθαίνουν συχνές επιπεφυκίτιδες ή έχουν σοβαρές αλλεργίες, τα άτομα με έντονη και ανθεκτική ξηροφθαλμία, οι εργαζόμενοι σε χώρους γεμάτους σκόνη ή μικροσωματίδια, αλλά και όσοι δεν έχουν τη δυνατότητα να είναι τακτικοί και επιμελείς με τη χρήση, την αποθήκευση και τον καθαρισμό τους (επειδή, π.χ., δουλεύουν ή διαβάζουν πάρα πολλές ώρες καθημερινά).

 Συμβουλές προστασίας

*Να τηρείτε σχολαστικά τους κανόνες υγιεινής. Αυτό σημαίνει ότι θα χειρίζεστε τα υγρά, τις θήκες και τους φακούς με καθαρά χέρια, και ότι θα καθαρίζετε, θα ξεβγάζετε και θα απολυμαίνετε τους φακούς

με βάση τις οδηγίες και τα προϊόντα που συνιστούν ο κατασκευαστής και ο οφθαλμίατρός σας και όχι με σάλιο, νερό ή φυσιολογικό ορό.

* Να αντικαθιστάτε το υγρό στη θήκη φύλαξης των φακών σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή και όχι να το αναπληρώνετε, όπως συνηθίζουν να κάνουν όσοι βιάζονται.

* Να απολυμαίνετε συχνά τις θήκες των φακών επαφής και να τις αντικαθιστάτε το αργότερο μία φορά το τρίμηνο (το ιδανικό είναι κάθε μήνα).

 * Να φοράτε του φακούς λίγες ώρες κάθε μέρα

* Μην κοιμάστε ποτέ, ούτε για λίγη ώρα, φορώντας τους φακούς σας.

* Να αγοράζετε υγρά φακών επαφής σε μικρές συσκευασίες, για να τις αλλάζετε συχνά.

 

   * Μην φοράτε φακούς επαφής με ερεθισμένα μάτια, ούτε τους φακούς άλλων ατόμων.

 

   * Ειδικά τα κορίτσια και όσοι χρησιμοποιούν μέικ απ, πρέπει να βάφονται αφού φορέσουν τους φακούς επαφής και να αφαιρούν το μέικ απ μετά την αφαίρεση των φακών.

 

   * Να πηγαίνετε τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο στον οφθαλμίατρο για προληπτικό έλεγχο των ματιών.

 

   * Πηγαίνετε αμέσως στον οφθαλμίατρο, αν εκδηλώσετε οποιοδήποτε επίμονο ενόχλημα στα μάτια, όπως κοκκίνισμα, πόνο, φαγούρα, ευαισθησία στο φως κ.λπ.

Η μεγάλη διεθνής ερευνητική κοινοπραξία OncoArray Consortium, η οποία περιλάμβανε 550 επιστήμονες από έξι ηπείρους -μεταξύ των οποίων και Έλληνες- ανακάλυψε 72 νέες μεταλλάξεις και γονιδιακές παραλλαγές, που συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο για την εκδήλωση καρκίνου του μαστού.


Η ανακάλυψη ελπίζεται ότι θα οδηγήσει σε καλύτερη διάγνωση και θεραπεία της νόσου στο μέλλον. Οι 65 μεταλλάξεις προδιαθέτουν γενικότερα για καρκίνο του μαστού, ενώ οι άλλες επτά προδιαθέτουν ειδικά για καρκίνους αρνητικούς για τους υποδοχείς οιστρογόνων (η υποκατηγορία των όγκων του μαστού που δεν ανταποκρίνονται στις ορμονικές θεραπείες, όπως με το φάρμακο ταμοξιφέν). Ο καρκίνος του μαστού προκαλείται -όπως και άλλες παθήσεις- από μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση ανάμεσα σε γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Έως τώρα είχαν ανακαλυφθεί λίγες σπάνιες μεταλλάξεις σε γονίδια όπως τα BRCA1 και BRCA2, που αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο της νόσου, καθώς και πολλά άλλα πολύ πιο κοινά γονίδια, που το καθένα αυξάνει λίγο τον κίνδυνο.

Η νέα γενετική έρευνα έρχεται σχεδόν να διπλασιάσει, σε 177 από 105 που ήδη ήσαν γνωστές, τον αριθμό των γνωστών γονιδιακών παραλλαγών, οι οποίες σχετίζονται σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό με τον καρκίνο του μαστού. Οι ερευνητές, που έκαναν τις σχετικές δημοσιεύσεις στα περιοδικά "Nature" και "Nature Genetics", ανέλυσαν το πλήρες γονιδίωμα περίπου 275.000 γυναικών, από τις οποίες οι 146.000 είχαν διαγνωσθεί με καρκίνο του μαστού. Αρκετές από τις γενετικές παραλλαγές δεν ανακαλύφθηκαν μέσα στα ίδια τα γονίδια, αλλά σε περιοχές του γονιδιώματος που ρυθμίζουν τη δραστηριότητα των γειτονικών γονιδίων. Περίπου το 70% όλων των περιπτώσεων της νόσου είναι θετικές στους υποδοχείς οιστρογόνων, πράγμα που σημαίνει ότι τα καρκινικά κύτταρα διαθέτουν μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη-υποδοχέα, που ανταποκρίνεται θετικά στις ορμόνες οιστρογόνα, επιτρέποντας έτσι στον όγκο να μεγαλώσει. Τα κύτταρα που δεν διαθέτουν αυτή την πρωτεΐνη, είναι αρνητικά για τους υποδοχείς οιστρογόνων.

Τα νέα ευρήματα αναμένεται να συμβάλουν στην καλύτερη πρόβλεψη των γυναικών που κινδυνεύουν περισσότερο. Μερικοί γενετικοί παράγοντες κινδύνου, που τώρα ανακαλύφθηκαν, υπάρχουν σε μία μόνο γυναίκα στις 100, αλλά άλλοι υπάρχουν σε πάνω από τις μισές γυναίκες. Οι επιστήμονες υπολόγισαν ότι το περίπου 1% των γυναικών έχουν κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, που είναι υπετριπλάσιος από τη μέση γυναίκα στον πληθυσμό. Ο κίνδυνος ειδικά γι' αυτές τις γυναίκες μπορεί να αυξηθεί κι άλλο εξαιτίας περιβαλλοντικών παραγόντων και του τρόπου ζωής τους. Αν εντοπισθούν αυτές οι γυναίκες υψηλού κινδύνου, θα είναι δυνατό να κάνουν έγκαιρα, σε νεαρότερη ηλικία από ό,τι συνήθως, τις αναγκαίες διαγνωστικές εξετάσεις (μαστογραφίες, μαγνητικές τομογραφίες κ.ά.).

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι γυναίκες που γεννάνε στη διάρκεια του χειμώνα ή της άνοιξης, έχουν μικρότερη πιθανότητα να εμφανίσουν στη συνέχεια επιλόχεια κατάθλιψη, σε σχέση με όσες γεννάνε το φθινόπωρο ή το καλοκαίρι, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Eρευνητές, ανέλυσαν στοιχεία για 20.169 γυναίκες, που είχαν γεννήσει μεταξύ Ιουνίου 2015-Αυγούστου 2017 και από τις οποίες οι 817 (ποσοστό 4,1%) είχαν μετά εκδηλώσει επιλόχεια κατάθλιψη.

Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι μειωμένο κίνδυνο κατάθλιψης είχαν όσες γυναίκες είχαν μεγαλύτερης διάρκειας εγκυμοσύνη και ιδίως όσες ήσαν μεγαλύτερης ηλικίας, άρα πιο ώριμες. Όταν μια ώριμη γυναίκα γεννά ένα υγιές σωστά ανεπτυγμένο παιδί, σύμφωνα με τους ερευνητές, έχει μικρότερη πιθανότητα κατάθλιψης από ό,τι μια νέα γυναίκα που γεννά ένα πρόωρο μωρό.

Αυξημένος είναι ο κίνδυνος κατάθλιψης για όσες στη διάρκεια του τοκετού δεν έχουν κάνει αναισθησία όπως η επισκληρίδιος, με συνέπεια να πονέσουν περισσότερο. Ακόμη, οι υπέρβαρες και παχύσαρκες γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο με κατάθλιψη. Ο τρόπος του τοκετού (φυσικός ή με καισαρική) δεν φαίνεται να παίζει ρόλο.

Τουλάχιστον μία γυναίκα στις δέκα (10%) εμφανίζει άγχος ή διαταραχή κατάθλιψης μετά τη γέννα του παιδιού της. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν λύπη, ανησυχία, αναστάτωση, μειωμένη ικανότητα συγκέντρωσης κ.α.

Η επιλόχεια κατάθλιψη οφείλεται σε ένα συνδυασμό ορμονικών αλλαγών στο σώμα της γυναίκας, ψυχολογικών προσαρμογών στο νέο ρόλο της μητέρας και σωματικής κόπωσης. Αν δεν αντιμετωπισθεί κατάλληλα, η ψυχική αυτή κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε ελλειμματική σχέση με το μωρό και σε πρόκληση στρες στην υπόλοιπη οικογένεια.

 Οι ερευνητές, με επικεφαλής την δρα Τζίε Τζου του Νοσοκομείου Brigham & Women's της Βοστώνης,  έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναισθησιολογίας

 

 ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Εδώ και λίγο καιρό, οι φωτεινές κολοκύθες δίνουν χρώμα στους πάγκους των αγορών. Αυτό το όμορφο και λαμπερό φρούτο (σύμφωνα με τους βοτανολόγους), εκτός από τη νοστιμιά που δίνει στα πιάτα, κάνει καλό και στον οργανισμό μας γιατί είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά.

 

Όπως αναφέρει άρθρο στην ηλεκτρονική σελίδα του Οργανισμού Κεντρικών Αγορών και Αλιείας, η κολοκύθα ανήκει στην οικογένεια Cucurbitaceae, μαζί με το αγγούρι και το πεπόνι. Συνήθως το χρώμα της είναι πορτοκαλί και κίτρινο, αλλά κάποιες ποικιλίες της μπορεί να έχουν πράσινο, κόκκινο ή και λευκό χρώμα. Το δημοφιλές φρούτο καλλιεργείται τόσο για τη σάρκα του, όσο και για τους σπόρους του. Η κολοκύθα είναι ένα πυκνό θρεπτικά τρόφιμο και παράλληλα αποδίδει λίγες θερμίδες.

 

Όσον αφορά την ενέργεια και τα μακροθρεπτικά συστατικά, ένα φλυτζάνι βρασμένης κολοκύθας μάς δίνει 49 θερμίδες, 1,76 gr πρωτείνης, 12 gr υδατανθράκων (2,7 gr φυτικές ίνες), 0,17 gr λιπαρών. Μέταλλα που περιέχει η κολοκύθα είναι το κάλιο, το ασβέστιο, ο χαλκός και ο φώσφορος. Επίσης, η κολοκύθα είναι πολύ καλή πηγή βιταμινών, όπως A, C, E, φολικού οξέος, νιασίνης, βιταμίνης Β6 και παντοθενικού οξέος.

 

Σχετικά με τη βιταμίνη Α, 100 γραμμάρια κολοκύθας καλύπτουν το 246% των συνιστώμενων ημερήσιων αναγκών. Η βιταμίνη Α είναι μία λιποδιαλυτή βιταμίνη με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση που, μεταξύ άλλων, είναι απαραίτητη για την καλή λειτουργία του δέρματος και της όρασης.

Επιπρόσθετα, το κίτρινο-πορτοκαλί χρώμα της κολοκύθας οφείλεται στα β-καροτένια. Τα β-καροτένια προστατεύουν τα κύτταρα από τη φθορά και μετατρέπονται στον ανθρώπινο οργανισμό σε βιταμίνη Α. Η γλυκιά κολοκύθα περιέχει και άλλες μοναδικές ουσίες με αντιοξειδωτικές ιδιότητες όπως η κρυπτοξανθίνη, η ζεοξανθίνη και η λουτεϊνη. Ουσίες, οι οποίες είναι πολύ σημαντικές, ιδιαίτερα για την προστασία των οφθαλμών από τη φθορά του χρόνου. Όχι μόνο η κρουστή σάρκα αλλά και οι σπόροι της κολοκύθας είναι πολύ θρεπτικοί. Δύο κουταλιές της σούπας κολοκυθόσποροι περιέχουν πέντε γραμμάρια λιπαρών, εκ των οποίων τα τέσσερα γραμμάρια είναι ωφέλιμα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα. Οι σπόροι είναι συμπυκνωμένη πηγή πρωτεΐνης και μετάλλων όπως και ψευδαργύρου.

ΑΠΕ ΜΠΕ

Απογοητευτικά είναι τα νέα επιστημονικά στοιχεία για την παχυσαρκία με την Παγκόσμια Ομοσπονδία Παχυσαρκίας να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και να τονίζει ότι εάν συνεχισθούν οι σημερινές τάσεις, 2,7 δισεκατομμύρια ενήλικες θα είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι το 2025 σε όλο τον κόσμο. Υπέρβαρα θα είναι 268 εκατομμύρια παιδιά σχολικής ηλικίας ( 5 έως 18 ετών), ενώ 91 εκατομμύρια θα είναι παχύσαρκα. Η ιδιαίτερα σημαντική αυτή αύξηση σε σχέση με τα δεδομένα του 2010, οπότε και είχαν καταγραφεί 218 εκατομμύρια υπέρβαρα παιδιά, καταδεικνύει τη γιγάντωση του προβλήματος, το οποίο φαίνεται, πλέον, να «απειλεί» και να «υποθηκεύει» σοβαρά την ενήλικη ζωή των παιδιών σε διεθνές επίπεδο.

 Νοσήματα  που σχετίζονται με την παχυσαρκία

Παράλληλα, ένα πλήθος νοσημάτων που σχετίζονται με την παχυσαρκία, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, η υπέρταση, η υπερλιπιδαιμία, το λιπώδες ήπαρ, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, αλλά και διάφορες άλλες παθολογικές καταστάσεις, όπως η ινσουλινοαντοχή, οι διαταραχές πηκτικότητας, οι διαταραχές του ενδοθηλίου κ.α., θα επηρεάσουν μέχρι το 2025, περίπου 50 εκατομμύρια παιδιά σχολικής ηλικίας σε παγκόσμιο επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων 27 εκατομμυρίων με υπέρταση, 38 εκατομμυρίων με λιπώδη νόσο του ήπατος, 12 εκατομμυρίων με διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη και 4 εκατομμυρίων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, μια νόσο που εμφανίζεται, συνήθως, σε μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες. 

Κόστος  θεραπείας

Το ετήσιο άμεσο κόστος της θεραπείας των  σημαντικότερων επιπλοκών που οφείλονται στην παχυσαρκία (Σακχαρώδης διαβήτης, καρδιαγγειακά νοσήματα, μη αλκοολική νόσο του ήπατος, καρκίνος και κατάθλιψη) εκτιμάται σε 600 δισεκατομμύρια δολάρια (2014) παγκοσμίως. Εάν δεν αναληφθούν επειγόντως κατάλληλες δράσεις για την πρόληψη και τη θεραπεία της παχυσαρκίας, το ετήσιο ιατρικό κόστος για τη θεραπεία των συνεπειών της παχυσαρκίας θα φτάσει το 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως το 2025.

ΑΠΕ ΜΠΕ

Θεραπευτικό εμβόλιο για τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) και τις βλάβες που προκαλεί, δοκιμάζεται σε περισσότερα από 100 κέντρα σε όλο τον κόσμο.

 «Το εμβόλιο, έχει παρασκευάσει μία εταιρεία βιοτεχνολογίας από το Νιού Τζέρσεϊ και αυτή τη στιγμή ο Οργανισμός Τροφίμων και φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτειών, έχει δώσει έγκριση να προχωρήσει κλινική δοκιμή σε φάση 3», αναφέρει ο κ. Μπιλιράκης μαιευτήρας-γυναικολόγος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Ευριπίδης Μπιλιράκης. κι εξηγεί: «Το εμβόλιο είναι ανοσοθεραπευτικό. Διεγείρει δηλαδή το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτεθεί εναντίον των κυττάρων, που έχουν υποστεί ενεργό λοίμωξη, και αυτή μπορεί να οδηγήσει σε καρκινογένεση. Η μορφή αυτής της θεραπείας έχει τη

δυνατότητα να εξαφανίσει τον ιό, ή να υποστρέψει μία ελαφριά ή ακόμη και μία βαριά δυσπλασία, πριν μετατραπεί σε διηθητικό καρκίνο, στον τράχηλο της μήτρας ή στο αιδοίο. Στο πρόσφατο συνέδριο Eurogin στο Άμστερνταμ που ειδικεύεται στην HPV λοίμωξη, ανακοινώθηκε ότι ένα 50-60% των γυναικών φαίνεται ότι θα ωφεληθούν μακροπρόθεσμα από το θεραπευτικό αυτό εμβόλιο. Βάσει των μέχρι στιγμής δεδομένων από τη φάση δύο, γνωρίζουμε ότι σε ποσοστό 49% των ασθενών υποστρέφει η βλάβη, ενώ σε ποσοστό 40% εξαλείφεται ο ιός».

 

Περίπου 70% προστατεύει το προφυλακτικό

 

Είναι η πρώτη μορφή θεραπείας, έξω από αυτές που ξέρουμε και εφαρμόζουμε, τονίζει ο κ. Μπιλιράκης: «Δηλαδή στο μέλλον μπορεί να μην χρειάζονται καν εκτομές στα σημεία της βλάβης που τώρα γίνονται πχ με λέιζερ, και απλά με ένα εμβόλιο, η γυναίκα να θεραπεύεται».

 

Όπως αναφέρει  «το προφυλακτικό προστατεύει σε ένα ποσοστό περίπου 70%, οπότε δεν πρέπει να στηριζόμαστε μόνο σε αυτό, αλλά πρέπει να έχουμε σαν όπλο στα χέρια μας την ετήσια γυναικολογική εξέταση».

 

Πρόσφατες στατιστικές

 

Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV- Human Papilloma Virus) αποτελεί την πιο συχνή σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη. Τα τελευταία στατιστικά λένε ότι 8-10 γυναίκες από 17-65 θα έρθουν σε επαφή με το ιό κάποια στιγμή στη ζωή τους. Μία στις 4 από 17-25 ετών που κυκλοφορεί στο δρόμο έχει HPV λοίμωξη. Αλλά μόνο μία από τις χίλιες γυναίκες που θα μολυνθούν από τον ιό HPV, θα οδηγηθεί σε καρκινογένεση στον τράχηλο της μήτρας, κατά κύριο λόγο, αλλά και στον κόλπο, το αιδοίο, τον πρωκτό και σε ένα ποσοστό 50% ο ιός αυτός έχει ευθύνη για τους καρκίνους του στοματοφάρυγγα.

ΑΠΕ ΜΠΕ

Δεν χρειάζεται κανείς να φθείρει τις σόλες των παπουτσιών του στο περπάτημα, για να έχει όφελος στην υγεία του. Ακόμη και δύο ώρες το πολύ την εβδομάδα αν περπατά κανείς, πάλι θα έχει μικρότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη.

 

   Οι ειδικοί συνιστούν να ασκείται κανείς τουλάχιστον 150 λεπτά (2,5 ώρες) την εβδομάδα με μέτρια ένταση ή 75 λεπτά με μεγάλη ένταση. Η νέα έρευνα δείχνει ότι ακόμη και λιγότερο χρόνο αν αφιερώνει κανείς στο περπάτημα, δεν θα πάει καθόλου χαμένος.

 

   Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα 'Αλπα Πατέλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό προληπτικής ιατρικής "American Journal of Preventive Medicine", μελέτησαν στοιχεία για περίπου 140.000 ανθρώπους. Από αυτούς, το 95% περπατούσαν λιγότερο ή περισσότερο (το 5% σχεδόν καθόλου), ενώ σχεδόν οι μισοί χρησιμοποιούσαν το περπάτημα ως τη μόνη τους άσκηση.

 

   Λαμβάνοντας υπόψη άλλους παράγοντες κινδύνου (κάπνισμα, παχυσαρκία κ.α.), η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ακόμη και λιγότερες από δύο ώρες περπάτημα μέσα στην εβδομάδα σχετίζονται με μειωμένη θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία, σε σχέση με καθόλου περπάτημα.  Με 2,5 έως 5 ώρες περπάτημα την εβδομάδα, χωρίς άλλη άσκηση, ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου ήταν μειωμένος κατά 20% κατά μέσο όρο.

ΑΠΕ ΜΠΕ

Η ρύπανση σχετίζεται με περίπου έναν στους έξι θανάτους παγκοσμίως (9 εκατομμύρια το 2015), σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα, την πιο ολοκληρωμένη του είδους της μέχρι σήμερα.


Σχεδόν όλοι αυτοί οι θάνατοι συμβαίνουν σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, όπου η ρύπανση μπορεί να ευθύνεται ακόμη και για το ένα τέταρτο των θανάτων, με χειρότερες περιπτώσεις το Μπαγκλαντές και τη Σομαλία.

Τους λιγότερους θανάτους από ρύπανση έχουν το Μπρουνέι και η Σουηδία. Η ρύπανση του αέρα είναι αυτή με την μεγαλύτερη επίπτωση, καθώς συνδέεται με τα δύο τρίτα των θανάτων από ρύπανση (περίπου 6,5 εκατ. πρόωροι θάνατοι το 2015). Ακολουθεί σε σοβαρότητα η ρύπανση των υδάτων (1,8 εκατ. θάνατοι), ενώ η ρύπανση στους χώρους εργασίας ευθύνεται για περίπου 800.000 θανάτους ετησίως και η ρύπανση από μόλυβδο για 500.000 θανάτους. Η ρύπανση επιβαρύνει γενικότερα την υγεία, αυξάνοντας τον κίνδυνο θανάτου κυρίως από καρδιά, εγκεφαλικό και καρκίνο των πνευμόνων.

Οι ερευνητές, της Ιατρικής Σχολής Icahn του Όρους Σινά της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "The Lancet", εκτιμούν ότι το κόστος της ρύπανσης (σε όρους απώλειας ευημερίας) φθάνει τα 4,6 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, πάνω από το 6% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Ελλάδα Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, στην Ελλάδα το 8% των θανάτων -δηλαδή τουλάχιστον ένας στους 12- κάθε χρόνο σχετίζεται με τη ρύπανση.

Από τους περίπου 122.000 θανάτους του 2015, κατά προσέγγιση οι 9.800 συνδέονται με τη ρύπανση. Από αυτούς, οι 7.216 σχετίζονται με τη ρύπανση του αέρα, οι 257 με τη ρύπανση των υδάτων και οι 1.422 με τη ρύπανση στους χώρους εργασίας (ιδίως όσον αφορά το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους). 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μία έως δέκα μεταλλάξεις στα γονίδια που υπάρχουν σε ένα κύτταρο, αρκούν κατά μέσο όρο για να ξεκινήσει ένας καρκίνος, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα. Αλλά ο αριθμός των απαιτούμενων γενετικών μεταλλάξεων διαφέρει πολύ ανάμεσα στα διαφορετικά είδη καρκίνου.

 

Για πρώτη φορά οι επιστήμονες έχουν στα χέρια τους επιβεβαιωμένες εκτιμήσεις για τον αριθμό των μεταλλάξεων που «πυροδοτούν» έναν καρκίνο, έχοντας αναλύσει γενετικά πάνω από 7.600 όγκους από 29 διαφορετικά είδη καρκίνου.

 

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Πίτερ Κάμπελ του Ινστιτούτου Wellcome Trust Sanger, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κυτταρικής βιολογίας "Cell", κατέγραψαν επίσης τα κυριότερα γονίδια που ευθύνονται για τους καρκίνους και, στην πορεία, ανακάλυψαν αρκετά νέα «ένοχα» γονίδια - ενώ αρκετά ακόμη αναμένεται να ανακαλυφθούν μελλοντικά.

«Δώσαμε απάντηση σε ένα μακρόχρονο ερώτημα στην έρευνα του καρκίνου, το οποίο απασχολεί τους επιστήμονες από τη δεκαετία του 1950: πόσες μεταλλάξεις χρειάζονται σε ένα φυσιολογικό κύτταρο για να μετατραπεί σε καρκινικό. Η απάντηση είναι πολύ λίγες», δήλωσε ο Κάμπελ.

Υπάρχουν όμως αισθητές διαφορές. Για παράδειγμα, μία μετάλλαξη μόνο αρκεί για έναν καρκίνο του θυρεοειδούς ή των όρχεων, τέσσερις μεταλλάξεις κατά μέσο όρο ανά ασθενή αρκούν για να ξεκινήσει ένας καρκίνος του ήπατος ή του μαστού, ενώ για τους καρκίνους του παχέος εντέρου χρειάζονται συνήθως γύρω στις δέκα μεταλλάξεις,

Ένα άλλο αξιοσημείωτο εύρημα της νέας έρευνας είναι ότι οι καρκινικές μεταλλάξεις συνήθως είναι καλά ανεκτές από τα κύτταρα του σώματος. Αντίθετα, οι μεταλλάξεις που κανείς κληρονομεί από τους γονείς του, συχνά δεν γίνονται ανεκτές και χάνονται από το ανθρώπινο είδος με το πέρασμα του χρόνου. Όμως, καθώς ο καρκίνος αναπτύσσεται στα κύτταρα του σώματος, σχεδόν όλες οι μεταλλάξεις διατηρούνται.

 

ΑΠΕ ΜΠΕ

Αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των κοριτσιών -πολύ περισσότερο από ό,τι των συνομηλίκων αγοριών- που στη διάρκεια της εφηβείας τους προσπαθούν να κάνουν κακό στον εαυτό τους, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.


Η πιθανότητα αυτοτραυματισμού από ένα κορίτσι είναι τριπλάσια από ό,τι από ένα αγόρι. Ο αυτοτραυματισμός στην παιδική και εφηβική ηλικία αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας σε πολλές χώρες και είναι ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για μια μελλοντική απόπειρα αυτοκτονίας. Η αυτοκτονία είναι η δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου παγκοσμίως για τους νέους έως 25 ετών. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ,  που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό British Medical Journal (BMJ), ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 17.000 παιδιά και εφήβους ηλικίας δέκα έως 19 ετών, με βάση στοιχεία από 647 παθολόγους και γενικούς γιατρούς.

Διαπιστώθηκε ότι το ποσοστό αυτοτραυματισμού είναι περίπου τριπλάσιο στα κορίτσια (37,4 ανά 100.000) από ό,τι στα αγόρια (12,3 στα 100.000) και στην ηλικία των 13 έως 16 ετών έχει αυξηθεί κατά περίπου 70% στα κορίτσια μεταξύ 2011-2014 (φθάνοντας τα 77 περιστατικά αυτοτραυματισμού ανά 100.000). Τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια αυτοτραυματισμού από τον ίδιο έφηβο είναι επίσης συχνότερα στα κορίτσια από ό,τι στα αγόρια. Τα παιδιά και οι έφηβοι που έχουν αυτοτραυματιστεί στο παρελθόν, είναι εννιά φορές πιθανότερο να πεθάνουν στο μέλλον από μη φυσική αιτία. Είναι π.χ. 17 φορές πιθανότερο να πεθάνουν από αυτοκτονία και 34 φορές πιθανότερο να πεθάνουν από υπερβολική χρήση αλκοόλ ή ναρκωτικών.

Οι ερευνητές αποδίδουν το μεγαλύτερο πρόβλημα των κοριτσιών πιθανώς στο ότι η πρώιμη εφηβεία και ορμονική-σεξουαλική δραστηριότητά τους, σε σχέση με τα αγόρια, τους προκαλεί περισσότερα ψυχολογικά προβλήματα και σε μικρότερη ηλικία. Συν το γεγονός, σύμφωνα με τη μελέτη, ότι «σήμερα οι έφηβοι ζουν σε πιο στρεσογόνες εποχές» και ότι λόγω της μεγάλης έκθεσης των νέων στα ψηφιακά μέσα «αυτή η υπερβολική δυνατότητα διασύνδεσης μπορεί να έχει επιβλαβείς συνέπειες». Από την άλλη, ένα κορίτσι είναι πιθανότερο από ό,τι ένα αγόρι να μιλήσει στο γιατρό για τον αυτοτραυματισμό, πράγμα που αυξάνει το ποσοστό των διαγνωσμένων περιστατικών στις έφηβες, ενώ υποτιμά το αντίστοιχο ποσοστό στα συνομήλικα αγόρια.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Αρκεί ένα απαλό άγγιγμα ακόμη κι ενός ξένου για να μετριασθεί ο ψυχικός πόνος της κοινωνικής απόρριψης

Αυτό δείχνει για πρώτη φορά μια νέα έρευνα επιστημόνων στη Βρετανία, με επικεφαλής μια Ελληνίδα νευροψυχολόγο και ψυχαναλύτρια.

   Η κοινωνική απόρριψη είναι μία από τις συναισθηματικά πιο οδυνηρές ανθρώπινες εμπειρίες και η νέα μελέτη δείχνει -μέσω των κατάλληλων εργαστηριακών πειραμάτων- τη δύναμη του ανθρωπίνου αγγίγματος.

   Οι ερευνητές του Τμήματος Κλινικής και Παιδαγωγικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), με επικεφαλής τη δρα Κατερίνα Φωτοπούλου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature Scientific Reports", υπέβαλαν -με τη βοήθεια υπολογιστή- 84 εθελόντριες στην εμπειρία του να νιώσουν το αίσθημα του κοινωνικού αποκλεισμού, του εξοστρακισμού και της έλλειψης αυτοεκτίμησης.

   Στη συνέχεια οι επιστήμονες έκλεισαν τα μάτια στις γυναίκες που συμμετείχαν στο πείραμα και τις άγγιξαν στο μπράτσο είτε με αργό και απαλό τρόπο, είτε με γρήγορο και συναισθηματικά ουδέτερο τρόπο. Μετά οι εθελόντριες υποβλήθηκαν σε ψυχολογικό τεστ και διαπιστώθηκε ότι όσες είχαν νιώσει το απαλό και ευαίσθητο άγγιγμα, ένιωθαν πλέον μειωμένα συναισθήματα απόρριψης, σε σχέση με όσες είχαν αγγιχθεί ουδέτερα και στα γρήγορα.

   Αν και ούτε το απαλό άγγιγμα ήταν αρκετό για να σβήσει τελείως την ψυχική οδύνη του κοινωνικού αποκλεισμού, πάντως τα αρνητικά συναισθήματα είχαν μειωθεί.

   «Καθώς η κοινωνία μας γίνεται ολοένα πιο οπτική και ψηφιακή, είναι εύκολο να ξεχάσουμε τη δύναμη του αγγίγματος στις ανθρώπινες σχέσεις. Δείξαμε για πρώτη φορά ότι ένα απλό, αργό και απαλό άγγιγμα από έναν ξένο μπορεί να μετριάσει τα συναισθήματα του κοινωνικού αποκλεισμού μετά την κοινωνική απόρριψη», τόνισαν οι ερευνητές. Η Κ. Φωτοπούλου επεσήμανε ότι «τα θηλαστικά έχουν μια αναγνωρισμένη ανάγκη για εγγύτητα και προσκόλληση, έτσι δεν αποτέλεσε έκπληξη ότι η κοινωνική υποστήριξη μείωσε τον συναισθηματικό πόνο του αποκλεισμού από τις κοινωνικές επαφές. Όμως αυτό που είναι το πιο ενδιαφέρον, είναι ότι αρκεί ένα απλό άγγιγμα για κάτι τέτοιο. Δεν χρειάζονται ούτε εικόνες, ούτε λόγια, τουλάχιστον όχι σε πρώτη φάση. Κάπως ανάλογη επίδραση μπορεί να έχει το άγγιγμα και στο σωματικό πόνο».

ΑΠΕ ΜΠΕ

Σε πολλές χώρες του κόσμου η ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου μέσω των τροφών είναι ανησυχητικά χαμηλή, αλλά όχι στην Ελλάδα, όπως δείχνει μια νέα διεθνής επιστημονική μελέτη με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Οστεοπόρωσης στις 20 Οκτωβρίου.

Η έρευνα που ανέλυσε στοιχεία από 74 χώρες, αποκαλύπτει ότι η μέση ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου ανά άτομο εμφανίζει μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χωρών και κυμαίνεται από 175 έως 1.233 μιλιγκράμ.

Τα χαμηλότερα επίπεδα ασβεστίου παίρνει ένας ενήλικος άνθρωπος στην ανατολική Ασία (συχνά κάτω από 400 μιλιγκράμ τη μέρα) και τα υψηλότερα στη Βόρεια Ευρώπη, την μόνη περιοχή όπου η μέση πρόσληψη ξεπερνά τα 1.000 μιλιγκράμ τη μέρα. Στην Αφρική και στη Νότια Αμερική τα καθημερινά επίπεδα πρόσληψης ασβεστίου κινούνται μεταξύ 400 και 800 μιλιγκράμ.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε πολύ ικανοποιητικό επίπεδο, καθώς η μέση πρόσληψη εκτιμάται περίπου στα 942 μιλιγκράμ τη μέρα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Ίθαν Μπαλκ της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Μπράουν των ΗΠΑ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περοδικό για θέματα οστεοπόρωσης «Osteoporosis International», τόνισαν ότι «αν εξαιρέσει κανείς τη Βόρεια Αμερική και το μεγαλύτερο επίπεδο της Ευρώπης, ιδίως της Βόρειας, η πρόσληψη ασβεστίου είναι χαμηλότερη από την απαιτούμενη για την καλή υγεία των οστών. Σε πολλά μέρη του κόσμου το χαμηλό ασβέστιο θέτει τους περισσότερους ανθρώπους σε αυξημένο κίνδυνο για κατάγματα και οστεοπόρωση».

ΑΠΕ ΜΠΕ

Οι άνδρες που καπνίζουν και είχαν πέντε ή παραπάνω συντρόφους με τους οποίους έκαναν και στοματικό σεξ, αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνο του στόματος και του λαιμού λόγω της έκθεσής τους στον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV), σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα. Ο κίνδυνος είναι μικρότερος για τις γυναίκες, για τους μη καπνιστές και για όσους είχαν λιγότερους από πέντε συντρόφους με τους οποίους έκαναν στοματικό σεξ στη διάρκεια της ζωής τους.

Ο HPV, που μεταδίδεται κυρίως μέσω του στοματικού σεξ, προκαλεί περίπου το 70% των καρκίνων του στόματος και του λαιμού, συνήθως στη βάση της γλώσσας, στο πίσω μέρος του λαιμού και στις αμυγδαλές. Πάνω από το 80% των περιστατικών αφορούν άνδρες. Υπάρχουν περισσότερα από 100 διαφορετικά είδη HPV, αλλά μόνο λίγα είναι γνωστό ότι προκαλούν καρκίνο (επίσης της μήτρας, του πρωκτού και του πέους). Οι περισσότεροι καρκίνοι του λαιμού (άνω του 90%) προκαλούνται από τον HPV 16.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια 'Αμπερ Ντ'Σούζα της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς των ΗΠΑ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Annals of Oncology" της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ιατρικής Ογκολογίας, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 13.100 ανθρώπους ηλικίας 20 έως 69 ετών.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν στοματικό σεξ στη ζωή τους και βρήκαμε ότι η μόλυνση της στοματικής κοιλότητας με τον HPV που προκαλεί καρκίνο, είναι σπάνια στις γυναίκες, άσχετα με το πόσους συντρόφους είχαν. Εξίσου σπάνια είναι η μόλυνση σε άνδρες που δεν καπνίζουν και είχαν λίγους συντρόφους με τους οποίους είχαν κάνει στοματικό σεξ. Όσο περισσότερο καπνίζει κανείς και όσο αυξάνει ο αριθμός των σεξουαλικών συντρόφων, τόσο αυξάνει και η πιθανότητα λοίμωξης με καρκινογόνο HPV», δήλωσε η δρ Σούζα.

 Πάντως, σύμφωνα με τη μελέτη, μόνο το 0,7% των ανδρών και το 0,2% των γυναικών κινδυνεύουν να πάθουν αυτού του είδους τον καρκίνο στη ζωή τους, συνεπώς ο κίνδυνος παραμένει μικρός

Οι περισσότεροι άνθρωποι με λοίμωξη HPV στο λαιμό τους δεν θα πάθουν καρκίνο, καθώς ο οργανισμός τους θα αντιμετωπίσει μόνος του τον ιό.

ΑΠΕ ΜΠΕ

Μπορούν τα προϊόντα της ελιάς να προστατέψουν το ανθρώπινο σώμα από το σύνδρομο του οξειδωτικού στρες; Η απάντηση στο ερώτημα είναι καταφατική, με βάση τουλάχιστον τα αποτελέσματα έρευνας του Ελληνικού και του Διεθνούς Παρατηρητηρίου Οξειδωτικού Στρες, σε Θεσσαλονίκη και Σαλέρνο Ιταλίας και του Εργαστηρίου Επεξεργασίας Τροφίμων και Μηχανικής, του Τμήματος Γεωπονίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

«Το ελαιόλαδο, οι ελιές και τα φύλλα ελιάς, μπορούν να επηρεάσουν το οξειδοαναγωγικό σύστημα και να προστατεύσουν το σώμα μας από το σύνδρομο του οξειδωτικού στρες και πιθανόν να επιμηκύνουν τη διάρκεια της ζωής μας» υπογραμμίζεται στην έρευνα.

Το οξειδωτικό στρες (ΟΣ) είναι η αντίδραση του οργανισμού σε εξωγενείς ή/και ενδογενείς στρεσογόνους παράγοντες, όπως το κάπνισμα ή οι προσβολές από ασθένειες, που προκαλεί δυσλειτουργία του οξειδοαναγωγικού συστήματος. Εξαιτίας της δυσλειτουργίας αυτής, τα ενεργά οξειδωτικά είδη (ΕΟΕ) καθίστανται εκτός αντιοξειδωτικού ελέγχου, προκαλώντας εξασθένηση της κυτταρικής άμυνας, με πιθανές φυσικές και χημικές αλλαγές σε όλο το σώμα, που τελικά οδηγούν στο οξειδωτικό στρες.

Το ΟΣ, όπως τονίζεται στην εργασία, είναι το αποτέλεσμα της ανισορροπίας μεταξύ των αντιοξειδωτικών που περιέχει η δίαιτα που κάποιος ακολουθεί και η παρουσία των ελεύθερων ριζών που υπάρχουν στο σώμα του κάθε ανθρώπου. Επειδή το ΟΣ δεν συνοδεύεται από κλινικά συμπτώματα, ο μόνος τρόπος είναι να διαγνωσθεί μέσω ειδικών εργαστηριακών τεστ και της νέας προσέγγισης με REDOXOMICS, βοηθώντας έτσι τους ανθρώπους να προλάβουν την πρόωρη γήρανση και περισσότερες από 100 ασθένειες συμπεριλαμβανομένων των εγκεφαλικού, εμφράγματος, διαβήτη, καρκίνου και νευρολογικές παθήσεις.

Η μεθοδική κατανάλωση του ελαιόλαδου, το οποίο αποτελεί φυσικό φρουτοχυμό και φυσική μονοακόρεστη λιπαρή ύλη πλούσια σε πολυφαινόλες, συνδράμει -σύμφωνα με την ίδια έρευνα, αλλά και παλαιότερες- στη μακροζωία των ανθρώπων που ζουν στη λεκάνη της Μεσογείου και στα χαμηλά ποσοστά καρδιαγγειακών παθήσεων και άλλων ασθενειών, όπως ο καρκίνος. Ελιές και φύλλα ελιάς περιέχουν επίσης πολυφαινόλες που δρουν ως λειτουργικά συστατικά, προστατεύοντας τον οργανισμό μας από διάφορες ασθένειες που σχετίζονται με το οξειδωτικό στρες.

Σύγχυση, φόβος, ταπείνωση, οργή: η καταλανική κρίση έχει ψυχικό κόστος σε πολλούς κατοίκους της Βαρκελόνης, μιας πόλης η οποία προσπαθεί ακόμη να συνέλθει από το πολύνεκρο τρομοκρατικό χτύπημα, λένε ειδικοί ψυχικής υγείας.


Καθώς βαθαίνει η κρίση, με τους ηγέτες της Μαδρίτης και της Καταλονίας να μην υποχωρούν, την κυβέρνηση της Μαδρίτης να δίνει προθεσμία στον (Καταλανό ηγέτη) Πουτζντεμόν να πάρει πίσω την κήρυξη της ανεξαρτησίας της επαρχίας και με πολλές δεκάδες διαδηλωτές να διαμαρτύρονται στους δρόμους της Βαρκελώνης, οι Καταλανοί ζουν σε ένα κλίμα έντονης αβεβαιότητας. Ο Οκτώβριος είναι μέχρι στιγμής ένας επεισοδιακός μήνας: το απαγορευμένο δημοψήφισμα που σημαδεύτηκε από την αστυνομική βία προκάλεσε και προστριβές μεταξύ φίλων και συγγενών. "Τα γεγονότα αυτά έχουν σαφή ψυχολογικό αντίκτυπο στους ενήλικες, στα παιδιά και στους εφήβους, σε όλες τις ηλικιακές ομάδες", λέει ο ψυχαναλυτής Χοσέ Ραμόν Ουμπιέτο. Οι περισσότεροι ασθενείς του στις συνεδρίες τους μιλούν αποκλειστικά γι αυτό, το ίδιο "και τα παιδιά", προσθέτει. "Τις προάλλες, ένα κορίτσι μου είπε ότι η μητέρα ενός άλλου κοριτσιού την ρώτησε αν είναι με τους 'καλούς' ή με τους ΄κακούς' μετά τις συλλήψεις της αστυνομίας". Κρίση ταυτότητας Πολύς λόγος γίνεται για τις κόντρες ανάμεσα σε εκείνους που τάσσονται υπέρ και σε εκείνους που είναι κατά της ανεξαρτησίας, αλλά πολλοί είναι και οι αναποφάσιστοι, οι οποίοι επίσης πάσχουν από έντονο άγχος, λέει ο Ουμπιέτο. "Υπάρχει μια κρίση ταυτότητας, ανθρώπων που δεν ξέρουν πού να τοποθετηθούν, γιατί οι γονείς τους μπορεί να είναι ενωτικοί και τα αδέλφια τους οπαδοί της ανεξαρτησίας", προσθέτει ο ισπανός ψυχαναλυτής. 

Μετατραυματικό στρες Τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο δεδομένου ότι η Βαρκελόνη υπήρξε πολύ πρόσφατα θέατρο τρομοκρατικής επίθεσης--στις 17 Αυγούστου--όταν τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους έπεσαν με φορτηγάκι πάνω σε πεζούς στον τουριστικό πεζόδρομο της πόλης Λα Ράμπλα σκοτώνοντας 14 ανθρώπους. Η Ινγκεμποργκ Πορκάρ, επικεφαλής της Μονάδας Αντιμετώπισης Κρίσεων της Βαρκελώνης, η οποία διαχειρίζεται τέτοιες καταστάσεις και τελεί υπό την αιγίδα του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελόνης, λέει ότι έχει δει πολλούς ανθρώπους "που έχουν επηρεαστεί από την επίθεση". Προσπαθούσαν "να βάλουν τα πράγματα πάλι σε μια σειρά και αυτό άνοιξε εκ νέου τις πληγές από την επίθεση". "Με κάθε νέα ένταση, όλες οι προσπάθειες να επιστρέψουν σε μια φυσιολογική καθημερινότητα και να σταματήσουν να φοβούνται ακυρώνονται επειδή ένα νέο τραυματικό γεγονός τους υπενθυμίζει το προηγούμενο".

Ακόμη και αν η παρούσα κρίση με τις μαζικές, ειρηνικές διαδηλώσεις, απέχει πολύ από τη βία των επιθέσεων, η Πορκάρ εξηγεί ότι οι πολίτες παραμένουν σε επιφυλακή φοβούμενοι νέα μέτρα της αστυνομίας ή ταραχές. Αυτό δημιουργεί μια κατάσταση "υπερβολικής εγρήγορσης που δεν είναι κάτι το οποίο επιθυμεί ο κόσμος". Ωστόσο η κατάσταση επηρεάζει και άλλους Ισπανούς πέραν των κατοίκων της Βαρκελώνης και της Καταλονίας γενικώς, υποστηρίζει ο Γκιγέρμο Φόουσε, καθηγητής Ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο της Μαδρίτης Complutense. Όπως εξηγεί, έχει παρατηρήσει μια "αύξηση στα κρούσματα άγχους" μεταξύ των κατοίκων της πρωτεύουσας.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Ελληνική Εφημερίδα στην Ευρώπη-

DIE GRIECHISCHE ZEITUNG IN EUROPA

Am Schomm 40, 41199 Mönchengladbach  
Telefon: +49 2166 64 78 733 
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Εγγραφή σε Newsletter

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα του Europolitis.eu
captcha 
×

Το Europolitis.eu χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. OK     Διαβάστε περισσότερα...