Μικρές Αγγελίες - Kleinanzeigen                Επαγγελματικός Οδηγός - Branchenbuch

  

ΠΕΡΙΕΡΓΑ

Είχε σίγουρα επιμονή και υπομονή. Ο 42χρονος Βρετανός Christian Whiteley-Mason χρειάστηκε 33 απόπειρες, 14 εκπαιδευτές και 25 μακρά χρόνια αγωνίας και υπερπροσπάθειας, για να μην αναφέρουμε τις 10.000 λίρες που ξόδεψε, για να πάρει το δίπλωμα στο χέρι.

Ο Christian έκανε την πρώτη του προσπάθεια το μακρινό 1992, μια εμπειρία που προφανώς του άρεσε πολύ ώστε να επιστρέψει στο βολάν του εξεταζόμενου άλλες 32 φορές.

Για να είμαστε βέβαια ακριβείς, ο άντρας εγκατέλειψε την προσπάθεια το 2003, όταν το κοντέρ έγραψε την αποτυχία Νο 32, αποφασίζοντας πως το τιμόνι δεν είναι πιθανότατα γι’ αυτόν.

Όταν όμως τον ανάγκασαν προσφάτως να πάρει το δίπλωμα οδήγησης για να μη χάσει τη δουλειά του, εκείνος πείσμωσε και είπε να κάνει την απολύτως τελευταία απόπειρα.

Όπως είπε στη «Mirror»: «Δεν μπορώ να πιστέψω πως πέρασα επιτέλους έπειτα από τόσα χρόνια. Είμαι ακόμα σοκαρισμένος!». Εξομολογήθηκε βέβαια πως είχε πέσει σε κακό εξεταστή, μια τύπισσα που τον έκοβε κάθε μα κάθε φορά που έδινε.

Είπε όμως και άλλα υπέροχα: «Έκανα 56 μαθήματα με τον πρώτο μου εκπαιδευτή και στο τέλος μου είπε να τα παρατήσω γιατί δεν θα περνούσα ποτέ».

Ο Christian είναι πλέον ο υπερήφανος ιδιοκτήτης ενός Smart, το οποίο ονόμασε «Percy»: «Όλοι γελούσαν μαζί μου και έλεγαν πως δεν θα τα κατάφερνα ποτέ … Αυτή τη φορά ήμουν όμως απολύτως αποφασισμένος πως θα έδειχνα σε όλους τι αξίζω».

Το καλοκαίρι του 2017 τα συμβατά σκάφη δεν θα είναι ο μόνος τρόπος για να κάνει κάποιος τη βόλτα του στον Σηκουάνα του Παρισιού. Τα SeaBubble, τα πρώτα “ιπτάμενα” θαλάσσια ταξί… ανοίγουν πανιά και οι επισκέπτες στην Πόλη του Φωτός θα είναι σε θέση να μην… επιπλέουν στην επιφάνεια του νερού αλλά να… πετάνε πάνω από το ποτάμι.

Σχεδιασμένα από τους Alain Thébault και Anders Bringdal, τα νέα οχήματα θα προσφέρουν μια φουτουριστική λύση ταξιδιού στο ποτάμι αλλά και μια εντυπωσιακή διαδρομή στους επισκέπτες. Κάθε SeaBubble θα φιλοξενεί 5 άτομα (και έναν οδηγό) και θα είναι διαθέσιμο για ενοικίαση σε ειδικές αποβάθρες κατά μήκος του ποταμού.

Το “ιπτάμενο” ταξί θα τροφοδοτείται με ηλεκτρική ενέργεια, καθιστώντας τη μεταφορά απόλυτα φιλική προς το περιβάλλον. Δεδομένου ότι θα γλιστρούν με χάρη πάνω στο νερό, με μέγιστη ταχύτητα 30 χλμ. / ώρα, δεν θα δημιουργούν κύματα ούτε… αναστάτωση στον ποταμό. Φουτουριστικό και φιλικό προς το περιβάλλον, το SeaBubble είναι η τελευταία… τρέλα στην άνετη μεταφορά.

Εχει το παρατσούκλι «πολύ άσχημη», αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα θαύμα της φύσης.

Η λίμνη Otjikoto Lake ανακαλύφθηκε τυχαία το 1850 από έναν Άγγλο, τον Sir Francis Galton, και έναν Σουηδό, τον Charles Anderson, οι οποίοι βρέθηκαν στην περιοχή για εξερευνήσεις. Ήταν, μάλιστα, οι πρώτοι που βούτηξαν στα βαθιά νερά της, αψηφώντας τον κίνδυνο.

Η λίμνη βρίσκεται κοντά στην πόλη Tsumed της Ναμίμπια και οφείλει την ονομασία της στη λέξη “οtjiherero” που στη διάλεκτο των ντόπιων σημαίνει “βαθιά τρύπα”. Αποτελεί τμήμα ενός υπόγειου ποταμού, η οποία ήρθε στην επιφάνει όταν ένα τμήμα σπηλαίου που κάλυπτε την επιφάνειά της έπεσε στα νερά.

Η διάμετρός της αγγίζει τα 102 μέτρα, ενώ το βάθος της σε κάποια σημεία φτάνει τα 142 μέτρα και θεωρείται ως μία από τις ωραιότερες φυσικές πισίνες στον κόσμο. Τα καταπράσινα νερά αλλά και το πολύ πράσινο που υπάρχει ολόγυρα, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία επ’ αυτού!

Επιπλέον, πολλά σπάνια είδη ζουν στα νερά, ενώ αποτελεί τη “χαρά” των δυτών ανά τον κόσμο. Ένας μύθος, μάλιστα, που υπάρχει γύρω από το όνομά της ενισχύει το γεγονός ότι επιλέγεται σταθερά για… καταδύσεις! Τι σημαίνει αυτό;

Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, και πιο συγκεκριμένα στις τελικές εχθροπραξίες που έλαβαν χώρα στην περιοχή, οι Γερμανοί έριξαν στη λίμνη πάνω από 6 εκατομμύρια χρυσά μάρκα, τα οποία δεν βρέθηκαν ποτέ.

Μπορεί να θέλετε να πείτε πολλά και σημαντικά, αλλά ο τρόπος που εκφραζόμαστε μπορεί τελικά να μας δώσει αυτό που επιθυμούμε.

Στο βίντεο που ακολουθεί δείτε ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το τι εννοούμε.

Ένας τυφλός ηλικιωμένος έχει καθίσει στο δρόμο με ένα άδειο μεταλλικό δοχείο μπροστά του και ένα κομμάτι χαρτί δίπλα του που γράφει “Είμαι τυφλός, βοηθήστε με”. Ο κόσμος πηγαινοέρχεται μπροστά του, ένας δυο σταματάνε και ρίχνουν κάτι, αλλά οι περισσότεροι προσπερνούν αδιαφορώντας. Μέχρι που εμφανίζεται μια νεαρή γυναίκα, κάτι γράφει στο χαρτί του τυφλού και φεύγει. Και ω του θαύματος, τα κέρματα αρχίζουν να πέφτουν… βροχή και ο γεράκος, όπως είναι φυσικό, έχει παραξενευτεί. Όταν, όμως, επιστρέφει η κοπέλα, όλες οι απορίες λύνονται…

 

Ενας 15χρονος στην Ισπανία κατήγγειλε τη μητέρα του και να την οδηγήσει ενώπιον της δικαιοσύνης για κακομεταχείριση, όταν εκείνη του πήρε το κινητό σε μια προσπάθεια να τον κάνει να διαβάσει.

Πάντως ο δικαστής που ανέλαβε την υπόθεση έκρινε πως η μητέρα ενήργησε στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της και έπραξε σωστά ως γονιός. Δεν θα ήταν υπεύθυνη μητέρα αν επέτρεπε στον γιο της να αποσπάται από το κινητό του και αποτύγχανε στα μαθήματά του, έκρινε ο δικαστής Λουίς Κολούμνα.

Ο ίδιος ανέφερε μάλιστα ότι η απομάκρυνση του κινητού από τον έφηβο ήταν κάτι που σχεδόν απαιτείται από τον ίδιο τον νόμο.

«Μεταξύ των αρμοδιοτήτων που έχουν οι γονείς είναι αυτό της ευθύνης για την εκπαίδευση του παιδιού, κάτι που η κατηγορούμενη έκανε σε αυτή την περίπτωση, χωρίς να πάρει ακραία μέτρα», ανέφερε ο δικαστής.

Είναι σχετικά γνωστό ότι χάρτης που έχει επικρατήσει -έχουμε συνηθίσει- να βλέπουμε για να καταλάβουμε τον κόσμο, είναι εντελώς παραπλανητικός. Αυτός είναι ο χάρτης του Μερκάτορ.

Είναι ο χάρτης που έχει επιλέξει η Google, όπως αναφέρει το Business Insider, και αυτός που έχουν στους τοίχους τους πολλά σχολεία. Όπως έχει αποδειχθεί ότι είναι λάθος, καθώς δεν δείχνει όλες τις περιοχές στο σωστό τους μέγεθος. Τα σχολεία στη Βοστώνη έχουν αρχίσει να τον καταργούν.

Στο βίντεο το Business Insider που ακολουθεί φαίνονται τα λάθη του χάρτη.

Τα μεγαλύτερα λάθη του χάρτη
Η Γροιλανδία εμφανίζεται να έχει περίπου το ίδιο μέγεθος με την Αφρική. Στην πραγματικότητα θα μπορούσε να χωρέσει στην Αφρική περίπου 14 φορές.

Η Αλάσκα παρουσιάζεται μεγαλύτερη από την Βραζιλία. Αλλά για την ακρίβεια αποτελεί το 1/5 τους μεγέθους της Βραζιλίας.

Η Ευρώπη (με εξαίρεση τη Ρωσία) εμφανίζεται ελαφρώς μεγαλύτερη από τη Νότια Αμερική. Στην πραγματικότητα η Νότια Αμερική είναι σχεδόν διπλάσια από την Ευρώπη.

 

Το να βάλουμε το κινητό μας σε flight mode είναι μία από τις πρώτες, βασικές δουλειές που πρέπει να κάνει κανείς με το που πατήσει το πόδι του στο αεροπλάνο. Έτσι, απενεργοποιεί τόσο την τηλεφωνική γραμμή όσα και τα δεδομένα.

Μάλιστα, είναι κάτι που όλοι κάνουν αδιαμαρτύρητα καθώς σίγουρα κάποια στιγμή, κάπου, κάποτε έχει τύχει να ακούσουν μια από τις θεωρίες εκείνες που λένε ότι ένα ενεργοποιημένο κινητό μπορεί να ρίξει μια πτήσει, να «τρελάνει» τα όργανα του αεροπλάνου και άλλα παρόμοια.

Την απάντηση στο τι πραγματικά συμβαίνει δίνει ο πιλότος Κρις Φόστερ μιλώντας στην «Echo». Οπως ο ίδιος ισχυρίζεται, αν δεν κλείσει κάποιος το κινητό του, το πιθανότερο είναι να μην συμβεί τίποτα. Τα συστήματα στο πιλοτήριο είναι πλέον τόσο ανεπτυγμένα που τα κινητά τηλέφωνα δεν μπορούν να δημιουργήσουν παρεμβολές, όμως καλό θα ήταν να χρησιμοποιείται η λειτουργία πτήσης για παν ενδεχόμενο. Σύμφωνα με τον Φόστερ, σε μερικά χρόνια ίσως να μπορεί κανείς να χρησιμοποιεί κανονικά το κινητό του.

Μεγάλο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζουν και άλλα στοιχεία που αποκαλύπτει ο πιλότος. Για παράδειγμα, ο πραγματικός λόγος που δεν κατεβάζουμε τις κουρτίνες κατά την απογείωση και κλείνουμε το τραπεζάκι της θέσης μας είναι για να γίνει ευκολότερη η έξοδος από το αεροσκάφος σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά.

Το ίδιο ισχύει και για τον λόγο που σβήνουν τα φώτα πριν την προσγείωση, καθώς είναι σημαντικό τα μάτια των επιβατών να συνηθίσουν στο φυσικό φως εάν χρειαστεί να εκκενώσουν την καμπίνα άμεσα.

Όταν ταξιδεύουμε με αεροπλάνο, βλέπουμε συχνά τους αεροσυνοδούς αλλά σπάνια τους πιλότους. Έχοντας λοιπόν καταγράψει τόσες πολλές ώρες στον αέρα αλλά τόσο λίγο χρόνο αλληλεπίδρασης με τους επιβάτες, οι πιλότοι έχουν κάποια πράγματα που θα ήθελαν να μοιραστούν μαζί μας.

Ρωτήσαμε πιλότους εμπορικών αερογραμμών οι οποίοι διατηρούν τα δικά τους αεροπορικά blogs, να μας πει ο καθένας το ένα πράγμα που θα επιθυμούσε να γνωρίζουν οι επιβάτες. Οι απαντήσεις που μας έδωσαν, ρίχνουν ένα εντελώς νέο φως στη ζωή μέσα στο πιλοτήριο.

1. Ούτε στους πιλότους αρέσει να ακυρώνεται μια πτήση
«Ως επιβάτης, η πιο εξοργιστική κατάσταση είναι μια εκτενής καθυστέρηση πτήσης που ακολουθείται από την οριστική της ακύρωση. Χάνεις το γάμο του φίλου σου ή τον αγώνα ποδοσφαίρου του γιου σου. Ωστόσο, θα ήθελα οι επιβάτες να γνώριζαν πως όταν ακυρώνεται μια πτήση, το πλήρωμα της πτήσης χάνει και αυτό κάποια σημαντικά γεγονότα της ζωής του» -Karlene Petitt, Flight to Success

2. Δεν πρέπει να κλείνετε πτήσεις χωρίς να υπολογίζετε ένα χρονικό περιθώριο ασφαλείας
«Οι επιβάτες κλείνουν ένα ταξίδι για να πετάξουν την τελευταία στιγμή πριν τη μέρα που πρέπει να φτάσουν εκεί ή να επιστρέψουν στη δουλειά τους. Έπειτα τα βάζουν με τις αεροπορικές εταιρείες αν υπάρξει καθυστέρηση ή ακύρωση» -Πιλότος που ήθελε να μείνει ανώνυμος

3. Υπάρχει επίσημος ορισμός του «στην ώρα της», και δεν είναι αυτός που νομίζετε
«Μια αναχώρηση που γίνεται “στην ώρα της” μετρά από τη στιγμή που κλείνει η πύλη (και μέχρι και 14 λεπτά αργότερα). Μια άφιξη που γίνεται “στην ώρα της”, σημαίνει πως πραγματοποιείται 14 λεπτά νωρίτερα ή αργότερα» -Πιλότος που ήθελε να μείνει ανώνυμος

4. Οι αναταράξεις μπορούν να έρθουν από το πουθενά
«Οι πιλότοι μπορούν να αποφύγουν μια προβλεπόμενη ή αναφερθείσα ανατάραξη, αλλά αυτό για κανένα λόγο δεν εγγυάται μια ομαλή πτήση. Η ατμόσφαιρα αλλάζει συνεχώς, παράγοντας αναταράξεις σχεδόν ακαριαία. Γι' αυτό πρέπει να έχετε ΠΑΝΤΑ δεμένη τη ζώνη σας όταν κάθεστε» -Chris Manno, JetHead

5. Υπάρχει, ωστόσο, τρόπος να τις αποφύγετε
«Αν ανησυχείτε για τις αναταράξεις, μπορείτε να επιλέγετε τις πολύ πρωινές πτήσεις, καθώς ο αέρας είναι περισσότερο ομαλός τότε» -Laura Einsetler, Captain Laura

6. Η διάρκεια μιας πτήσης δεν είναι νόμος
«Η διάρκεια μιας πτήσης που αναγράφεται τη στιγμή που κάποιος κλείνει ένα εισιτήριο, είναι βασισμένη στο ιστορικό της διαδρομής. Η πραγματική διάρκεια μιας πτήσης όμως μπορεί να ποικίλλει» -Πιλότος που ήθελε να μείνει ανώνυμος

7. Ο αυτόματος πιλότος δεν είναι ακριβώς αυτό που νομίζει ο περισσότερος κόσμος
«Είναι οι πιλότοι, τα ανθρώπινα όντα, που οδηγούν το αεροπλάνο και όχι κάποιος αυτόματος πιλότος υψηλής τεχνολογίας. Ο κόσμος έχει μια πολύ υπερβολική αντίληψη του πώς ακριβώς λειτουργεί ο αυτοματισμός στο πιλοτήριο» -Patrick Smith, Ask the Pilot

8. Ο πιλότος σας δεν είναι ένα ανδρείκελο
«Εύχομαι οι άνθρωποι να γνώριζαν πόση εμπειρία, κατάρτιση, εκπαίδευση και απαιτήσεις χρειάζονται πριν μας επιτραπεί να πετάξουμε ένα από αυτά τα αεριωθούμενα αεροπλάνα» -Laura Einsetler, Captain Laura

9. Οι ακυρώσεις μπορεί να σας σώσουν τη ζωή
«Οι πιλότοι χρησιμοποιούν την εμπειρία τους και την κρίση τους προκειμένου να πάρουν τη δύσκολη απόφαση να μείνουν στο έδαφος και να ακυρώσουν μια πτήση. Αυτή η απόφαση δεν παίρνεται ελαφρά τη καρδία και γίνεται ΠΑΝΤΑ με γνώμονα την ασφάλεια» -Karlene Petitt, Flight to Success

10. Η παρατηρητικότητα μπορεί, επίσης, να σας σώσει τη ζωή
«Εύχομαι οι επιβάτες να ήξεραν που ακριβώς βρίσκεται η κοντινότερη έξοδος βάσει της θέσης τους. Σε πολλές περιπτώσεις μπορείς να επιβιώσεις ενός ατυχήματος, αν βγεις έξω» -Anne Fletcher

Πηγή: huffingtonpost.gr

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ κατά πόσο διαφέρει ο ήχος του νερού που πέφτει σε ένα ποτήρι, όταν αυτό είναι κρύο, σε σύγκριση με την περίπτωση που είναι καυτό;

Μπορεί να μην το έχεις σκεφτεί ποτέ, όμως η πληροφορία βρίσκεται ενστικτωδώς κάπου ανάμεσα στις σκέψεις σου και ένα μικρό πείραμα θα σε βεβαιώσει πως, πράγματι και διαφορετικό ήχο παράγουν, αλλά και μπορείς να τον διακρίνεις με κλειστά μάτια.

Μάθημα... φυσικής
Το νερό διαθέτει την ιδιότητα της ρευστότητας η οποία και διαφοροποιείται όταν αυτό είναι κρύο ή ζεστό. Για την ακρίβεια, όσο κι αν ακούγεται κάπως παράδοξο, το ζεστό νερό είναι θα λέγαμε πιο "ρευστό", δηλαδή αυξάνει το συντελεστή ρευστότητάς του, από εκείνο που παραμένει κρύο.

Γενικά με τον όρο Ρευστότητα στη Χημεία και στη Φυσική χαρακτηρίζεται μία από τις ιδιότητες της ύλης, ιδίως των υγρών αλλά και των αερίων, και συγκεκριμένα η ικανότητά τους να ρέουν στο εσωτερικό αγωγών. Για παράδειγμα, διαφορετικά ρέουν το μέλι, το λάδι και το νερό. Ο ίδιος επίσης όρος χρησιμοποιείται προκειμένου να χαρακτηρίσει την ιδιότητα αυτή ως φυσικό μέγεθος αντίστροφο του ιξώδους.

Το ιξώδες ενός ρευστού πάλι (στη Φυσικοχημεία) είναι ένα μέτρο αντίστασης που αυτό παρουσιάζει στη σταδιακή παραμόρφωσή του μετά από διατμητική ή εντατική τάση, που εκφράζεται επίσης και με την αντίσταση που προβάλει κατά τη ροή του. Για υγρά, ειδικότερα, αντιστοιχεί στην ιδιότητα της «πηχτότητας». Για παράδειγμα, το μέλι έχει πολύ υψηλότερο ιξώδες από το νερό.

Ο ήχος του νερού
Όπως θα δείτε στο βίντεο, κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με το μέλι που όταν είναι ζεστό ρέει πιο γρήγορα και εύκολα. Ωστόσο με το νερό είναι πιο περίπλοκο να παρατηρήσει κανείς με γυμνό μάτι αυτή τη διαφορά. Όταν όμως το νερό ρέει από ένα δοχείο σε κάποιο άλλο, ο ήχος που αυτό παράγει διαφοροποιείται αναλογικά με την 'πηχτότητά' του, δηλαδή το αν αυτό είναι κρύο ή καυτό.

Πέραν όμως των επιστημονικών εξηγήσεων, ο ήχος του ζεστού και του κρύου νερού είναι κάτι που καθένας μας γνωρίζει ενστικτωδώς, χάρη στα χρόνια "εξάσκησης" σε παρόμοιους ήχους ζεστού και κρύου νερού που γεμίζουν φλιτζάνια και ποτήρια εδώ χρόνια, γράφει το news247.gr.

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί και προσπαθήστε να μαντέψετε τον ήχο πριν αποκαλυφθεί...

 

Όσοι από εσάς μένετε σε διαμερίσματα που έχουν φασαρία, το πιθανότερο είναι πως ποτέ δεν θα καταφέρετε να συνηθίσετε τους θορύβους. Τρυπάνια, παιδιά που φωνάζουν και γείτονες που κάνουν πάρτι στην πίσω πλευρά του τοίχου σας είναι μόνο λίγα από τα παραδείγματα που μπορεί να κάνουν τη ζωή σας στο διαμέρισμα δύσκολη.

Ωστόσο, πριν απογοητευτείτε, ρίξτε μια ματιά στα παρακάτω tips που υπόσχονται να μειώσουν τον θόρυβο στο διαμέρισμά σας και να σας χαρίσουν την ησυχία και την χαλάρωση που χρειάζεστε.

Επενδύστε στους τοίχους Το ξύλο και το γυαλί έχουν την ιδιότητα να ενισχύουν την ένταση του ήχου. Το καλύτερο είναι να προσθέσετε μαλακές επιφάνειες στο δωμάτιο, που είναι απορροφητικές. Μέσα στα απορροφητικά υλικά ανήκουν το βαμβάκι και το αφρολέξ, αλλά συχνά το αισθητικό αποτέλεσμα που προσφέρουν δεν είναι το ιδανικό. Δοκιμάστε να χρησιμοποιήσετε διακοσμητικό ύφασμα στους τοίχους και έργα τέχνης σε καμβά– θα περιορίσουν κατά πολύ τον ήχο.

Βάλτε προστατευτικά πόρτας Η σχισμή κάτω από την πόρτα σας μπορεί να σας φαίνεται μικρή, αλλά είναι ιδανικό σημείο για να μπει ο θόρυβος. Βάλτε ένα προστατευτικό για να κρατήσετε εκτός σπιτιού τους ανεπιθύμητους ήχους – θα επωφεληθείτε και τον χειμώνα, καθώς εκτός από τον ήχο θα κόβει και το κρύο!

Προσθέστε χαλιά στο πάτωμα και υφάσματα στο ταβάνι Η ίδια φιλοσοφία που ισχύει για τους τοίχους, ισχύει και για το πάτωμα και το ταβάνι. Βάλτε υφάσματα! Υπάρχουν πολλά σχέδια και χρώματα και αν αφιερώσετε τον κατάλληλο χρόνο, μπορείτε πραγματικά να ανανεώσετε και διακοσμητικά τον χώρο σας και να έχετε ένα υπέροχο αποτέλεσμα.

Αντικαταστήστε τις πόρτες σας Αν έχετε πραγματικά μεγάλο πρόβλημα θορύβου, ίσως πρέπει να αντικαταστήσετε την πόρτα σας. Οι παλιές πόρτες είναι φτιαγμένες από φθηνό ξύλο που δεν προσφέρει καμιά ηχομόνωση. Οι καινούριες πόρτες είναι αρκετά πιο συμπαγείς και προσφέρουν πολύ καλύτερη ηχομόνωση – στα «συν» βρίσκεται και η έξτρα ασφάλεια που θα έχετε!

Βάλτε ράφια για βιβλία Τα ράφια μαζί με τα βιβλία είναι από τους πιο καλούς τρόπους για να δημιουργήσετε ηχομόνωση. Αν έχετε πολλά βιβλία, βάλτε τα στον τοίχο και κρατήστε μακριά τους θορύβους. Πάντα μπορείτε να τα συνδυάσετε και με διακοσμητικά αντικείμενα που θα ομορφύνουν τον χώρο σας και θα τον κάνουν να φαίνεται πιο «ιντελεκτουέλ».

Αναβαθμίστε τα παράθυρά σας Όσοι από εσάς μένετε σε ιδιόκτητα σπίτια, ίσως μπορείτε να σκεφτείτε να επενδύσετε στα παράθυρα. Τα καινούργια παράθυρα είναι φτιαγμένα από πιο χοντρό γυαλί και καλύτερη μόνωση όσον αφορά τον ήχο, αλλά και το κρύο. Πάρτε προσφορές για να δείτε αν σας συμφέρει. Αν είναι ακριβά για την δυνατότητά σας, σκεφτείτε να τα βελτιώσετε, κλείνοντας οποιαδήποτε ρωγμή.

Ακολουθήστε τα παραπάνω και είναι σίγουρο πως θα απολαύσετε την ησυχία και ηρεμία που θέλετε!

Πηγή: spirossoulis.com

Ειναι εξαιρετικά ενδιαφέρον το ερώτημα πόσοι άνθρωποι έχουν περπατήσει στη Γη από την αυγή της ανθρωπότητας και συγκεκριμένα την εμφάνιση του homo sapiens, δηλαδή του σύγχρονου ανθρώπου. Ο ανατομικά όμοιος με εμάς άνθρωπος, εμφανίστηκε πριν από περίπου 50.000 – 200.000 χρόνια.

Οι 2 κύριες (και ανταγωνιστικές) θεωρίες έχουν ως εξής: Η πρώτη υποστηρίζει πως ο άνθρωπος εμφανίστηκε στην Αφρική και κατοπιν εξαπλώθηκε σε όλο το πλανήτη και η δεύτερη, πως οι άνθρωποι εμφανίστηκαν σε πολλά και διαφορετικά σημεία. Η αλήθεια φαίνεται να κλίνει προς τη πρώτη θεωρία κατά την οποία όμως, οι ανθρώπινοι πληθυσμοί που βγήκαν από την Αφρική, «αναμίχθηκαν» με άλλους πληθυσμούς ανθρωποειδών που ζούσαν στην Ευρώπη, Ασία κτλ. Γεγονός αποτελεί πάντως, πως το ανθρώπινο DNA φέρει ίχνη από DNA Νεαντερνταλ, γεγονός που σημαίνει πως τα 2 είδη διασταυρώθηκαν και παρήγαγαν απογόνους.

Το Population Reference Bureau που βρίσκεται στην Ουάσιγκτον, υπολόγισε πως από το 50.000 πΧ έως σήμερα, 107,602,707,791 άνθρωποi έχουν γεννηθεί στη Γη και το 6,5% εξ αυτών, είναι ακόμη εν ζωή (στοιχεία 2011). Αυτή τη στιγμή, σχεδόν 7.5 δις άνθρωποι ζουν στη Γη.

 

Η Βενετία αλλά και ένα μεγάλο μέρος των ακτών της Αδριατικής στην Ιταλία, κινδυνεύουν να εξαφανιστούν, σύμφωνα με αποκαλυπτική έρευνα, καθώς τα επίπεδα της θάλασσας συνεχίζουν να αυξάνονται.

Σύμφωνα με τους ερευνητές καταγράφεται ότι η Βενετία θα μπορούσε να βυθιστεί σε 100 χρόνια από τώρα, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής! «Η Μεσόγειος θα αυξηθεί 140 εκατοστά πριν από το 2100», όπως λένε, την στιγμή που η στάθμη της θάλασσας έχει αυξηθεί κατά μόλις 30 εκατοστά κατά τα τελευταία 1.000 χρόνια, ενισχύοντας τα αρνητικά ευρήματα.

Οι ερευνητές, από το Εθνικό Ινστιτούτο Γεωφυσικής και Ηφαιστειολογίας της Ιταλίας, δηλώνουν ότι η επιτάχυνση της ανόδου της στάθμης της θάλασσας προέρχεται από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Αναφέρουν δε, ότι προέρχεται ακόμη και από τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που οδηγούν στην όλο και μεγαλύτερη συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στον αέρα. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Quaternary International» και χρηματοδοτήθηκε από το εθνικό ινστιτούτο της Ιταλίας για τις νέες τεχνολογίες, την έρευνα και την οικονομική ανάπτυξη.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι 33 περιοχές διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο από την προβλεπόμενη αύξηση της ανόδου στάθμης της θάλασσας. Εκτός από την ακτογραμμή στη βόρεια Αδριατική, από την Τεργέστη έως τη Ραβέννα, περιλαμβάνονται: η Βερσίλια στην Τοσκάνη, το Φιουμιτσίνο στη Λάτσιο, πεδιάδες στους ποταμούς Πο, Φόντι, Σέλε και Βολτούρνο και οι ακρογραμμές της Κατάνια, του Κάλιαρι και του Οριστάνο. Στην Ευρώπη, τουλάχιστον 86 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν 10 χιλιόμετρα μακρυά από ακτογραμμή.

Σίγουρα όλοι έχουμε παρατηρήσει πως τα μπουκάλια της μπύρας είναι καφέ ή πράσινα και ποτέ διάφανα.

Το γυαλί επιλέχθηκε από τον 19ο αιώνα ως ιδανικό για την αποθήκευση της μπύρας που την διατηρεί φρέσκια για περισσότερο χρόνο.

Αρχικά επιλέχθηκε το διάφανο γυαλί για τα μπουκάλια αλλά αυτό δεν λειτούργησε καλά σχετικά με τη γεύση και την ποιότητα της μπύρας, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η μπύρα άρχισε να μυρίζει περίεργα και αυτή η αποκρουστική μυρωδιά οφειλόταν στο γεγονός ότι το διάφανο γυαλί επέτρεψε στις ακτίνες UV να το διαπεράσουν, αλλάζοντας τη μυρωδιά αλλά και τη γεύση του ποτού.

Η λύση στο πρόβλημα ήρθε με την αλλαγή του χρώματος του γυαλιού. Το καφέ χρώμα απέτρεπε την ακτινοβολία από το να επηρεάσει την ποιότητα του ποτού. Στην πορεία προστέθηκε και το πράσινο γυαλί, καθώς το καφέ είχε έλλειψη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κάπως έτσι η μπύρα είναι πλέον ασφαλής.

Ο τρόπος που λειτουργεί το ανθρώπινο μυαλό και κατά επέκταση το ανθρώπινο σώμα είναι πραγματικά εντυπωσιακός. Όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι μπορούμε με το ένα χέρι να γράφουμε με άνεση, ενώ με το άλλο ίσα ίσα να τραβάμε μία ίσια γραμμή.

Τι είναι αυτό που μας κατατάσσει σε δεξιόχειρες και αριστερόχειρες, από παιδιά ακόμη; Πώς λαμβάνεται αυτή η επιλογή, άθελά μας;

Εδώ και χρόνια οι επιστήμονες πιστεύουν ότι για αυτό ευθύνεται η δραστηριότητα στο δεξιό και αριστερό ημισφαίριο του μυαλού μας κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης μας ως έμβρυα.

Μία νέα έρευνα όμως έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα, αφού υποστηρίζει ότι για όλα «φταίει» ο νωτιαίος μυελός.

Η ομάδα του Ruhr-Universitat Bochum στη Γερμανία χρησιμοποίησε υπέρηχους σε έμβρυα για να εντοπίσει τα πρώτα σημάδια γονιδιακής δραστηριότητας που καθορίζουν την ασυμμετρία και την προτίμηση.

Είδαν λοιπόν ότι ήδη από την όγδοη εβδομάδα, υπάρχει μια προτίμηση για το δεξί ή το αριστερό χέρι. Και από την 13η εβδομάδα της εγκυμοσύνης, το έμβρυο ρουφάει τον δεξί ή τον αριστερό αντίχειρα.

Είναι γνωστό ότι για τις κινήσεις στα χέρια ευθύνεται ο κινητικός φλοιός στο μυαλό, ο οποίος στέλνει μηνύματα στον νωτιαίο μυελό. Ωστόσο, την όγδοη εβδομάδα ο κινητικός φλοιός δεν έχει ακόμα κάνει αυτή τη σύνδεση, κάτι το οποίο σημαίνει ότι τα πρώτα σημάδια προτίμησης σε κάποιο χέρι είναι εμφανή πριν το μυαλό πει στον νωτιαίο μυελό τι να διαλέξει.

Έτσι, οι συγγραφείς της έρευνας Δρ Sebastian Ocklenburg, Judith Schmitz και Δρ Onur Güntürkün, συμπέραναν ότι ο νωτιαίος μυελός ευθύνεται για τη διάκριση και όχι το μυαλό.

Δήλωσαν σχετικά: « Αυτά τα αποτελέσματα αλλάζουν ριζικά την κατανόησή μας για το τι προκαλεί την ασυμμετρία στα ημισφαίρια».

Πηγή: huffingtonpost.gr

Ας κάνουμε ένα πείραμα. Άνοιξε το ψυγείο σου και τσέκαρε λίγο που βρίσκεται το μπουκάλι με το γάλα- ενδεχομένως να είναι στο πρώτο ράφι, παρέα με τα τυριά αλλά οι πιθανότητες να το έχεις τοποθετήσει στην πόρτα του ψυγείου είναι πολύ μεγαλύτερες.

Σύμφωνα λοιπόν με το Good Housekeeping UK το γάλα (όπως και τα γιαούρτια, τα τυριά και το βούτυρο) πρέπει να τοποθετείται πάντα στα χαμηλά και μεσαία ράφια του ψυγείου καθώς εκεί η θερμοκρασία είναι κατάλληλη για τη σωστή διατήρησή του.

Αν συνηθίζεις να το βάζεις στην πόρτα κάνεις μεγάλο λάθος, καθώς εκεί η θερμοκρασία είναι πιο υψηλή κάτι που επηρεάζει την ποιότητα του γάλακτος, για αυτό καλό είναι να έχεις μόνο τα μπουκάλια με το νερό εκεί, γράφει το newsnow.gr.

Για την ιστορία τα φρούτα καλό είναι να τα βάζεις στο συρτάρι κάτω- κάτω και ό,τι φαγητά έχεις σε τάπερ στο πάνω- πάνω καθώς εκεί το ψυγείο έχει την υψηλότερη θερμοκρασία.

Όταν θέλεις οπωσδήποτε να φορέσεις ένα μία συγκεκριμένο ρούχο το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να το απλώσεις επάνω σε μια μεγάλη πετσέτα –μαλλιών ή σώματος αναλόγως του μεγέθους του ρούχου που θες να φορέσεις- και να την τυλίξεις προσεκτικά και όχι άτσαλα, ώστε να μην τσαλακωθεί υπερβολικά.

Αν έχει αρκετό νερό μπορείς να το στύψεις λίγο πριν το βάλεις στην πετσέτα για να βγάλει όσο το δυνατόν περισσότερο νερό, εάν βγάλει πολύ νερό θα πρέπει να αλλάξεις την και στη συνέχεια να ακουμπήσεις την πετσέτα επάνω στο καλοριφέρ ή μπροστά στη σόμπα για λίγα λεπτά, ώστε να αρχίσει να στεγνώνει.

Τέλος, βγάλε το ρούχο από την πετσέτα, τίναξέ το και άπλωσέ το, ιδανικά πάλι μπροστά σε ένα καλοριφέρ ή μία σόμπα, επίσης, ένα πέρασμα με το πιστολάκι επίσης βοηθάει αρκετά.

Χαμός προκλήθηκε στο διαδίκτυο πριν από λίγες ημέρες, όταν κυκλοφόρησε η είδηση πως τα κέρματα των 100 δραχμών πωλούνται έως και 5.000 ευρώ.

Όσοι πολίτες διέθεταν τα συγκεκριμένα κέρματα, έσπευσαν να επιχειρήσουν την ανταλλαγή τους, έναντι χιλιάδων ευρώ.

Πολλοί ήταν αυτοί που έβγαλαν σε αγγελίες τα δικά τους κέρματα, προκειμένου να τα πουλήσουν ενώ κάποιοι άλλοι όχι μόνο πείστηκαν για την αξία του νομίσματος, άλλα ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν αδρά για να αποκτήσουν ένα ή περισσότερα εξ αυτών.

Ο Δημήτρης Ποδαράς, ειδικός επί των ελληνικών νομισμάτων, ξεκαθαρίζει ότι όντως υπάρχουν κάποια νομίσματα μεγάλης αξίας, όμως αυτά δεν βρίσκονται στα χέρια των πολιτών.

«Έχουν βρεθεί κάποια ελάχιστα κομμάτια, αλλά σίγουρα δεν είναι αυτά που έχει ο κόσμος στα χέρια του», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Δείτε το βίντεο:

 

Φανταστείτε την περιουσία σας να αυξάνεται κατά 2 δισ. δολάρια την ημέρα. Αυτό έγινε όταν η μεγαλύτερη εταιρεία μεταφοράς δεμάτων της Κίνας, η S.F. Express, έκανε το ντεμπούτο της στο χρηματιστήριο κάνοντας τον ιδρυτή της Γουάνγκ Γουέι τον τρίτο πλουσιότερο άνθρωπο της χώρας.

Πρόκειται για μια πολύ καλή κατάληξη μια εταιρείας που ξεκίνησε την δραστηριότητα της στις αρχές της δεκαετίας του 90΄όταν μόνο τα κινεζικά ταχυδρομεία μπορούσαν να μεταφέρουν δέματα. Η εταιρεία κούριερ που ξεκίνησε ο Γουάνγκ Γουέι λειτουργούσε για 16 χρόνια στην παρανομία μέχρι που η κυβέρνηση της χώρας της έδωσε επίσημη άδεια λειτουργίας.

Η επίσημη πρώτη της S.F. Express στο Χρηματιστήριο της Σεντζέν οδήγησε σε αύξηση της μετοχής της μητρικής εταιρείας S.F. Holding κατά 59% ανεβάζοντας παράλληλα την περιουσία του Γουάνγκ στα 25,5 δισ. δολάρια, σύμφωνα με τον δείκτη Bloomberg Billionaires.

Ο Γουάνγκ την πρώτη ημέρα διαπραγμάτευσης των μετοχών της εταιρείας του στο χρηματιστήριο έδωσε μπόνους στους εργαζόμενους της SF, οι οποίοι έσπευσαν να αγοράσουν μετοχές. Αυτές οι αγορές βοήθησαν στην ραγδαία άνοδο της τιμής των μετοχών της SF.

Ο Γουάνγκ και άλλοι πέντε δισεκατομμυριούχοι «ντελιβεράδες» έχουν δει τις περιουσίες τους να αυξάνονται κατακόρυφα τους τελευταίους μήνες, λόγω εισαγωγών των εταιρειών τους στο χρηματιστήριο. Σύμφωνα με τον δείκτη του Bloomberg οι εν λόγω επιχειρηματίες συγκέντρωσαν το ποσό των 47 δισ. δολαρίων. Όλοι αυτοί οι δισεκατομμυριούχοι και οι επιχειρήσεις τους αποτελούν κομμάτι της έκρηξης του ηλεκτρονικού εμπορίου και εταιρειών όπως η Alibaba Group, που είναι και η μεγαλύτερη πηγή εσόδων της S.F. Express.

Πάντως, το γεγονός ότι όλες οι εταιρείες κούριερ αναζήτησαν χρήματα από τις κεφαλαιαγορές σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα αναδεικνύει μια υποβόσκουσα ένταση: Ο ανταγωνισμός στον τομέα αυξάνεται και τα περιθώρια κέρδους μειώνονται οδηγώντας την αγορά σε ενοποίηση όπου θα επιβιώσουν μόνο δύο –τρεις μεγάλοι «παίχτες». Ο αγώνας για την συγκέντρωση κεφαλαίων και η ανάπτυξη στις μικρότερες πόλεις της Κίνας είναι οι παράγοντες που θα καθορίσουν ποιες εταιρείες θα επιβιώσουν.

Ωστόσο οι κινεζικές εταιρείες κούριερ στηρίζονται και στις ευκαιρίες που ανοίγουν οι πρωτοβουλίες του επικεφαλής της Alibaba Τζακ Μα ο οποίος έχει υποσχεθεί στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ότι θα δημιουργήσει δουλειές στην Αμερική ενώνοντας 1 εκατομμύριο μικρές αμερικανικές επιχειρήσεις με Κινέζους αγοραστές. Αν γίνει αυτό τότε μιλάμε για πολλές πιθανές παραδόσεις.

«Όχι μόνο η προηγούμενη δεκαετία αλλά και τα επόμενα χρόνια θα είναι μια χρυσή εποχή για τους Κινέζους κούριερ», σχολιάσει ο Τζον Σονγκ διευθυντής του τμήματος μεταφορών της Deloitte στη Σαγκάη. «Υπάρχει τεράστιο έδαφος για ανάπτυξη».

Η ανάπτυξη αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αλλαγή της στάσης της κινεζικής κυβέρνησης, η οποία μέχρι το 2009 δεν επέτρεπε την παράδοση δεμάτων από ιδιωτικές εταιρείες. Από τότε όμως η Κίνα ενθαρρύνει τον ανταγωνισμό στον κλάδο.

Την τελευταία δεκαετία η μέση τιμή μιας παράδοσης πακέτου στην Κίνα έχει μειωθεί κατά 57% στα 12,8 γουάν (1,86 δολάρια), σύμφωνα με την Κινεζική Υπηρεσία Ταχυδρομείων, που ρυθμίζει την αγορά κούριερ. Στις ΗΠΑ το μέσο κόστος για κάθε πακέτο υπολογίζεται στα 10 δολάρια.

Πηγή: koolnews.gr

Το 2015, η εταιρεία FLYTE, που αποτελείται από δημιουργικούς μηχανικούς, σχεδιαστές και καλλιτέχνες, εντυπωσίασε τον κόσμο με μια λάμπα που αψηφά τη βαρύτητα.

Μετά την επιτυχία της, η ομάδα δημιούργησε ένα ρολόι που επίσης αψηφά τη βαρύτητα. Το “Story”, όπως ονομάζεται, αποτελείται από μια ξύλινη βάση από ξύλο φλαμουριάς ή καρυδιάς και μια μαγνητική σφαίρα που αιωρείται, ενώ ο καινοτόμος σχεδιασμός του αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε τον χρόνο.

Η κίνηση θυμίζει την περιστροφή της Γης γύρω από τον ήλιο, υπενθυμίζοντας σε όλους πως ο χρόνος δεν μετριέται με τα λεπτά και τα δευτερόλεπτα αλλά είναι μια φυσική εμπειρία. Ο κάτοχος του ρολογιού ρυθμίζει το ρολόι και η μέτρηση του χρόνου αντιστρέφεται προς μία ημερομηνία προκαθορισμένη και σημαντική γι’ αυτόν. Ο χρονογράφος χρησιμοποιεί την τεχνολογία της μαγνητικής αιώρησης ώστε να κάνει την μπίλια να ίπταται, ακολουθώντας το πέρασμα του χρόνου.

Το Story μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τον κλασικό τρόπο δείχνοντας κανονικά την ώρα σε 12ωρα, μέσω ψηφιακής απεικόνισης από οπίσθιο φωτισμό. Η επιλογή λειτουργίας, η ώρα και ο τρόπος απεικόνισης μπορούν όλα να ρυθμιστούν πανεύκολα μέσω ενός smartphone και της εφαρμογής STORY. Στο ρολόι ο χρήστης μπορεί επίσης να δει τον καιρό σε πραγματικό χρόνο, αλλά και άλλα μετεωρολογικά δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων των φάσεων της σελήνης, ηλιοβασιλέματα και ανατολές, αλλά και τη θερμοκρασία. To concept λανσαρίστηκε μέσω Kickstarter, ώστε να βγει προσεχώς στην παραγωγή.

 

flyte STORY: a levitating timepiece that makes the hours float past from designboom on Vimeo.

Η αίσθηση της γεύσης και η όσφρηση μειώνονται σε πολύ μεγάλα υψόμετρα και οι αεροπορικές εταιρείες προφανώς το λαμβάνουν υπόψη τους όταν προετοιμάζουν το μενού τους, αλλά μέχρι τώρα κανείς δεν είχε εξετάσει το ζήτημα αυτό σχετικά με την γεύση της μπύρας.

Μια αεροπορική εταιρεία, ωστόσο, ανακοίνωσε πρόσφατα ότι μια μπύρα παρασκευάζεται ειδικά για κατανάλωση στα 35.000 πόδια! Η μπύρα Betsy είναι δημιούργημα της αεροπορικής εταιρείας Cathay Pacific, έδρα το Χονγκ Κονγκ, σε συνεργασία με το McCann Worldgroup.

Τα συστατικά της είναι λυκίσκος «fuggle», μέλι από το Χονγκ Κονγκ αλλά και εξωτικά φρούτα «longan», που την κάνουν ιδιαίτερα γευστική σε μεγάλο ύψος. «Γνωρίζουμε ότι στους αιθέρες οι αισθήσεις αλλάζουν αλλά κανείς δεν έχει ποτέ προσπαθήσει να βελτιώσει τη γεύση της μπύρας σε μεγάλο υψόμετρο. Η γεύση και η όσφρηση ενός επιβάτη μειώνεται κατά 30% και έτσι οι σεφ πειραματίζονται με διάφορα βότανα και μπαχαρικά για να ενισχύσουν τη γεύση των τροφίμων που καταναλώνονται στις πτήσεις. Γιατί να μην ισχύει αυτό και στην μπύρα”, αναφέρει ο υπεύθυνος.

Η μπύρα αυτή αφήνει μια μοναδική αίσθηση στο στόμα, λόγω της αυξημένης ενανθράκωσης κατά 10% από ό,τι για μια κανονική μπύρα. Τα υψηλότερα επίπεδα του CO2 είναι γνωστό ότι διεγείρουν τους υποδοχείς της γεύσης στη γλώσσα, αυξάνοντας τη γεύση στα 35.000 πόδια.

Στο βίντεο που ακολουθεί δείτε μερικούς γκαφατζήδες που θα σας φτιάξουν τη διάθεση...

 

Μπορεί ο λεκές από μελάνι να είναι περισσότερο συνυφασμένος με τα μαθητικά μας χρόνια αλλά αυτό δεν σημαίνει πως μπορούμε να τον αποφύγουμε εντελώς στην ενήλικη ζωή μας.

Γι’ αυτό εμείς βρήκαμε για εσένα 3 εύκολους και πρακτικούς τρόπους για να απομακρύνεις μόνη σου τον ανεπιθύμητο λεκέ από τα αγαπημένα σου ρούχα!

Πρώτος τρόπος
Βάλε σε μία μπατονέτα οινόπνευμα και τρίψε καλά τον επίμαχο λεκέ. Μετά βούτηξε ένα σφουγγαράκι σε κρύο νερό και τρίψε καλά την περιοχή για να αφαιρέσεις το οινόπνευμα.

Άπλωσε το ρούχο για να στεγνώσει και επανέλαβε τη διαδικασία αν χρειαστεί, αλλιώς πλύνε κανονικά στο ρούχο με τον τρόπο που θα το έκανες έτσι και αλλιώς.

Δεύτερος τρόπος
Βάλε μια χαρτοπετσέτα κάτω από το λεκέ, ψέκασε με λακ και στη συνέχεια πέρασε την περιοχή με ένα υγρό πανί. Επανέλαβε τη διαδικασία μέχρι να αφαιρεθεί τελείως ο λεκές και πλύνε το ρούχο κανονικά. Προσοχή: μην αφήσεις το ρούχο να στεγνώσει εάν δεν έχει αφαιρεθεί ο λεκές.

Τρίτος τρόπος
Τοποθέτησε σε ένα μπολ δύο μεγάλα φλιτζάνια γάλα και βάλε μέσα το λερωμένο σημείο του ρούχου σου.

Πρόσθεσε από πάνω ένα φλιτζάνι ξύδι και άσε τον λεκέ να μουλιάσει μέσα σε αυτό το μείγμα για 8 ώρες.

Μετά αφαίρεσε το ρούχο από το μπολ, τρίψε καλά το σημείο για να φύγουν τυχόν υπολείμματα και πλύνε κανονικά το κομμάτι με χλιαρό νερό και σαπούνι.

Πηγή: queen.gr

Σκεφτείτε για λίγο το χρώμα του ήλιου. Σίγουρα οι περισσότεροι αν όχι όλοι από εσάς θα είπατε από μέσα σας: «τι χαζή ερώτηση; Ο ήλιος είναι κίτρινος»!

Ε, λοιπόν ο ήλιος δεν είναι κίτρινος. Και αυτό γιατί το φυσικό φως κάνει διάφορα τεχνάσματα για να μας ξεγελά. Όπως φαίνεται λοιπόν όλα εξαρτώνται από την τοποθεσία στην οποία βρισκόμαστε κάθε φορά. Ο ήλιος φαίνεται κίτρινος από τη Γη, αναφέρει το Business Insider. H αλήθεια είναι ότι ο ήλιος εκπέμπει κατά κόρον φωτόνια κυανού χρώματος. Βάσει αυτού του δεδομένου, υποθέτουμε ότι θα σκεφτήκατε πως τελικά ο ήλιος είναι πράσινος. Σωστά;

Λάθος. Από το διάστημα το φως του ήλιου φαίνεται λευκό. Και αυτό γιατί το ηλιακό φως δεν σχηματίζεται από ένα μοναδικό χρώμα, αλλά περιέχει όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Οπότε γιατί ο ήλιος είναι λευκός στο διάστημα και κίτρινος στη Γη; Αυτό συμβαίνει γιατί τα διαφορετικά χρώματα του ηλιακού φωτός έχουν διαφορετικές ενέργειες. Υψηλά ενεργειακά χρώματα, όπως το μπλε διασκορπίζονται περισσότερο εύκολα από το κίτρινο ή το πορτοκαλί. Στο διάστημα, ωστόσο δεν συντρέχει κάτι τέτοιο καθώς δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσε να έρθει σε αλληλεπίδραση με αυτά.

Κάθε ένα από αυτά τα χρώματα «χτυπάει» ταυτόχρονα τα μάτια μας και ξαφνικά διακρίνουμε ένα λευκό φως. Αλλά στη Γη το φως έχει την ιδιότητα να σκεδάζεται όταν συναντά μόρια του αέρα μικρότερα από το μήκος κύματός του, όπως τα μόρια του οξυγόνου και του αζώτου. Κατά τη διάρκεια της ημέρας , η ατμόσφαιρα προκαλεί τη διασπορά περισσότερων μπλε φωτονίων του ηλιακού φωτός και αυτό κάνει τον ήλιο να φαίνεται κίτρινος και τον ουρανό μπλε. Αλλά κατά την ανατολή και τη δύση του ηλίου, ο ήλιος βρίσκεται πιο κοντά στον ορίζοντα, κάτι το οποίο σημαίνει ότι το φως διαπερνά μέσα από περισσότερα μόρια του αέρα και μέχρι η μπλε ακτινοβολία να φτάσει στα μάτια μας διασχίζει μεγαλύτερη απόσταση. Άρα φθάνει σε μας λιγότερο μπλε φως, αφήνοντας έτσι την πλεονάζουσα ερυθρή και κίτρινη ακτινοβολία (με τα χαμηλά ενεργειακά χρώματα: κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο) να κάνει αισθητή την παρουσία της κοντά στον ορίζοντα.

Πηγή: huffingtonpost.gr

Άλλο ένα από τα απίστευτα και όμως αληθινά της επιστήμης: Βρετανοί ερευνητές έμαθαν σε μέλισσες να παίζουν ποδόσφαιρο και να βάζουν γκολ!

Επιπλέον, διαπίστωσαν ότι τα έντομα ήταν τόσο έξυπνα που, βλέποντας τα άλλα να παίζουν μπάλα, καταλάβαιναν γρήγορα κι εκείνα τι έπρεπε να κάνουν.

Αν και οι μέλισσες δεν έκαναν ασφαλώς με την μικροσκοπική μπάλα επίδειξη αλά...Λιονέλ Μέσι, παρόλα αυτά απέδειξαν για μια ακόμη φορά πόσο έξυπνες και κοινωνικές είναι, κάτι που έχει φανεί από πληθώρα προηγούμενων πειραμάτων.

Μολονότι ο εγκέφαλος των μελισσών είναι πολύ μικρός σε σχέση με τον εγκέφαλο των θηλαστικών, αποδεικνύεται χωρίς αμφιβολία μετά και από το νέο πείραμα, ότι τα εν λόγω έντομα είναι ικανά για μια πολύ πιο πολύπλοκη μάθηση από ό,τι είχαν φανταστεί οι επιστήμονες έως τώρα.

Οι ερευνητές της Σχολής Βιολογικών και Χημικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου, με επικεφαλής τον συμπεριφοριστή οικολόγο Όλι Λουκόλα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", πειραματίσθηκαν στο εργαστήριό τους με μέλισσες βομβίνους (μπάμπουρες).

Πάνω σε μια πλατφόρμα (το «γήπεδο») υπήρχε ένα πλαστικό σφαιρίδιο (η μπάλα), που οι μέλισσες έπρεπε να πιάσουν με τα πόδια τους και να τη σπρώξουν μέσα σε μια τρύπα (το «τέρμα»). Όποια το κατάφερνε, έπαιρνε ένα γλυκό για ανταμοιβή!

Όχι μόνο η πρώτη ομάδα -μετά την κατάλληλη «προπόνηση»- τα κατάφερε μια χαρά, αλλά και οι άλλοι παίκτες στον «πάγκο», που παρακολουθούσαν, γρήγορα έμαθαν πώς να κάνουν το ίδιο.

«Η μελέτη μας βάζει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της αντίληψης ότι οι μικροί εγκέφαλοι υποχρεώνουν τα έντομα να έχουν περιορισμένη γκάμα συμπεριφορών και μόνο μικρές μαθησιακές ικανότητες», δήλωσε ο καθηγητής βιολογίας Λαρς Τσίτκα.

 

Άλλο ένα από τα απίστευτα και όμως αληθινά της επιστήμης: Βρετανοί ερευνητές έμαθαν σε μέλισσες να παίζουν ποδόσφαιρο και να βάζουν γκολ!

Επιπλέον, διαπίστωσαν ότι τα έντομα ήταν τόσο έξυπνα που, βλέποντας τα άλλα να παίζουν μπάλα, καταλάβαιναν γρήγορα κι εκείνα τι έπρεπε να κάνουν.

Αν και οι μέλισσες δεν έκαναν ασφαλώς με την μικροσκοπική μπάλα επίδειξη αλά...Λιονέλ Μέσι, παρόλα αυτά απέδειξαν για μια ακόμη φορά πόσο έξυπνες και κοινωνικές είναι, κάτι που έχει φανεί από πληθώρα προηγούμενων πειραμάτων.

Μολονότι ο εγκέφαλος των μελισσών είναι πολύ μικρός σε σχέση με τον εγκέφαλο των θηλαστικών, αποδεικνύεται χωρίς αμφιβολία μετά και από το νέο πείραμα, ότι τα εν λόγω έντομα είναι ικανά για μια πολύ πιο πολύπλοκη μάθηση από ό,τι είχαν φανταστεί οι επιστήμονες έως τώρα.

Οι ερευνητές της Σχολής Βιολογικών και Χημικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου, με επικεφαλής τον συμπεριφοριστή οικολόγο Όλι Λουκόλα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", πειραματίσθηκαν στο εργαστήριό τους με μέλισσες βομβίνους (μπάμπουρες).

Πάνω σε μια πλατφόρμα (το «γήπεδο») υπήρχε ένα πλαστικό σφαιρίδιο (η μπάλα), που οι μέλισσες έπρεπε να πιάσουν με τα πόδια τους και να τη σπρώξουν μέσα σε μια τρύπα (το «τέρμα»). Όποια το κατάφερνε, έπαιρνε ένα γλυκό για ανταμοιβή!

Όχι μόνο η πρώτη ομάδα -μετά την κατάλληλη «προπόνηση»- τα κατάφερε μια χαρά, αλλά και οι άλλοι παίκτες στον «πάγκο», που παρακολουθούσαν, γρήγορα έμαθαν πώς να κάνουν το ίδιο.

«Η μελέτη μας βάζει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της αντίληψης ότι οι μικροί εγκέφαλοι υποχρεώνουν τα έντομα να έχουν περιορισμένη γκάμα συμπεριφορών και μόνο μικρές μαθησιακές ικανότητες», δήλωσε ο καθηγητής βιολογίας Λαρς Τσίτκα.

 

Για όλη της τη ζωή, η 36χρονη Κέλι Φίντο-Γουάιτ, παλεύει με μία εξαιρετικά δύσκολη συνθήκη που έχει να κάνει με την οσμή που αναδύει το σώμα της. Η ακτινολόγος πάσχει από το σπάνιο σύνδρομο της «οσμής ψαριού» ή αλλιώς με τον ιατρικό όρο «Trimethylaminuria».

Αυτό σημαίνει πως το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της, η Φίντο-Γουάιτ, το έχει περάσει υπομένοντας τα επικριτικά βλέμματα, το μπούλινγκ, ακόμα και τις διακρίσεις στον χώρο εργασίας της, βάσει της μυρωδιάς της.

Πλέον η γυναίκα από το Όλνταμ της Αγγλίας δουλεύει αποκλειστικά σε βραδινή βάρδια στο νοσοκομείο καθώς οι συνάδελφοί της έκαναν παράπονα πως δεν μπορούν να αποδώσουν στο έργο τους λόγω της κακοσμίας της 36χρονης.

Για να αντιπαλέψει τη σπάνια πάθησή της η Βρετανή έκανε τέσσερα ντους την ημέρα ενώ φορούσε συνεχώς αποσμητικά και κολόνιες για να καλύψει τη μυρωδιά του ψαριού και του κρεμμυδιού που ανέδυε το σώμα της. Γινόταν μάλιστα αντιληπτή από μέτρα μακριά και οι γύρω της καταλάβαιναν πότε τους πλησίαζε λόγω της μυρωδιάς.

Ο σύζυγός της Μάικλ ανέφερε πως «η μυρωδιά της γυναίκας μου από κάποια στιγμή και μετά με επηρέαζε αρνητικά. Δεν της το είπα ποτέ ωστόσο. Τώρα μπορώ να το διαχειριστώ καλύτερα όλο αυτό». Η ίδια πάντως σχολιάζει πως η συμβολή του συζύγου της στο να μπορέσει να αντιμετωπίσει την κατάστασή της και να καταφέρει να συνεχίσει τη ζωή της ήταν καθοριστική.

 

Λίγο πολύ ο καθένας μας έχει δει κάποιες στιγμές αυτά τα περίεργα διαφανή «μυγάκια» να επιπλέουν στον αέρα, χωρίς να μπορούν να προσδιορίσουν τι ακριβώς βλέπουν τα μάτια τους εκείνη τη στιγμή.

Μα, τι είναι τελικά αυτά τα σημάδια;

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η επιστημονική ονομασία τους είναι “muscae volitantes”, το οποίο στα λατινικά σημαίνει “ιπτάμενες μύγες”. Αλλά, φυσικά, μόνο μύγες δεν είναι στην πραγματικότητα.

Τα έχετε δει πιθανώς αυτά τα πράγματα, αν έχετε ρίψει έντονα τα μάτια σας, ή αν έχετε στρέψει το βλέμμα σας προς τον ήλιο.

Αυτά τα «μυγάκια» αποτελούνται στην πραγματικότητα από κομμάτια του ιστού των ματιών, συστάδες πρωτεϊνών, ή ερυθρά αιμοσφαίρια στο εσωτερικό του ματιού. Τα βλέπετε, επειδή δημιουργούν σκιές στον αμφιβληστροειδή.

Για να καταλάβετε λεπτομερώς τι συμβαίνει εκείνη τη στιγμή μέσα στο μάτι σας, δείτε το βίντεο...

 

Τι θα λέγατε εάν μπορούσατε να τοποθετήσετε παντού το σπίτι σας χωρίς να θυσιάσετε τις ανέσεις σας; Το Coodo είναι ένα κινητό σπίτι, απόλυτα φιλικό προς το περιβάλλον που υπόσχεται ακριβώς αυτό με τον ευέλικτο και τον σύγχρονο αρθρωτό σχεδιασμό του.

Δημιουργήθηκε στη Γερμανία, μπορεί να τοποθετηθεί σχεδόν οπουδήποτε στον κόσμο – από τις αστικές στέγες μέχρι τις πιο απομακρυσμένες παραλίες – και μπορεί να μεταφερθεί εύκολα δίνοντας στον χρήστη την ελευθερία να ταξιδεύει όπου θέλει απολαμβάνοντας τις ανέσεις του σπιτιού του.

Σχεδιασμένο από το γραφείο LTG Lofts είναι προκατασκευασμένο, σε μια ποικιλία από μεγέθη (από 36 έως 96 τετραγωνικά μέτρα), αλλά και πλωτό. Όλα τα μοντέλα διαθέτουν μοντέρνο σχεδιασμό, που μπορεί να προσαρμοστεί στις ανάγκες του ιδιοκτήτη, και είναι εύκολα στην τοποθέτηση.

Το επιστημονικό τους όνομα είναι Diaethria αλλά οι περισσότεροι τις γνωρίζουν με την κοινή ονομασία “Butterfly 88″ ή “Πεταλούδα 88″. Ο λόγος, βέβαια, είναι προφανής, αφού το Νο 88 φαίνεται ξεκάθαρα στα φτερά τους.

Η “πεταλούδα 88″ είναι μία από τις πιο εξωτικές των δασών του Αμαζονίου αλλά και το πιο σπάνιο είδος της οικογένειας Callicorini. Τα φτερά της φέρουν χαρακτηριστικές μαύρες ραβδώσεις, ενώ μια κόκκινη “πινελιά” δημιουργεί ένα εντυπωσιακό κοντράστ.

Ζουν κυρίως σε δασώσεις περιοχές, στις όχθες ποταμών και στους κορμούς δέντρων, ενώ δεν είναι σπάνιες οι φορές που απαντούν κοντά σε κατοικίες. Οι ιθαγενείς τις θεωρούν σημάδι καλοτυχίας και συνήθως εμπνέονται από τα χρώματα και τα σχέδια των φτερών τους στα φυλαχτά που φτιάχνουν.

Είναι πολύ δραστήριες πεταλούδες, διαταράσσονται εύκολα και σπάνια εγκαθίστανται για περισσότερο από λίγα δευτερόλεπτα σε ένα σημείο, αλλά σίγουρα επιστρέφουν ξανά στο ίδιο μέρος, γράφει το perierga.gr.

Αποτελούν ένα μικρό “θησαυρό” των υποτροπικών δασών και των Άνδεων, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι είναι “θεόσταλτες”. Άλλωστε ο αριθμός 88 που έχουν στα φτερά τους μοιάζει το λιγότερο… μυστηριώδης! Ή καλύτερα… απόκοσμος! Το σίγουρο είναι πάντως πως η φύση… ζωγράφισε πάλι!

Άνθρωποι σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, από την αρχαιότητα μέχρι το πρόσφατο παρελθόν, έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της συμμετοχής τους σε κάποιο… περίεργο γεγονός ή πολλές φορές λόγω ενός απίθανου αντικειμένου… που βρέθηκε στο διάβα τους!

Η λίστα των πιο παράξενων θανάτων στον κόσμο δεν έχει τέλος, προκαλώντας έκπληξη αναφέρει το perierga.gr. Τα 10 πρόσωπα που θα διαβάσετε στη συνέχεια πέθαναν στην κυριολεξία χωρίς… λόγο!

1. Ο Τζακ Ντάνιελ, ιδρυτής του γνωστού ουίσκι, πέθανε όταν μολύνθηκαν τα δάχτυλα του ποδιού του μετά από ένα χτύπημα: Κλώτσησε το χρηματοκιβώτιό του που είχε «κολλήσει» και δεν άνοιγε!

2. Ο θεατρικός συγγραφέας Τένεσι Ουίλιαμς βρέθηκε το 1983 νεκρός σε δωμάτιο ξενοδοχείου έχοντας σφηνωμένο στο λαιμό του έναν φελλό!

3. Ο περίφημος αρχιτέκτονας Αντόνι Γκαουντί πέθανε όταν τον πάτησε ένα τραμ(!), έξω από το εργοτάξιο, κατά τη διάρκεια επιθεώρησης των εργασιών κατασκευής της εκκλησίας Sagrada Familia στη Βερκελώνη.

4. Ένα μαντίλι είναι υπεύθυνο για το θάνατο της διάσημης χορεύτριας του 20ού αιώνα Ισιδώρας Ντάνκαν. Πιο συγκεκριμένα, ενώ οδηγούσε το κάμπριο αυτοκίνητό της, το μακρύ μαντίλι που φορούσε στο λαιμό μπλέχτηκε στις ρόδες με αποτέλεσμα να της σπάσει το λαιμό.

5. Ο συγγραφέας Σέργουντ Άντερσον πέθανε εξαιτίας μιας μόλυνσης στο στομάχι που προκλήθηκε αφού κατάπιε ένα πακέτο με… οδοντογλυφίδες.

6. Ο γνωστός κασκαντέρ του κινηματογράφου Μπόμπι Λιτς, που κατέβηκε μέσα σε ένα βαρέλι τους καταρράκτες του Νιαγάρα, γλίστρησε σε μια φλούδα πορτοκαλιού και έσπασε το πόδι του. Στη συνέχεια το χτύπημα μολύνθηκε και πέθανε μέσα σε δύο μήνες.

7. Ο Σερ Φράνσις Μπέικον πέθανε από πνευμονία κατά τη διάρκεια ενός πειράματος: Προσπαθούσε επί μέρες να διατηρήσει ένα κοτόπουλο στο χιόνι (σ.σ. Το πείραμα ήταν επιτυχημένο).

8. Ο αρχαίος νομοθέτης Δράκων πέθανε από ασφυξία σε θέατρο της Αίγινας, όταν πλήθη ευχαριστημένων οπαδών του τον σκέπασαν με τους μανδύες τους, δηλώνοντας έτσι τη χαρά τους.

9. Ο δραματικός ποιητής Αισχύλος λέγεται ότι σκοτώθηκε όταν δέχτηκε στο κεφάλι του μία χελώνα, η οποία έπεσε από τα νύχια ενός αετού που πετούσε ψηλά.

10. Ένας Αυστρο-αμερικανός μαθηματικός, ο Κουρτ Γκόμπελ, πέθανε από ασιτία κατά τη διάρκεια νοσηλείας της συζύγου του στο νοσοκομείο για ασήμαντη αφορμή, καθώς αρνιόταν να του ετοιμάσει το φαγητό κάποιος άλλος!

Πηγή: Perierga.gr

Η υπερβολική σιγουριά μπορεί να προκαλέσει ζημία.

Για την κοπέλα του βίντεο σίγουρα κάποιες μελανιές. Η ιδέα της να βοηθήσει τον ελέφαντα στο μπάνιο του δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή και σίγουρα δεν άρεσε στον ίδιο τον ελέφαντα.

Δείτε το βίντεο…

 

Αν και η τιμή του νερού δεν θυμίζει σε τίποτα αυτή του ηλεκτρικού, η ανάγκη για οικονομία στον πολύτιμο αυτό φυσικό πόρο και την τσέπη μας γίνεται όλο και πιο επιτακτική.

Δείτε δύο αποτελεσματικούς τρόπους για να κάνετε οικονομία στην κατανάλωση του νερού στο μπάνιο σας, αρχίζοντας από το καζανάκι.

1ος τρόπος
Επενδύστε σε ένα νέο καζανάκι το οποίο σας επιτρέπει με ειδικό κουμπί να επιλέξετε αν θα το «αδειάσετε» μισό ή ολόκληρο.

2ος τρόπος
Πάρτε ένα μεγάλο μπουκάλι νερό, γεμίστε το και τοποθετήστε το μέσα στο καζανάκι. Με αυτόν τον τρόπο θα «γλιτώσετε» 1,5 λίτρο νερό! Αν το καζανάκι σας είναι πολύ μικρό και δεν χωράει μπουκάλι μπορείτε να τοποθετήσετε σε αυτό 2-3 σακουλάκια (τύπου polybag) γεμάτα με νερό, δεμένα με κόμπο ώστε να μην αδειάζουν.

Μία οικογένεια στη Βρετανία απέδειξε ότι όχι μόνο διαθέτει εμπορικό δαιμόνιο, αλλά κάτι πολύ περισσότερο. Ο μικρός γιος, λοιπόν, βρήκε το μεγαλύτερο... δημητριακό και έσπευσε να το αξιοποιήσει, καθώς το πουλά στο eBay έναντι 1.000 λιρών!

Όλα ξεκίνησαν όταν ο 44χρονος Στίβεν, άνοιξε ένα πακέτο δημητριακών, προκειμένου να απολαύσει το πρωινό του γεύμα, μαζί με τον 9χρονο γιο του Όσκαρ. Όπως έγειρε το κουτί, στο πιάτο του έπεσε ένα κομμάτι κορνφλέικς, το οποίο είχε το μέγεθος της... χούφτας του!

Το κομμάτι είχε μήκος 14 εκατοστά και εύλογα προκάλεσε το ενδιαφέρον όλων των μελών της οικογένειας. Μετά από... οικογενειακό συμβούλιο που έλαβε χώρα, αποφασίστηκε να μην καταναλωθεί το κομμάτι, αλλά να το... προστατέψουν και να το βάλουν στη γνωστή ιστοσελίδα πωλήσεων, ζητώντας το ποσό των 1.000 λιρών.

Προφανώς αναζητούν κάποιον συλλέκτη, καθώς παράξενα αντικείμενα σαν αυτό, γίνονται ανάρπαστα στις μέρες μας. Κέρδος, λοιπόν, με κάθε τρόπο. Βέβαια, ίσως να τους ζητήσει... ποσοστά η εταιρεία! Αυτό θα ήταν ακόμη πιο... περίεργο, αλλά σε κάθε περίπτωση, ενδιαφέρον.

Το Bystander effect (η επίδραση των παρευρισκομένων) ή αλλιώς το σύνδρομο Genovese είναι ένα φαινόμενο κοινωνικής ψυχολογίας στο οποίο τα άτομα αρνούνται να πάρουν την ευθύνη ή να δώσουν βοήθεια όταν άλλα άτομα είναι παρόντα.

Το είχαμε πρόσφατα παρατηρήσει όλοι μας στην είδηση που έκανε τον γύρο του κόσμου τον περασμένο Οκτώβριο, όταν το δύο χρονών κοριτσάκι στη Κίνα, η Wang Yue, χτυπήθηκε από ένα μικρό λευκό βαν στην πόλη Foshan. Συνολικά 18 άνθρωποι πέρασαν δίπλα από το αιμόφυρτο κοριτσάκι αλλά κανείς δεν του έδωσε σημασία ή βοήθεια. Το κορίτσι έμεινε αβοήθητο για 7 λεπτά μέχρι που μία γυναίκα οδοκαθαριστής ενδιαφέρθηκε αλλά ήταν ήδη αργά αφού η αργοπορία κόστισε στο μικρό κορίτσι τη ζωή του μετά από κάποιες μέρες παραμονής στην εντατική.

Πότε όμως ξεκίνησαν να παρατηρούνται τέτοια φαινόμενα; Αν ήμασταν εμείς στη θέση των Κινέζων θα βοηθούσαμε; Κατά ένα μεγάλο ποσοστό όχι λένε οι έρευνες! Ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι από όλο τον κόσμο και για αρκετά χρόνια μελετούν το Bystander effect.

Η πρώτη φορά που άρχισαν να το ερευνούν ήταν το 1964 όταν η Kitty Genovese (ηλικίας 28) μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου έξω από το σπίτι της στη Νέα Υόρκη. Ο δρόμος ήταν πολυσύχναστος και περίπου 38 άτομα (γείτονες και περαστικοί) που είδαν τη δολοφονία δεν κάλεσαν την αστυνομία ούτε έδωσαν κάποια βοήθεια! Από τότε το φαινόμενο αυτό άρχισε να ερευνάται και πήρε την επιστημονική του ονομασία από το επίθετο του θύματος (σύνδρομο Genovese).

Για ποιο λόγο όμως εμείς οι άνθρωποι αντιδρούμε έτσι; Μετά από χρόνια ερευνών και πειραμάτων οι επιστήμονες έδωσαν τις απαντήσεις τους. Η πιθανότητα ένας περαστικός να βοηθήσει κάποιον είναι αντιστρόφως ανάλογη του αριθμού των παρευρισκομένων. Όσο δηλαδή περισσότεροι άνθρωποι είναι παρόν τόσο λιγότερο πιθανό είναι να βοηθήσει κάποιος. Οι κύριοι λόγοι εξήγησης είναι οι πιο κάτω:

Ένας άνθρωπος όταν δει κάποιο να υποφέρει θα τον βοηθήσει. Όταν όμως υπάρχουν άλλοι παρευρισκόμενοι τότε στο μυαλό του επιδρά η βασική αρχή της κοινωνικής επιρροής. Παρακολουθεί τις αντιδράσεις των άλλων ανθρώπων για να δει αν οι άλλοι θεωρούν ότι είναι απαραίτητο να παρέμβει. Η σκέψη είναι η εξής: «Για να μην βοηθά κάποιος άλλος πάει να πει πως το σωστό είναι ότι δεν πρέπει να βοηθήσω ούτε κι εγώ, για κάποιο λόγο». Όταν όλοι όμως σκεπτόμαστε υποσυνείδητα το ίδιο πράγμα τότε κανείς δεν θα βοηθήσει αφού όλοι μας περιμένουμε κάποιον άλλο να το κάνει ή να κάνει την αρχή. Επίσης πολλοί φοβούνται πως δεν θα δώσουν τη σωστή βοήθεια κι ότι κάποιος άλλος περαστικός, γιατρός για παράδειγμα θα βρεθεί να το κάνει.

Ακόμη ο φόβος ότι ίσως θα μπλέξουμε αν βοηθήσουμε ενισχύεται αρκετά με το να βλέπουμε ότι οι κανείς άλλος δεν βοηθά. Με το που βοηθήσει όμως ο πρώτος αμέσως τρέχουμε κι εμείς ως «κοινωνικά όντα» (βλέπε βίντεο πιο κάτω). Σε ένα πείραμα όπου στη μέση του δρόμου ένας άντρας ξυλοκοπούσε μια γυναίκα το 65% των περαστικών την βοήθησε όταν φώναζε «Σταμάτα, δεν σε ξέρω». Όταν όμως φώναζε «Σταμάτα, δεν ξέρω γιατί σε παντρεύτηκα» μόνο το 19% την βοήθησε αφού δεν ήθελε κανείς να μπει ανάμεσα στα συζυγικά προβλήματα!

Και κάτι τελευταίο, είναι η τάση μας ως άνθρωποι να βοηθάμε το «σωστό γκρουπ ανθρώπων». Όπως θα δείτε και στο βίντεο που ακολουθεί όταν ο άντρας ντύθηκε με κουστούμι μέσα σε 4 (!!!) δευτερόλεπτα του δόθηκε βοήθεια και μάλιστα τον αποκάλεσαν και κύριο! Όταν όμως ο ίδιος ήταν ντυμένος κάπως πρόχειρα ζητούσε βοήθεια πέραν των 20 λεπτών μέχρι κάποιος να τον πλησιάσει! Δυστυχώς δίνουμε περισσότερη αξία στην ζωή ενός καλοντυμένου παρά ενός ζητιάνου.

 

Πηγή: oik442.com

Φαίνεται «πολύ καλό» για να είναι αληθινό: Το παγωτό για πρωινό κάνει το μυαλό να λειτουργεί καλύτερα και τον άνθρωπο πιο έξυπνο!

Αυτό είναι το συμπέρασμα έρευνας Ιαπώνων ερευνητών για την χρησιμότητα του πρωινού και την σχέση του με την λειτουργία του ανθρώπινου μυαλού. Ο Γιοσιχίκο Κόγκα, καθηγητής στο Κιορίν Πανεπιστήμιο του Τόκιο, έκανε το εξής πείραμα: Έδωσε σε μια ομάδα ανθρώπων παγωτό να φάει μόλις ξυπνήσει, μιά άλλη την άφησε νηστική και σε μια τρίτη έδωσε μόνο νερό.

Η ομάδα που έφαγε το παγωτό απέδωσε πολύ καλύτερα αμέσως μετά, όταν ζητήθηκε η επίλυση κάποιων προβλημάτων, με το συμπέρασμα του ιάπωνα να λέει πως ό,τι κι αν φάει κανείς μόλις ξυπνήσει, ακόμα και παγωτό, βοηθά στο να σκέφτεται καλύτερα.

Σας πιάνει μια αφόρητη αηδία ή ένας εκνευρισμός στα όρια της οργής, όταν ακούτε κάποιον δίπλα σας να μασάει ή να κάνει κλικ-κλικ παίζοντας με το στιλό του;

Κατ’ αρχήν, δεν είστε ο μόνος (αν το νομίζατε). Κατά δεύτερον, οι επιστήμονες μόλις βρήκαν για πρώτη φορά μια εξήγηση στον εγκέφαλο γι’ αυτή την περίεργη ανθρώπινη αντίδραση, που αποκαλείται μισοφωνία. Πιστεύουν ότι ανακάλυψαν πλέον τη νευροβιολογική βάση της.

Βρετανοί επιστήμονες συμπέραναν ότι η μισοφωνία είναι μια πραγματική εγκεφαλική διαταραχή και όχι μια φανταστική ή μόνο ψυχική αντίδραση. Σε συγκεκριμένους ανθρώπους ορισμένοι ήχοι «πυροδοτούν» συγκεκριμένες αλλαγές στην εγκεφαλική δραστηριότητα, οι οποίες συνδυάζονται με επιτάχυνση των χτύπων της καρδιάς, ακόμη και με έκκριση ιδρώτα.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων University College Λονδίνου και Νιούκαστλ, με επικεφαλής τον καθηγητή γνωστικής νευρολογίας Τιμ Γκρίφιθς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας “Current Biology”, σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική «Τέλεγκραφ», μελέτησαν τους εγκεφάλους 20 μισοφωνικών ανθρώπων και -για λόγους σύγκρισης- 22 άλλων χωρίς μισοφωνία.

Διαπιστώθηκε ότι στα άτομα με μισοφωνία μια περιοχή του εγκεφάλου που περιλαμβάνει τον μηχανισμό ελέγχου των συναισθημάτων, εμφανίζει υπερδραστηριότητα στο άκουσμα ορισμένων ήχων. Η περιοχή αυτή εμφανίζει διαφορετικές νευρωνικές συνδέσεις με άλλα μέρη του εγκεφάλου στους ανθρώπους με μισοφωνία, σε σχέση με τους υπόλοιπους ανθρώπους.

«Για πολλούς ανθρώπους με μισοφωνία αυτό θα είναι ευπρόσδεκτο νέο, καθώς για πρώτη φορά βρήκαμε μια διαφορά στη δομή και λειτουργία του εγκεφάλου τους. Η μελέτη μας δείχνει ότι υπάρχουν σημαντικές εγκεφαλικές μεταβολές, που θα πρέπει να πείσουν τους σκεπτικιστές στην ιατρική κοινότητα ότι πρόκειται για μια πραγματική διαταραχή», δήλωσε ο δρ Σουκμπιντέρ Κουμάρ του Ινστιτούτου Νευροεπιστήμης του Νιούκαστλ. Όπως είπε, το πιο δυνατό αίσθημα των μισοφωνικών είναι ο θυμός και όχι η αηδία.

«Εγώ ο ίδιος ανήκα στους σκεπτικιστές, εωσότου είδα τους ασθενείς στην κλινική και κατάλαβα πόσο εντυπωσιακά όμοια είναι τα χαρακτηριστικά του εγκεφάλου τους» δήλωσε ο Γκρίφιθς.

Η μισοφωνία μπορεί να εμφανισθεί σε μικρά παιδιά, σε σημείο που να ενοχλούνται τόσο πολύ από τους ήχους που κάνουν οι άλλοι όταν τρώνε, ώστε μπορούν να φάνε μόνο όταν είναι μόνα τους.

«Το μόνο που μπορώ να περιγράψω, είναι ότι ήθελα να χτυπήσω τους ανθρώπους στο πρόσωπο, όταν άκουγα το θόρυβο που έκαναν τρώγοντας» δήλωσε χαρακτηριστικά η 29χρονη Ολάνα Τάνσλεϊ-Χάνκοκ, που είχε έντονη μισοφωνία από την ηλικία των οκτώ ετών και έπρεπε να τρώει στη μοναξιά της κρεβατοκάμαράς της.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποια θεραπεία για τη μισοφωνία, ενώ δεν είναι ξεκάθαρο πόσο συχνή είναι στον πληθυσμό, καθώς δεν υπάρχει κάποιος σαφής τρόπος για να διαγνωσθεί. Πάντως η ανακάλυψη του «αποτυπώματός» της στον εγκέφαλο, ελπίζεται ότι μπορεί μελλοντικά να οδηγήσει σε κάποια θεραπεία.

Σχεδόν οι περισσότεροι φούρνοι έχουν ένα συρτάρι στο κάτω μέρος του και σχεδόν όλοι το χρησιμοποιούν για να αποθηκεύουν μέσα τα ταψιά τους.

Κι όμως δεν είναι αυτή η σωστή του χρήση ενώ οι περισσότεροι δεν μπορούμε να φανταστούμε πώς λειτουργεί.

Στην πραγματικότητα λοιπόν, αυτό το συρτάρι χρησιμεύει ως θερμοθάλαμος και βρίσκεται εκεί για να διατηρεί το φαγητό ζεστό όταν θέλουμε να φάμε λίγο αργότερα ή όταν φτιάχνουμε κάποιο άλλο πιάτο. Το συρτάρι, ωστόσο, δεν έχει την δυνατότητα να ζεστάνει κρύο φαγητό ή φαγητό που βρίσκεται σε θερμοκρασία δωματίου, αλλά χρησιμεύει στο να διατηρήσει την θερμοκρασία σε ένα ήδη ζεστό φαγητό.

Πηγή: baby.gr

Η «Lamborghini» των πουλερικών, όπως το αποκαλούν, έχει το όνομα Ayam Cemani.

Πρόκειται για ένα σπάνιο είδος κοτόπουλου από την Ινδονησία, που είναι κατάμαυρο στην εμφάνιση και ανήκει σε μία από τις πιο εξωτικές φυλές στον κόσμο.

Κάθε μέρος αυτού του μοναδικού πουλιού είναι μαύρο, από τα γυαλιστερά φτερά μέχρι τα νύχια και τα εσωτερικά του όργανα. Αυτό οφείλεται σε μια κατάσταση που ονομάζεται fibromelanosis, μια αβλαβής γενετική μετάλλαξη που επιτρέπει σε επιπλέον μελανίνη να διαρρεύσει μέσα στους ιστούς του πουλιού.

Αυτή η διαδικασία συμβαίνει στο έμβρυο, με αποτέλεσμα τους κατάμαυρους νεοσσούς. Το Ayam Cemani ενέπνευσε τη λαογραφία της Ιάβας από τον 12ο αιώνα, όταν θεωρήθηκε πουλί της ελίτ. Θεωρείται πτηνό που φέρνει δύναμη και πλούτο.

Φανταστείτε ότι ζούσατε στην αρχαία Ελλάδα. Αποφασίζατε να πάρετε ένα σκύλο, τι όνομα θα του δίνατε; Για αυτό υπήρχε η “επιστήμη” της επιλογής και της ονοματοδοσίας ενός κουταβιού.

Η εκπαίδευση ενός νέου σκύλου ξεκινά στους 20 μήνες, αλλά το κουτάβι χρειάζεται ένα καλό όνομα εξ αρχής. Ο Ξενοφώντας, που έγραψε για τα κυνηγόσκυλα τον τέταρτο αιώνα π.Χ. , υποστήριξε πως τα καλύτερα ονόματα είναι μικρά, μία ή δύο συλλαβές , ώστε να προφέρονται εύκολα. Κανένα ελληνικό κυνηγόσκυλο δεν ονομαζόταν Θρασύβουλος ή Θουκυδίδης! Η σημασία του ονόματος ήταν πολύ σημαντική για την ψυχολογία αφεντικού-σκυλιού, ονόματα που εξέφραζαν ταχύτητα, κουράγιο, δύναμη, εμφάνιση και άλλες αξίες ήταν συχνά. Ο ίδιος ο Ξενοφών ονόμασε το αγαπημένο του σκυλί «Ορμή».

Η Αταλάντη, η διάσημη κυνηγός της Ελληνικής μυθολογίας, ονόμασε το σκυλί της Αύρα. Ένα αρχαιοελληνικό βάζο του 560πχ απεικόνιζε την Αταλάντη με άλλους ήρωες και τα κυνηγόσκυλα τους να σκοτώνουν τον σπουδαίο κάπρο της Καλυδωνίας. Επτά ονόματα σκύλων αναγράφονται στο αγγείο (κάποια παραβιάζουν τον νόμο του Ξενοφώντα) ο Ορμητικός, ο Μεθέπων, ο Εγέρτης, ο Κόραξ, ο Μαρπσάς, ο Λάμπρος και ο Εύβολος.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τον Άργο, τον πιστό σκύλο του Οδυσσέα, που πριν πεθάνει αναγνώρισε τον κύριο του μετά από είκοσι ολόκληρα χρόνια.

Ο Ρωμαίος ποιητής Όβιδος (Ovid) δίνει τα ονόματα των 36 σκύλων του Ακταίων, του άτυχου κυνηγού της ελληνικής μυθολογίας που ξεσκίστηκε από την αγέλη του, ανάμεσα τους ήταν ο Τίγρης, η Λαίλαπα, ο Αίολος και ο Αρκάς. Ο Πόλουξ αναφέρει άλλα 15 ονόματα σε μία λίστα που βρέθηκε στην Κολουμέλλα. Η μεγαλύτερη όμως συντάχθηκε από τον λάτρη αυτών των ζώων Ξενοφώντα. Διάσημα ονόματα ήταν: ο Λευκός, ο Μελανός, ο Άνθος, η Θύελλα, ο Θηρευτής, ο Σκαφτιάς, ο Φύλαξ και διάφορα άλλα.

Ο Μέγας Αλέξανδρος τίμησε τον πιστό του σκύλο τον Πέριτα ονομάζοντας μια πόλη στο όνομα του.

πηγή: antikleidi.com

Μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου όλα τα είδη των συγχωνεύσεων και των διαχωρισμών κρατών “καταστρέφουν” τους άτλαντες σχεδόν σε ετήσια βάση.

Και αν προσθέσουμε τους πολέμους και τα αμφισβητούμενα εδάφη, η άποψη αυτή ενισχύεται κατά πολύ. Όμως, στην περίπτωσή μας, οι 10 πόλεις που θα δείτε στη συνέχεια κυριολεκτικά δεν υπήρχαν μόλις πριν από 50 χρόνια, ενώ μέσα σε δύο ή τρεις γενιές δημιουργήθηκαν σχεδόν από το τίποτα για να είναι σήμερα τεράστια πληθυσμιακά κέντρα και σημαντικά γρανάζια της οικονομικής ανάπτυξης.

10. Incheon, Νότια Κορέα
Βρίσκεται μόλις λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Βόρεια Κορέα και έχει πληθυσμό περίπου 3 εκατομμύρια, η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στη Νότια Κορέα. Το 1994, η κυβέρνηση της Νότιας Κορέας, με το βλέμμα στραμμένο προς το μέλλον, αποφάσισε να προβεί σε ένα τολμηρό σχέδιο για την ανάκτηση του εδάφους από τη θάλασσα ανοικτά των ακτών Incheon και να οικοδομήσει τη μεγαλύτερη τεχνολογική πόλη του κόσμου. Με προβλεπόμενο κόστος 40 έως 50 δισεκατομμύρια δολάρι, η πόλη έχει εκτιμώμενη ημερομηνία ολοκλήρωσης το 2020 και ελπίζει να φιλοξενήσει μέχρι και μισό εκατομμύριο κατοίκους.

9. King Abdullah Economic City, Σαουδική Αραβία
Όχι μόνο δεν υπήρχε το 1960, αλλά και τώρα βρίσκεται στα σπάργανα. Ο βασιλιάς Αμπντάλα έχει ένα μεγάλο όραμα για μια πόλη του μέλλοντος στην Ερυθρά Θάλασσα, περίπου μία ώρα μακριά από την πόλη της Τζέντα. Με ένα εκτιμώμενο κόστος 100 δισ. δολαρίων, η πόλη αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2020 και να φιλοξενήσει περίπου 2 εκατ. ανθρώπους.

8. Iqaluit, Nunavut, Καναδάς
Το 1971, νότια του Αρκτικού Κύκλου, περίπου 2.000 άνθρωποι εγκαταστάθηκαν στη νότια ακτή της νήσου Baffin. Οι γηγενείς Ινουίτ ήθελαν ένα δικό τους έδαφος και, το 1999, επίσημα χωρίστηκε από βορειοδυτικά εδάφη του Καναδά και έγινε το κράτος του Nunavut. Δύο χρόνια αργότερα, το Iqaluit επίσημα έγινε η πρωτεύουσα όπου τα τελευταία 10 χρόνια κατοικούν περίπου 7.000 άτομα. Παρά τον μικρό πληθυσμό της, η πόλη Iqaluit καλύπτει πάνω από 750.000 τετραγωνικά μίλια, μια περιοχή μεγαλύτερη και από την πολιτεία της Αλάσκα.

7. Sandouping, Κίνα
Η περιοχή γύρω από το Sandouping ήταν γνωστή σαν Huangniupu μέχρι το 1984. Η κινεζική κυβέρνηση δημιούργησε την πόλη για να στεγάσει τους 40.000 εργαζομένους που θα έχτιζαν το Φράγμα των Τριών Φαραγγιών, το μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη Γη, δημιουργώντας ουσιαστικά μια νέα πόλη.

6. Putrajaya, Μαλαισία
Η Κουάλα Λουμπούρ είναι η ομοσπονδιακή πρωτεύουσα της Μαλαισίας, με πληθυσμό λίγο πάνω από 1,5 εκατ. Όμως, λόγω του υπερπληθυσμού, η κυβέρνηση αισθάνθηκε την ανάγκη να οικοδομήσει μια νέα πόλη για να χρησιμεύσει ως ομοσπονδιακό διοικητικό κέντρο της χώρας. Περίπου 15 λεπτά νότια της Κουάλα Λουμπούρ, η κυβέρνηση έχτισε το 1995 την πόλη της Putrajaya, η οποία έχει σήμερα περίπου 65.000 κατοίκους.

5. Astana, Καζακστάν
Το Καζακστάν ανακήρυξε την ανεξαρτησία του από τις στάχτες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης το 1991. Η κυβέρνηση αποφάσισε τέσσερα χρόνια μετά ότι ήθελε να μεταφέρει την πρωτεύουσα από τη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, το Αλμάτι, στην ιστορική πόλη Tselinograd, η οποία μετονομάστηκε σε Astana και έχει σήμερα 700.000 κατοίκους.

4. Abuja, Νιγηρία
Η Νιγηρία ανακήρυξε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο το 1960 και, για την επόμενη δεκαετία, ο πόλεμος μαστίζε τη χώρα. Από τη δεκαετία του ’70, και μετά την ανακάλυψη του πετρελαίου, το χρήμα άρχισε να ρέει μέσα στο έθνος της Αφρικής. Το 1991 η πόλη Abuja σηματοδότησε την απαρχή μιας νέας ζωής για τους κατοίκους, που αριθμούν περί τα 3 εκατομμύρια.

3. Ντόχα, Κατάρ
Το Κατάρ ανακήρυξε την ανεξαρτησία του από το Ηνωμένο Βασίλειο το 1971. Μεγάλα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου έφεραν δισεκατομμύρια δολάρια στη χώρα, τόσο πολύ, μάλιστα, που το περιοδικό Forbes ονόμασε το Κατάρ ως το πλουσιότερο έθνος στον κόσμο. Η Ντόχα δημιουργήθηκε το 1963 και έκτοτε έχει αυξηθεί σε μέγεθος, ενώ τώρα στεγάζει ένα εκατομμύριο κατοίκους.

2. Νάβι Μουμπάι, Ινδία
Η πόλη της Βομβάης έχει πληθυσμό πάνω από 12 εκατομμύρια. Και μεγάλωνε και μεγάλωνε μέχρι που έφτασε στα όριά της το 1972. Έτσι δημιουργήθηκε η Navi Mumbai σε ένα νησί, λίγο πιο έξω από τις ινδικές ακτές για να αναπτυχθεί στη συνέχεια στην ηπειρωτική χώρα, ακριβώς απέναντι από τη Βομβάη. Σήμερα έχει περίπου 1,2 εκατομμύρια κατοίκους.

1. Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Το 1971, το Ντουμπάι ανακήρυξε την ανεξαρτησία του από το Ηνωμένο Βασίλειο. Το πετρέλαιο που ανακαλύφθηκε στην περιοχή έμελλε να αλλάξει τη γεωγραφική άποψη της περιοχής μια για πάντα. Σε μια περίοδο 40 ετών, ο πληθυσμός διογκώθηκε από μερικές χιλιάδες σε πάνω από 1,5 εκατομμύρια κατοίκους, ενώ η πόλη απέκτησε τεχνητά νησιά, το ψηλότερο κτήριο στον κόσμο, πολυτελή ξενοδοχεία, υπερκαταστήματα, κι όλα αυτά μετά το 2000. Και συνεχίζει…

Κοιτάξοντας το πληκτρολόγιο του υπολογιστή σας, αλλά και των παλαιότερων γραφομηχανών, θα διαπιστώσετε ότι τα “Q, W, E, R, Τ και Υ” είναι τα πρώτα έξι γράμματα, ενώ όλα είναι μπερδεμένα μεταξύ τους!

Ποιος, όμως, αποφάσισε τη ρύθμιση αυτή και για ποιο λόγο ανακάτεψε τα γράμματα; Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα από την αρχή! Η πρώτη γραφομηχανή κατασκευάστηκε το 1868 στις ΗΠΑ από τον Christopher Sholes Latham και περιελάμβανε έναν κινητό μηχανισμό με μελάνι, έναν μοχλό για τη συστροφή του χαρτιού και ένα πληκτρολόγιο με γράμματα, τα οποία ήταν τοποθετημένα αλφαβητικά.

Από την αρχή, όμως, της λειτουργίας τους οι γραφομηχανές παρουσίασαν πολλά προβλήματα, επειδή μπλόκαραν συνέχεια τα γράμματα και “κολλούσαν”, εξαιτίας της μεγάλης ταχύτητας των γραμματέων. Η μόνη λύση στο πρόβλημα αυτό ήταν να μειώσουν την ταχύτητά τους οι δακτυλογράφοι, έτσι ώστε να μην “κολλάνε” τα πλήκτρα. Είναι χαρακτηριστικό, μάλιστα, ότι το πρόβλημα παρουσίαζαν κυρίως τα πρώτα γράμματα της Αλφαβήτα. Ο Latham σκέφτηκε τότε ότι μία ήταν η λύση: Έπρεπε να… μπερδέψει τις γραμματείς, ανακατεύοντας τα γράμματα στο πληκτολόγιο!

Αυτό ήταν! Η σκέψη του ήταν… μεγαλειώδης και η επιτυχία της αποτυπώθηκε πολύ γρήγορα και στην πράξη, αποδεικνύοντας ότι τελικά το… μπέρδεμα είχε αποτέλεσμα. Η ταχύτητα των γραμματέων μειώθηκε αισθητά, αφού για να σχηματίσουν πλέον μια λέξη έπρεπε να “διανύσουν” μεγαλύτερη… απόσταση με τα δάχτυλα στο πληκτρολόγιο, αλλά και να… ψάξουν λίγο παραπάνω τα γράμματα! Και -ω! του θαύματος- τα “κολλήματα” στα γράμματα εξαφανίστηκαν! Η επιτυχία του πληκτρολογίου “QUERTY” συνεχίζεται μέχρι σήμερα…

Το Ρολόι της Αποκάλυψης μετακινήθηκε πιο κοντά στα μεσάνυχτα κατά 30 δευτερόλεπτα, απέχοντας πλέον 2,5 λεπτά ως την ολική καταστροφή της οικουμένης.

Αυτό ανακοίνωσαν πρόσφατα οι επιστήμονες του Bulletin of the Atomic Scientists, έπειτα από μια καυτή συζήτηση για το αν έπρεπε να προχωρήσει ο λεπτοδείκτης του ρολογιού της καταστροφής του πλανήτη.

Μην τρέχετε πάντως να κρυφτείτε κάτω από τη γη στα πυρηνικά σας καταφύγια, καθώς η κατασκευή είναι εξόχως συμβολική, αν και έχει φυσικά έρεισμα στη ζοφερή πραγματικότητα που κυκλώνει τον πλανήτη.

Όσο πιο κοντά φτάνει το Ρολόι της Αποκάλυψης στα μεσάνυχτα, τόσο κοντοζυγώνει το τέλος της Γης όπως την ξέραμε. Αυτή είναι με δυο κουβέντες η λειτουργία και συμβολική σημασία του Ρολογιού, το οποίο παρέμενε σταθερό από το 2015 στα 3 λεπτά ως τα μεσάνυχτα. Οι πρόσφατες παγκόσμιες εξελίξεις όμως, όπως η παγκόσμια απειλή που πλανάται πάνω από τους λαούς, τα σχόλια του νεοεκλεγμένου προέδρου Ντόναλντ Τραμπ περί πυρηνικών όπλων και κλιματικής αλλαγής, αλλά και η συνεχής άνοδος του φασισμού παγκοσμίως, έκαναν τους δείκτες να μετακινηθούν κατά 30 ολόκληρα δευτερόλεπτα.

Τι βάση έχει όμως το Ρολόι της Αποκάλυψης και πόσο ακριβές είναι στην ώρα της συντέλειας του κόσμου;

Σύντομη ιστορία του τρομακτικότερου ρολογιού που φτιάχτηκε ποτέ
Το Ρολόι της Αποκάλυψης δημιουργήθηκε από το συμβούλιο του Bulletin of the Atomic Scientists το 1947 ως επιστημονική απάντηση στην πυρηνική απειλή που πλανιόταν πάνω από την υφήλιο. Η βασική ιδέα του είναι απλή: όσο πιο κοντά φτάνει ο λεπτοδείκτης στα μεσάνυχτα, τόσο πιο κοντά πιστεύει η επιτροπή των σοφών πως κοντοζυγώνει η οικουμένη στην καταστροφή.

Το Ρολόι ήταν καρπός της συνεργασίας μιας ομάδας πυρηνικών επιστημόνων που είχαν εμπλακεί στο Manhattan Project, το σχέδιο που απέδωσε την πρώτη ατομική βόμβα και ανέτρεψε τις ισορροπίες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ομάδα, κάθε φορά που νιώθει ότι μια εξέλιξη μας φέρνει κοντύτερα στον όλεθρο, εκδίδει ένα ανακοινωθέν όπου περιγράφει τους λόγους μετακίνησης των δεικτών, προειδοποιώντας για τις ζοφερές παγκόσμιες ζυμώσεις.

Οι δείκτες μάλιστα δεν πάνε μόνο μπροστά, αλλά και πίσω, ακολουθώντας τη διεθνή γεωπολιτική σκηνή. Το 1991 έδειχναν, για παράδειγμα, 17 λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα, ενώ το 1953 απείχαμε μόλις 2 λεπτά! Όπως μας λέει μάλιστα το Bulletin, το Ρολόι δεν είναι δείκτης των σκαμπανεβασμάτων της παγκόσμιας μάχης για δύναμη και εξουσία, καθώς αυτό που κάνει ουσιαστικά είναι να αντανακλά τις βασικές αλλαγές στα επίπεδα του κινδύνου που διατρέχει η ανθρωπότητα στην πυρηνική εποχή μας.

Έχει κάποια χρησιμότητα;
Το Ρολόι της Αποκάλυψης δεν έχει μείνει βέβαια απρόσβλητο στην κριτική που έχει διατυπωθεί εναντίον του και πολλοί έχουν καταφερθεί ενάντια στα πισωγυρίσματα των δεικτών του. Αλλά και στην ίδια την πιθανότητα της καταστροφής και των τρόπων υπολογισμού της.

Το 1,4% της ετήσιας πιθανότητας για πυρηνικό επεισόδιο, για παράδειγμα, μπορεί να φαίνεται αρκούντως ακριβές ως νούμερο, η εκτίμηση ωστόσο βασίζεται σε μια λίστα πιθανών παραγόντων και ελεύθερων συσχετίσεων, ισχυρίζονται οι φανατικοί πολέμιοι του Ρολογιού.

Είναι σημαντικό βέβαια να έχουμε κατά νου πως το ρολόι δεν στοχεύει στην απόλυτη ακρίβεια. Όπως είπαμε, είναι μια συμβολική κατασκευή για τα επίπεδα κινδύνου που διατρέχει η ανθρωπότητα σε πυρηνικούς πρωτίστως όρους και, όπως μας λένε οι επιστήμονες πίσω από τη λειτουργία του, ο σκοπός του είναι «να ενημερώνει το κοινό για απειλές αναφορικά με την επιβίωση και την ανάπτυξη της ανθρωπότητας».

Δεν πρέπει να το εκλαμβάνουμε λοιπόν κυριολεκτικά…

Οι δείκτες της απειλής
Το Bulletin λαμβάνει πολλούς παράγοντες υπόψη του για τη ρύθμιση των δεικτών του Ρολογιού του: πυρηνικές απειλές, κλιματική αλλαγή, δείκτες βιο-ασφάλειας και βιολογικής τρομοκρατίας, ακόμα και επεισόδια κυβερνοπολέμου και εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη.

Γι’ αυτό και οι δείκτες χοροπηδούν διαρκώς και απομακρύνονται ή πλησιάζουν τα μεσάνυχτα. Το 1947, λόγου χάρη, απείχαμε 7 λεπτά από τα μεσάνυχτα λόγω του υψηλού κινδύνου μιας πυρηνικής σύρραξης. Το 1949 οι δείκτες κλείδωσαν στα 3 λεπτά, όταν η Σοβιετική Ένωση δοκίμασε την πρώτη δική της ατομική βόμβα!

Το 1952 οι δείκτες άγγιξαν το ιστορικό δίλεπτο από τα μεσάνυχτα, όταν οι ΗΠΑ δημιούργησαν τη βόμβα υδρογόνου. Το 1963, όταν οι δοκιμές πυρηνικών στην ατμόσφαιρα πήραν τέλος, το Ρολόι πήγε στα 12 λεπτά, έπεσε όμως στα 3 λεπτά το 1984, όταν ο Ψυχρός Πόλεμος άγγιξε νέα υψηλά ιστορικά εδώ και χρόνια.

Όταν η ψυχροπολεμική πόλωση έληξε το 1991 με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, ο κόσμος ξαλάφρωσε. Έτσι έκανε και το Ρολόι της Καταστροφής που πήγε στα 17 λεπτά από τη συντέλεια. Το 2015 πάντως έπεσε στα 3 λεπτά πριν τα μεσάνυχτα, εξαιτίας του εκμοντερνισμού του πυρηνικού οπλοστασίου, της περίσσειας των πυρηνικών όπλων αλλά και των νέων υψηλών επιπέδων της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Το 2016 το ρολόι παρέμεινε σταθερό στα 3 λεπτά, καθώς οι κίνδυνοι που απειλούσαν την οικουμένη παραήταν πολλοί: τρομοκρατία, πυρηνικές απειλές, κυβερνοπόλεμος και κλιματική αλλαγή. Πλέον έχουμε τον Τραμπ και τις δηλώσεις του να πυροδοτούν νέες αλλαγές στον δείκτη της καταστροφής.

Αν θα γλιτώσουμε τον όλεθρο, εξαρτάται φυσικά από μας…

Στην Νέα Ζηλανδία, οι γηγενείς πληθυσμοί φοβούνται το λεγόμενο «hakwai», ένα μυθικό αιμοβόρικο πουλί που έχει εμπνευστεί από ένα άκακο μπεκατσίνι. Στην ελληνική μυθολογία, αλλά και στους μεσαιωνικούς θρύλους, θα βρει κανείς πολλές αναφορές σε μυθικά τέρατα που στην πραγματικότητα πρόκειται για ζώα που δεν απειλούν τον άνθρωπο και που έλαβαν άλλες διαστάσεις στο ανθρώπινο νου.

Το BBC, μιλώντας με ειδικούς, εξηγεί ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων, τα πλάσματα που γιγαντώθηκαν στα ανθρώπινα μάτια ήταν νυκτόβια. Εξάλλου, οι νύχτες εκείνες τις εποχές ήταν πολύ πιο σκοτεινές από σήμερα. Οι άνθρωποι εντυπωσιάζονταν με το πως τα ζώα μπορούσαν να δουν και να κυνηγήσουν στο σκοτάδι.

Ο εντυπωσιασμός γινόταν φόβος και έτσι ζώα όπως οι κουκουβάγιες φόβιζαν τους ανθρώπους. Άλλος ένας παράγοντας ήταν η σύνδεση συγκεκριμένων ζώων με «κακές» πράξεις. Στον Μεσαίωνα, οι βάτραχοι θεωρούνταν σιχαμερά ζώα, όχι μόνο λόγο της όψης τους, αλλά και επειδή το κόασμά τους, ο ήχος δηλαδή που βγάζουν, είχε συνδεθεί με το σεξ, μια πράξη-ταμπού για εκείνη την εποχή.

Άλλες φορές, επισημαίνει το δημοσίευμα, οι αρνητική εικόνα που είχαμε για ένα ζώο σχετιζόταν με τα δικά μας ελαττώματα. Για παράδειγμα, τον 18ο αιώνα, οι Σουηδοί πίστευαν ότι οι μάγισσες μπορούσαν να μεταμορφωθούν σε λαγούς και στην συνέχεια έπιναν το γάλα των αγελάδων των γειτόνων τους.

Οι γείτονες συχνά κατηγορούσαν μάλιστα ο ένας τον άλλο για μαγεία όταν τα ζώα τους δεν παρήγαγαν γάλα. Παρόλο που οι λαγοί στην πραγματικότητα δεν κλέβουν το γάλα των αγελάδων, συχνά την «πλήρωναν» για την ζήλια και την κουτοπονηριά των ανθρώπων.

Να σημειώσουμε ότι ακόμα και σήμερα κάποιες από αυτές τις πεποιθήσεις έχουν επιβιώσει. Πολλοί άνθρωποι φοβούνται τις μαύρες γάτες ή τις νυχτερίδες, χωρίς να γνωρίζουν απαραίτητα τους μύθους γύρω από αυτές. Η φύση, όπως τονίζει το BBC, συνεχίζει να μας τρομοκρατεί.

Πηγή: huffingtonpost.gr

Η Ελληνική Εφημερίδα στην Ευρώπη-

DIE GRIECHISCHE ZEITUNG IN EUROPA

Am Schomm 40, 41199 Mönchengladbach  
Telefon: +49 2166 64 78 733 
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Εγγραφή σε Newsletter

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα του Europolitis.eu
captcha 
×

Το Europolitis.eu χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. OK     Διαβάστε περισσότερα...