Connect with us

ΥΓΕΙΑ

Πότε βήχας και πονόλαιμος δεν είναι και τόσο αθώα συμπτώματα;

Published

on

Ο καρκίνος στον λαιμό αναφέρεται σε καρκινικούς όγκους που αναπτύσσονται στον φάρυγγα, τις φωνητικές χορδές (λάρυγγας), ή τις αμυγδαλές.

Ο καρκίνος του φάρυγγα ξεκινά πιο συχνά στα επίπεδα κύτταρα που βρίσκονται στο εσωτερικό του λαιμού σας. Οι φωνητικές σας χορδές είναι κατασκευασμένες από χόνδρο και πάλλονται για να παράγουν τον ήχο, όταν μιλάτε. Αυτός ο χόνδρος είναι επιρρεπής στον καρκίνο του λάρυγγα.

Ο καρκίνος του λάρυγγα μπορεί επίσης να επηρεάσει το κομμάτι του χόνδρου (επιγλωττίδα) που λειτουργεί ως κάλυμμα για την τραχεία σας. Ο καρκίνος στην αμυγδαλή, μια άλλη μορφή του καρκίνου του φάρυγγα, επηρεάζει τις αμυγδαλές, οι οποίες βρίσκονται στο πίσω μέρος του λαιμού.

Καρκίνος στον λαιμό: Συμπτώματα

Βήχας
Αλλαγές στη φωνή σας, όπως βραχνάδα, ή να μην μπορείτε να μιλήσετε καθαρά
Δυσκολία στην κατάποση
Πόνος στο αυτί
Ένα “γρομπαλάκι”, ή μια πληγή στο εσωτερικό του λαιμού, που δεν επουλώνεται
Πονόλαιμος
Απώλεια βάρους

Πότε πρέπει να δείτε ένα γιατρό

Κλείστε ένα ραντεβού με τον γιατρό σας, εάν παρατηρήσετε οποιαδήποτε νέα συμπτώματα που δεν υποχωρούν. Τα περισσότερα συμπτώματα του καρκίνου του φάρυγγα δεν είναι χαρακτηριστικά μόνο για καρκίνο, οπότε ο γιατρός σας θα διερευνήσει πιθανώς και άλλες, πιο κοινές αιτίες, αρχικά, προτού σας κάνει πιο εξειδικευμένες εξετάσεις.

Καρκίνος στον λαιμό: Αίτια

Ο καρκίνος εμφανίζεται όταν κάποια κύτταρα στον λαιμό σας αναπτύσσουν γενετικές μεταλλάξεις. Αυτές οι μεταλλάξεις κάνουν τα κύτταρα αυτά να αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα και να συνεχίσουν να ζουν και αφότου τα υγιή κύτταρα θα είχαν πεθάνει κανονικά. Τα συσσωρευμένα αυτά κύτταρα μπορεί να σχηματίσουν έναν όγκο στον λαιμό σας.

Δεν είναι σαφές τι ακριβώς δημιουργεί την μετάλλαξη που προκαλεί καρκίνο στον λαιμό. Αλλά οι γιατροί έχουν εντοπίσει τους παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο.

Καρκίνος στον λαιμό: Τύποι

Αν και οι περισσότεροι καρκίνοι του λαιμού αφορούν τους ίδιους τύπους κυττάρων, υπάρχουν εξειδικευμένες ορολογίες για να διαχωρίζεται κάθε φορά το ακριβές σημείο του λαιμού που έχει αναπτυχθεί καρκίνος.

Ρινοφαρυγγικός καρκίνος. Αρχίζει στον ρινοφάρυγγα, δηλαδή στο μέρος του λαιμού σας, ακριβώς πίσω από τη μύτη σας.

Στοματοφαρυγγικός καρκίνος. Αρχίζει στον στοματοφάρυγγα, δηλαδή στο μέρος του λαιμού σας, που είναι ακριβώς πίσω από το στόμα σας και περιλαμβάνει τις αμυγδαλές σας.

Καρκίνος τους υποφάρυγγα (ή και λαρυγγοφαρυγγικός). Αρχίζει στον υποφάρυγγα (ή λαρυγγοφάρυγγα), δηλαδή στο κάτω μέρος του λαιμού σας, ακριβώς πάνω από τον οισοφάγο και τους αεραγωγούς.

Καρκίνος της γλωττίδας. Αρχίζει στις φωνητικές χορδές.

Υπεργλωττιδικός καρκίνος. Αρχίζει στο ανώτερο τμήμα του λάρυγγα και περιλαμβάνει τον καρκίνο που επηρεάζει την επιγλωττίδα, η οποία είναι ένα κομμάτι χόνδρου, που εμποδίζει τις τροφές από το να πηγαίνουν στον αεραγωγό.

Υπογλωττιδικός καρκίνος: Ξεκινά στο κάτω μέρος του λαιμού, κάτω από τις φωνητικές χορδές.

Καρκίνος του λαιμού: Παράγοντες κινδύνου (ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο)

Παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο καρκίνου του λαιμού είναι οι ακόλουθοι:

Κάπνισμα
Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ
Ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV)
Διατροφή χωρίς φρούτα και λαχανικά
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Πηγή: mayoclinic.org

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Με αυξημένο κίνδυνο καρδιοπάθειας συνδέεται η μοναξιά

Published

on

Από

Η μοναξιά φάνηκε να αυξάνει τον κίνδυνο ανεξάρτητα από το γενετικό υπόβαθρο του ατόμου. Ωστόσο, άτομα με υψηλό γενετικό κίνδυνο για νόσο των καρδιακών βαλβίδων και υψηλή μοναξιά παρουσίασαν τον υψηλότερο κίνδυνο. Photo credits: sahinsezerdincer / pixabay

Ενήλικες που ανέφεραν σε μελέτη ότι αισθάνονται μοναξιά είχαν υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν βαλβιδική καρδιακή νόσο, ακόμη και αφού λήφθηκαν υπόψη οι παραδοσιακοί παράγοντες κινδύνου για καρδιοπάθεια και η γενετική προδιάθεση, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας «Journal of the American Heart Association».

Η βαλβιδική καρδιοπάθεια εμφανίζεται όταν μία από τις τέσσερις βαλβίδες της καρδιάς σταματάει να λειτουργεί σωστά. Σύμφωνα με έκθεση της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας για το 2026, η νόσος ευθύνεται για περισσότερους από 440.000 θανάτους στις ΗΠΑ την περίοδο 1999-2020.



Στη μελέτη οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 463.000 από τη βάση δεδομένων UK Biobank, με μέση ηλικία τα 58 έτη. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια για την αξιολόγηση της μοναξιάς και της κοινωνικής απομόνωσης κατά την ένταξή τους στη μελέτη. Οι ερωτήσεις για τη μοναξιά αφορούσαν στο αν οι συμμετέχοντες ένιωθαν συχνά μοναξιά και πόσο συχνά μπορούσαν να εμπιστεύονται τους άλλους. Οι ερωτήσεις για την κοινωνική απομόνωση επικεντρώθηκαν στη συχνότητα των δια ζώσης αλληλεπιδράσεων.

Οι συμμετέχοντες με υψηλότερες βαθμολογίες μοναξιάς ήταν συχνότερα άνδρες και είχαν χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο. Παρουσίαζαν επίσης υψηλά ποσοστά καπνίσματος, σωματικής αδράνειας, ανθυγιεινών προτύπων ύπνου και χαμηλών διατροφικών δεικτών.



Η μοναξιά φάνηκε να αυξάνει τον κίνδυνο ανεξάρτητα από το γενετικό υπόβαθρο του ατόμου. Ωστόσο, τα άτομα που είχαν υψηλό γενετικό κίνδυνο για νόσο των καρδιακών βαλβίδων και υψηλή βαθμολογία μοναξιάς παρουσίασαν τον υψηλότερο κίνδυνο διάγνωσης βαλβιδοπάθειας.

Στους περιορισμούς της μελέτης, οι ερευνητές αναφέρουν ότι η μελέτη ήταν παρατηρησιακή και τα ευρήματα δείχνουν απλά συσχέτιση μεταξύ των δύο παραγόντων. Τονίζουν ότι απαιτούνται και άλλες μελέτες για να κατανοηθούν οι βιολογικοί μηχανισμοί που συνδέουν τη μοναξιά με την εκφύλιση των βαλβίδων και να εξεταστεί αν παρεμβάσεις που μειώνουν τη μοναξιά, μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο βαλβιδοπάθειας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Continue Reading

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Διατροφή, ύπνος, άσκηση και… αισιοδοξία κατά της άνοιας

Published

on

Από

Η υιοθέτηση μιας υγιεινής φυτοφαγικής διατροφής, ακόμα και σε ηλικία άνω των 60 ετών, σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης Αλτσχάιμερ και άλλων μορφών άνοιας. Photo credits: Peter_Middleton / pixabay

Τρεις διαφορετικές μελέτες διαπιστώνουν λιγότερο γνωστούς παράγοντες που συντελούν σε χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας: τη φυτοφαγική διατροφή, την αυξημένη σωματική δραστηριότητα, τον επαρκή ύπνο, αλλά και την αισιοδοξία.

Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Journal of the American Geriatrics Society», επιστήμονες ανέλυσαν δεδομένα για 9.071 γνωστικά υγιή άτομα που συμμετείχαν στην αμερικανική Μελέτη Υγείας και Συνταξιοδότησης και παρακολουθήθηκαν για έως και 14 χρόνια και διαπίστωσαν ότι η αυξημένη -σε σχέση με τον μέσο όρο- αισιοδοξία συσχετίστηκε με 15% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας, έπειτα από προσαρμογή των αποτελεσμάτων για ηλικία, φύλο, εθνικότητα, εκπαίδευση, κατάθλιψη και σοβαρές παθήσεις.



Η υιοθέτηση μιας υγιεινής φυτοφαγικής διατροφής, ακόμα και σε ηλικία άνω των 60 ετών, σχετίζεται επίσης με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης Αλτσχάιμερ και άλλων μορφών άνοιας σε σύγκριση με την κατανάλωση φυτοφαγικής διατροφής χαμηλότερης ποιότητας.

Αντίθετα, η κατανάλωση μιας ανθυγιεινής φυτοφαγικής διατροφής, πλούσιας σε πρόσθετα σάκχαρα, επεξεργασμένα δημητριακά και πατάτες που καταναλώνονται ως μέρος επεξεργασμένων γευμάτων ή fast food, σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας.

Τα παραπάνω προκύπτουν από μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας Neurology και στην οποία συμμετείχαν 92.849 άτομα με μέσο όρο ηλικίας τα 59 έτη στην αρχή της. Μια υγιεινή φυτοφαγική διατροφή δίνει προτεραιότητα στα δημητριακά ολικής άλεσης, τα φρούτα, τα λαχανικά, τα φυτικά έλαια, τους ξηρούς καρπούς και τα όσπρια.



Μια άλλη μετα-ανάλυση 69 ερευνών που αφορούν εκατομμύρια ενήλικες ηλικίας 35 ετών και άνω, αναδεικνύει τη σημασία της σωματικής δραστηριότητας και της διάρκειας ύπνου για τη μείωση του κινδύνου άνοιας.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης PLOS One, η τακτική σωματική δραστηριότητα, ο λιγότερος χρόνος καθιστικής ζωής και ο νυχτερινός ύπνος διάρκειας 7-8 ωρών μειώνουν τον κίνδυνο άνοιας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Continue Reading

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής επηρεάζουν και τους απογόνους

Published

on

Από

Ορισμένες επιδράσεις του θερμικού στρες στην έκφραση των γονιδίων διατηρήθηκαν έως και τρεις γενιές αργότερα, ιδιαίτερα στον πληθυσμό από το ξηρό περιβάλλον. Photo credits: leondeniscf / pixabay

Οι αλλαγές στην ανάπτυξη των ζώων που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή επιμένουν γενιές μετά το αρχικό συμβάν, όπως διαπίστωσαν ερευνητές σε μελέτη τους που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Molecular Biology and Evolution».

Η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη λόγω της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής αποτελεί μια σημαντική εξελικτική πρόκληση για πολλούς πληθυσμούς. Οι υψηλότερες μέσες θερμοκρασίες και τα ολοένα και πιο συχνά ακραία φαινόμενα, όπως οι καύσωνες, δημιουργούν συνθήκες έντονου στρες που μπορούν να λειτουργήσουν ως ισχυροί παράγοντες εξέλιξης.



Στη συγκεκριμένη μελέτη, οι επιστήμονες πραγματοποίησαν εργαστηριακά πειράματα σε θηλυκές φρουτόμυγες που συλλέχθηκαν από την Ισπανία και τη Φινλανδία, προκειμένου να συγκρίνουν αποκρίσεις σε ξηρά και ψυχρά κλίματα. Εξέτασαν την έκφραση γονιδίων και τις ρυθμιστικές αποκρίσεις σε συνθήκες θερμικού σοκ, καθώς και τις επιπτώσεις στην επιβίωση και τον χρόνο ανάπτυξης των απογόνων τους. Παράλληλα, κατέγραψαν τα ίδια χαρακτηριστικά σε επόμενες γενιές, ώστε να διερευνήσουν τη διαγενεακή κληρονομικότητα.

Τα αποτελέσματα έδειξαν έντονες γονιδιακές αποκρίσεις στο θερμικό στρες και στους δύο πληθυσμούς, ωστόσο η ρύθμιση ήταν λιγότερο αποτελεσματική στον πληθυσμό από το ψυχρό περιβάλλον. Το θερμικό σοκ επηρέασε αρνητικά την επιβίωση και την ανάπτυξη της πρώτης γενιάς απογόνων (αυγά που γεννήθηκαν εντός δύο ημερών από το θερμικό σοκ) και στις δύο περιπτώσεις. Ωστόσο, στον πληθυσμό από το ξηρό κλίμα, οι μεταγενέστερες ομάδες απογόνων (αυγά που γεννήθηκαν περισσότερες από δύο ημέρες μετά το θερμικό σοκ) παρουσίασαν ταχύτερη ανάπτυξη σε σύγκριση με τις ομάδες ελέγχου, υποδηλώνοντας μια πιθανώς ευνοϊκή φυσιολογική ανταπόκριση.



Ορισμένες επιδράσεις του θερμικού στρες στην έκφραση των γονιδίων διατηρήθηκαν έως και τρεις γενιές αργότερα, ιδιαίτερα στον πληθυσμό από το ξηρό περιβάλλον.

Το εύρημα αυτό, σε συνδυασμό με τον εντοπισμό γενετικών παραλλαγών στον πληθυσμό του ξηρού κλίματος που σχετίζονται με αλλαγές στην έκφραση γονιδίων, προσφέρει σημαντικές ενδείξεις για το πώς το περιβαλλοντικό στρες μπορεί να επηρεάσει την εξελικτική διαδικασία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Continue Reading

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ερευνητές αναπτύσσουν μια απλή εξέταση αίματος για ανίχνευση καρκίνων και άλλων ασθενειών

Published

on

Από

Αντί να αναζητήσει μεταλλάξεις, η ομάδα του UCLA εστίασε στη μεθυλίωση του DNA, δηλαδή σε χημικές «ετικέτες» που συνδέονται με το DNA και βοηθούν στη ρύθμιση της δραστηριότητας των γονιδίων. Photo credits: ckstockphoto / pixabay

Επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA) ανέπτυξαν μια απλή και οικονομικά προσιτή εξέταση αίματος, που, όπως φαίνεται σε πρώιμες μελέτες, μπορεί να ανιχνεύει ταυτόχρονα διαφορετικούς καρκίνους και άλλες παθήσεις.

Η εξέταση, που ονομάζεται MethylScan και περιγράφεται στο επιστημονικό περιοδικό «Proceedings of the National Academy of Sciences», θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ισχυρό και οικονομικό εργαλείο για την έγκαιρη διάγνωση ασθενειών και την ολοκληρωμένη παρακολούθηση της υγείας.

Αναλύει μικροσκοπικά θραύσματα γενετικού υλικού που απελευθερώνονται στο αίμα όταν τα κύτταρα πεθαίνουν και μεταφέρουν μοριακά σήματα που αντικατοπτρίζουν τι συμβαίνει σε όλο το σώμα.



Η ιδέα της χρήσης αίματος για την ανίχνευση καρκίνου δεν είναι καινούρια. Ορισμένες εξετάσεις αναζητούν μεταλλάξεις στο DNA του όγκου για τον έλεγχο ορισμένων μορφών καρκίνου, αλλά αυτές οι εξετάσεις συχνά επικεντρώνονται σε έναν περιορισμένο αριθμό γενετικών αλλαγών και μπορεί να είναι δαπανηρές, εν μέρει επειδή απαιτούν βαθιά αλληλούχιση για την ανίχνευση αμυδρών σημάτων όγκου.

Αντί να αναζητήσει μεταλλάξεις, η ομάδα του UCLA εστίασε στη μεθυλίωση του DNA, δηλαδή σε χημικές «ετικέτες» που συνδέονται με το DNA και βοηθούν στη ρύθμιση της δραστηριότητας των γονιδίων. Τα πρότυπα μεθυλίωσης διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο ιστού και μπορούν να αλλάξουν όταν τα κύτταρα γίνονται καρκινικά ή νοσούν.

Για την αξιολόγηση της ακρίβειας της μεθόδου, αναλύθηκαν δείγματα αίματος από 1.061 άτομα, μεταξύ των οποίων ασθενείς με καρκίνο του ήπατος, των πνευμόνων, των ωοθηκών και του στομάχου, άτομα με ηπατικές παθήσεις, άτομα με καλοήθεις όζους στους πνεύμονες, αλλά και υγιείς συμμετέχοντες. Στη συνέχεια, χρησιμοποιήθηκαν αλγόριθμοι μηχανικής μάθησης για την ανάλυση των δεδομένων.



Το τεστ πέτυχε υψηλή ακρίβεια στην ανίχνευση καρκίνων: με ειδικότητα 98% (δηλαδή ελάχιστα ψευδώς θετικά αποτελέσματα), εντόπισε περίπου το 63% των περιπτώσεων σε όλα τα στάδια και περίπου το 55% των καρκίνων σε πρώιμο στάδιο. Πέρα από την ανίχνευση της νόσου, η μέθοδος μπορεί να εντοπίζει και το όργανο προέλευσης των σημάτων.

Ιδιαίτερα θετικά ήταν τα αποτελέσματα και για την παρακολούθηση του καρκίνου του ήπατος σε ομάδες υψηλού κινδύνου, όπου ανιχνεύθηκε σχεδόν το 80% των περιπτώσεων, με ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων λιγότερο από 10%.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Continue Reading

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αύξηση αιματολογικών καρκίνων έπειτα από τη θεραπεία άλλου καρκίνου διαπιστώνει έρευνα

Published

on

Από

Το ποσοστό των περιπτώσεων οξείας μυελογενούς λευχαιμίας έπειτα από θεραπεία στο σύνολο των περιπτώσεων οξείας μυελογενούς λευχαιμίας σχεδόν διπλασιάστηκε. Photo credits: Herney / pixabay

Ορισμένες θεραπείες που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του καρκίνου ενδέχεται να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης αιματολογικών καρκίνων στο μέλλον, όπως διαπιστώνει έρευνα στην Ιαπωνία, που δημοσιεύθηκε διαδικτυακά στο επιστημονικό περιοδικό της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας Cancer.

Η πληθυσμιακή μελέτη αποκάλυψε μια σταδιακή αύξηση τα τελευταία 30 χρόνια των ποσοστών οξείας μυελογενούς λευχαιμίας που σχετίζεται με τη θεραπεία του καρκίνου.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από το Μητρώο Καρκίνου της Οσάκα που αφορούσαν 9.841 ασθενείς στην Ιαπωνία που διαγνώστηκαν με οξεία μυελογενή λευχαιμία την περίοδο 1990 έως 2020.



Διαπιστώθηκε ότι η ετήσια συχνότητα εμφάνισης οξείας μυελογενούς λευχαιμίας έπειτα από θεραπεία αυξήθηκε από 0,13 ανά 100.000 κατοίκους το 1990 σε 0,36 ανά 100.000 κατοίκους το 2020. Το ποσοστό των περιπτώσεων οξείας μυελογενούς λευχαιμίας έπειτα από θεραπεία στο σύνολο των περιπτώσεων οξείας μυελογενούς λευχαιμίας σχεδόν διπλασιάστηκε.

Ο πιο συνηθισμένος πρωτοπαθής καρκίνος που αντιμετωπίστηκε πριν από την ανάπτυξη οξείας μυελογενούς λευχαιμίας ήταν κάποια άλλη μορφή καρκίνου του αίματος (23,1%), ο καρκίνος του μαστού (14,6%), ο καρκίνος του παχέος εντέρου (11,5%) και ο καρκίνος του στομάχου (8,7%).

Στην πάροδο του χρόνου υπήρξε αξιοσημείωτη αύξηση των ποσοστών του καρκίνου του μαστού και μείωση του καρκίνου του στομάχου.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Continue Reading

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D μπορεί να συνδέονται με χαμηλότερο κίνδυνο Αλτσχάιμερ

Published

on

Από

Εντόπισαν ότι τα υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D συσχετίστηκαν με χαμηλότερα επίπεδα της πρωτεΐνης Ταυ, χρόνια αργότερα. Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκε σχέση μεταξύ των επιπέδων βιταμίνης D και του β-αμυλοειδούς. Photo credits: geralt / pixabay

Τα υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα κατά τη μέση ηλικία σχετίζονται με χαμηλότερα επίπεδα της πρωτεΐνης Ταυ στον εγκέφαλο, που σχετίζεται με τη νόσο Αλτσχάιμερ, χρόνια αργότερα. Αυτό διαπιστώνει μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας «Neurology Open Access».

Στη μελέτη συμμετείχαν 793 άτομα με μέσο όρο ηλικίας τα 39 έτη, που δεν έπασχαν από άνοια. Σε όλους τους συμμετέχοντες μετρήθηκε το επίπεδο βιταμίνης D στο αίμα στην αρχή της μελέτης. Ως υψηλό επίπεδο βιταμίνης D ορίστηκε το μεγαλύτερο από 30 ng/mL και το χαμηλό επίπεδο ως το μικρότερο από αυτόν τον αριθμό.



Δεκαέξι χρόνια αργότερα, οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε εγκεφαλικές σαρώσεις, προκειμένου να μετρηθούν τα επίπεδα πρωτεϊνών Ταυ και β-αμυλοειδούς στον εγκέφαλο, δύο βιοδεικτών της νόσου Αλτσχάιμερ. Οι ερευνητές έλαβαν υπόψη και άλλους παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τους δύο βιοδείκτες, όπως η ηλικία, το φύλο και τα συμπτώματα κατάθλιψης.

Εντόπισαν ότι τα υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D συσχετίστηκαν με χαμηλότερα επίπεδα της πρωτεΐνης Ταυ, χρόνια αργότερα. Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκε σχέση μεταξύ των επιπέδων βιταμίνης D και του β-αμυλοειδούς.

Οι ερευνητές διευκρινίζουν πάντως ότι η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι τα επίπεδα βιταμίνης D μειώνουν το επίπεδο Ταυ και τον κίνδυνο άνοιας, αλλά δείχνει μια συσχέτιση. Συμπληρώνουν ότι τα αποτελέσματα πρέπει να επιβεβαιωθούν με πρόσθετες μελέτες. Ένας περιορισμός της μελέτης ήταν το γεγονός ότι το επίπεδο βιταμίνης D στο αίμα μετρήθηκε μόνο μία φορά.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Continue Reading

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΟΛΙΤΗ

Advertisement Europolitis

ΕΝΤΥΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ – GEDRUCKTE VERSIONEN

Advertisement Europolitis

Like us on Facebook

Advertisement
Advertisement Europolitis