Connect with us

ΥΓΕΙΑ

Γιατί κλαίμε; H απάντηση δεν είναι τόσο απλή όσο φαντάζεστε

Published

on

Είτε βάζετε τα κλάματα συχνά επειδή παρακολουθείτε συγκινητικές σκηνές από ταινίες, είτε επειδή είστε ευάλωτοι στα πειράγματα και την αυστηρή κριτική των άλλων, ένα είναι το δεδομένο: Ότι τα δάκρυά σας επιτελούν μια πολύ σπουδαία λειτουργία.

Τι μας κάνει να κλαίμε;

Μήπως όταν βλέπετε κορυφαίες δραματικές σκηνές, όπως για παράδειγμα αυτή με τον θάνατο του Μουφάσα από τον «Βασιλιά των Λιονταριών», τα δάκρυά σας «βαράνε» υπερωρίες; Μήπως τα χείλη σας αρχίζουν να τρέμουν όταν αντικρίζετε ένα ζωάκι ή ένα όμορφο μωρό;

Μπορεί πάλι να μην έχετε κλάψει πότε στη ζωή σας γιατί είστε «νεκροί» συναισθηματικά.

Προτού όμως βιαστείτε να κοροϊδέψετε κάποιον που κλαίει θα πρέπει να γνωρίζετε ότι το κλάμα είναι μια απόλυτα φυσική ανατομική λειτουργία. Oι σπαραγμοί μάλιστα μπορεί να είναι και καθαρτικοί πολλές φορές.

Αλλά έχοντας ως δεδομένο ότι ο κάθε άνθρωπος ξεσπάει διαφορετικά, ποια είναι τα κοινά σημεία που έχουμε όλοι μας όταν κλαίμε; Και κατά πόσο επιτελούν τα δάκρυά μας μια σημαντική λειτουργία;

Ε λοιπόν… ναι τα δάκρυά μας «δουλεύουν» για εμάς και μερικές φορές είναι λυτρωτικά. Εξαρτάται λοιπόν και από το είδος των δακρύων.

Όπως αναφέρει το Life Noggin υπάρχουν τρία διαφορετικά είδη δακρύων: τα βασικά, τα αντανακλαστικά και τα συναισθηματικά που ενεργοποιούνται από διαφορετικά ερεθίσματα αλλά όλα έχουν την ίδια μορφή.

1. Συναισθηματικά δάκρυα

Το γνωρίζουμε καλά αυτό το είδος δακρύων. Είναι αυτό το είδος δακρύων που εμφανίζεται κάθε φορά που ένα σκυλί πεθαίνει σε μία ταινία ή κάθε φορά που κάποιος μας ρωτάει αν είμαστε καλά – ενώ δεν είμαστε.

Η εταιρεία εξηγεί τι συμβαίνει στο μεταιχμιακό σύστημα (limbic system) και στον ιππόκαμπο  του εγκεφάλου κάθε φορά που ένα έντονο συναίσθημα ενεργοποιεί το νευρικό σύστημα.

Η ορμόνη που δεν μπορείς να ελέγξεις

«Αυτή η ορμόνη κάνει την καρδιά σου να χτυπάει όλο και πιο γρήγορα, τον ιδρώτα σου να κυλάει και τα δάκρυά σου το ίδιο»

Πρόκειται για την αδρενοκορτικοτρόπος ορμόνη γνωστή και ως φλοιοεπινεφριδιοτρόπος ή κορτικοτροπίνη, ένα φυσικό παυσίπονο μέσω του οποίου νιώθεις κάπως ανακουφισμένος κάθε φορά που ξεσπάς σε κλάματα. Αλλά αυτό συμβαίνει μόνο με τα συναισθηματικά δάκρυα.

Εκτός από αυτό όμως θα πρέπει να γνωρίζετε ότι τα συναισθηματικά δάκρυα ίσως αποτελούν κατάλοιπα της εξελικτικής μας ιστορίας. Παρόλο που δεν έχει αποσαφηνιστεί γιατί το σώμα μας αντιδράει κατά αυτόν τον τρόπο εκτιμάται ότι μέσω του κλάματος εμφανιζόμαστε πιο ευάλωτοι και υποτακτικοί σε κάποιον που θέλει να μας επιτεθεί.

«Επιπλέον εκφράζοντας τα συναισθήματά μας μπορούμε πιο εύκολα να λάβουμε τη βοήθεια φίλων, της οικογένειας ή ακόμη και ενός περαστικού».

2. Τα βασικά δάκρυα

Ανάμεσα στον βολβό του ματιού και στις βλεφαρίδες μας βρίσκεται ο δακρυϊκός αδένας. Αυτά τα τμήματα του ματιού παράγουν και στεγνώνουν τα δάκρυα και έργο τους είναι να κρατούν υγρό τον κερατοειδή χιτώνα.

3. Τα αντανακλαστικά δάκρυα

Εμφανίζονται όταν μπαίνει στα μάτια σας καπνός ή όταν καθαρίζετε κρεμμύδια.

«Όταν συμβαίνει αυτό ο κερατοειδής στέλνει ένα σήμα στον εγκέφαλο ζητώντας του περισσότερη ενυδάτωση. Και τότε κλαίμε.
Αυτά τα δάκρυα αποτελούνται περισσότερο από νερό.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Σταθεροποιήθηκαν τα ποσοστά θνησιμότητας των γυναικών στην Ευρώπη από καρκίνο του πνεύμονα

Published

on

Από

Οι ερευνητές έδωσαν για το 2026 μεγαλύτερη έμφαση στις προβλέψεις για τον καρκίνο του πνεύμονα, που παραμένει η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο και για τα δύο φύλα στην ΕΕ. Photo credits: felixioncool / pixabay

Έπειτα από αύξηση για περισσότερα από 25 χρόνια, τα ποσοστά θνησιμότητας από καρκίνο του πνεύμονα στις γυναίκες που ζουν στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης φαίνεται ότι επιτέλους σταθεροποιούνται, σύμφωνα με προβλέψεις για τα ποσοστά θνησιμότητας της νόσου για το 2026 που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Annals of Oncology».

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Κάρλο Λα Βέκια, καθηγητή Ιατρικής Στατιστικής και Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου, ανέλυσαν τα ποσοστά θνησιμότητας από καρκίνο στα κράτη μέλη της ΕΕ και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εξέτασαν τις πέντε πιο πυκνοκατοικημένες χώρες της ΕΕ (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Πολωνία και Ισπανία) και μεμονωμένα τα ποσοστά σε άνδρες και γυναίκες για τον καρκίνο στο στομάχι, τα έντερα, το πάγκρεας, τον πνεύμονα, τον μαστό, τη μήτρα, τις ωοθήκες, τον προστάτη, την ουροδόχο κύστη καθώς και τη λευχαιμία. Συνέλεξαν δεδομένα για τους θανάτους από τις βάσεις δεδομένων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και των Ηνωμένων Εθνών από το 1970 ως το 2022.



Οι ερευνητές προβλέπουν ότι στην ΕΕ θα καταγραφούν περίπου 1.230.000 θάνατοι από όλες τις μορφές καρκίνου το 2026, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο περίπου 172.000 θάνατοι από καρκίνο συνολικά. Τα ποσοστά θανάτων από τους περισσότερους καρκίνους προβλέπεται να μειωθούν στις περισσότερες χώρες, με εξαίρεση τους θανάτους από καρκίνο του παγκρέατος στις γυναίκες της ΕΕ (αύξηση 1%) και τους θανάτους από καρκίνο του παχέος εντέρου στις γυναίκες στο Ηνωμένο Βασίλειο (αύξηση 3,7%).

Βέβαια, λόγω της αύξησης του αριθμού των ηλικιωμένων στον πληθυσμό, ο πραγματικός αριθμός των θανάτων από καρκίνο θα αυξηθεί από 666.924 την περίοδο 2020-2022 σε 684.600 άνδρες στην ΕΕ το 2026 και από 534.988 σε 544.900 γυναίκες.



Αντίθετα, στο Ηνωμένο Βασίλειο ο αριθμός των θανάτων θα παραμείνει σχετικά σταθερός και για τα δύο φύλα: περίπου 91.400 θάνατοι στους άνδρες το 2026 (από 91.000) και 80.500 στις γυναίκες (από 79.980).

Οι ερευνητές έδωσαν για το 2026 μεγαλύτερη έμφαση στις προβλέψεις για τον καρκίνο του πνεύμονα, που παραμένει η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο και για τα δύο φύλα στην ΕΕ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Continue Reading

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η απότομη αύξηση σακχάρου στο αίμα συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο Αλτσχάιμερ

Published

on

Από

Οι έρευνες έχουν υποδηλώσει στο παρελθόν ότι η υπεργλυκαιμία, ο διαγνωσμένος σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 και η αντίσταση στην ινσουλίνη σχετίζονται έντονα με την επιδείνωση της υγείας του εγκεφάλου. Photo credits: Tumisu / pixabay

Οι απότομες αυξήσεις του σακχάρου στο αίμα μετά τα γεύματα μπορεί να εντείνουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ, όπως προκύπτει από μελέτη, με επικεφαλής ερευνητές του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Diabetes, Obesity and Metabolism».

Οι έρευνες έχουν υποδηλώσει στο παρελθόν ότι η υπεργλυκαιμία, ο διαγνωσμένος σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 και η αντίσταση στην ινσουλίνη σχετίζονται έντονα με την επιδείνωση της υγείας του εγκεφάλου, ωστόσο οι υποκείμενοι μηχανισμοί δεν ήταν πλήρως κατανοητοί.

Χρησιμοποιώντας στοιχεία από τη βρετανική βάση δεδομένων UK Biobank, η ερευνητική ομάδα ανέλυσε γενετικά δεδομένα από περισσότερα από 350.000 άτομα ηλικίας 40 έως 69 ετών.



Επικεντρώθηκε σε δείκτες, όπως η γλυκόζη νηστείας, τα επίπεδα ινσουλίνης και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα δύο ώρες μετά το γεύμα. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας μια τεχνική που ονομάζεται «Μεντελιανή τυχαιοποίηση» (Mendelian randomisation), εξέτασε αν αυτοί οι δείκτες συντελούν στον κίνδυνο άνοιας.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα άτομα με υψηλότερο σάκχαρο στο αίμα μετά το γεύμα (μεταγευματική υπεργλυκαιμία) είχαν 69% μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Αυτό δεν εξηγήθηκε από αλλαγές στο συνολικό μέγεθος του εγκεφάλου ή βλάβη στη λευκή ουσία, υποδεικνύοντας ότι ο κίνδυνος μπορεί να προέρχεται από πιο ανεπαίσθητους μηχανισμούς.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Continue Reading

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής συνδέονται μικρές βελτιώσεις στην καθημερινότητα

Published

on

Από

Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «eClinicalMedicine», εντοπίστηκε ότι συνδυασμένες αλλαγές στον ύπνο, τη σωματική δραστηριότητα και τη διατροφή θα μπορούσαν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη συνολική διάρκεια ζωής. Photo credits: Katniss12 / pixabay

Μικρές αλλαγές στην καθημερινότητα, όπως λίγα λεπτά περισσότερης κίνησης, λιγότερη καθιστική ζωή ή βελτιώσεις στον ύπνο και τη διατροφή, φαίνεται ότι μπορούν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη μακροζωία και στη συνολική υγεία του πληθυσμού, όπως διαπιστώνουν δύο μεγάλες μελέτες, που δημοσιεύθηκαν σε επιστημονικά περιοδικά του ομίλου «The Lancet».

Στην πρώτη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «The Lancet» αναλύθηκαν δεδομένα από περισσότερους από 135.000 ενήλικες σε επτά ομάδες στη Νορβηγία, τη Σουηδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και από τη UK Biobank, με μέση διάρκεια παρακολούθησης τα οκτώ έτη.

Χρησιμοποιώντας μετρήσεις σωματικής δραστηριότητας και καθιστικού χρόνου με τη βοήθεια συσκευής, οι ερευνητές εκτίμησαν το ποσοστό των θανάτων που θα μπορούσαν δυνητικά να προληφθούν με μικρές καθημερινές αυξήσεις στη μέτρια έως έντονη δραστηριότητα ή με μειώσεις του χρόνου καθιστικής ζωής.



Όπως διαπιστώθηκε, η μέτριας έντασης σωματική δραστηριότητα, όπως το περπάτημα με μέση ταχύτητα πέντε χιλιομέτρων την ώρα για μόλις πέντε επιπλέον λεπτά την ημέρα, συνδέεται με μείωση της συνολικής θνησιμότητας κατά 10% για την πλειονότητα των ενηλίκων, οι οποίοι καταγράφουν περίπου 17 λεπτά δραστηριότητας μέτριας έντασης την ημέρα κατά μέσο όρο.

Επίσης, συνδέεται με μείωση της θνησιμότητας κατά περίπου 6% για τους λιγότερο δραστήριους ενήλικες, οι οποίοι κινούνται με μέτρια ένταση κατά μέσο όρο μόλις δύο λεπτά την ημέρα.

Η αύξηση της άσκησης κατά επιπλέον δέκα λεπτά την ημέρα συσχετίστηκε με μείωση κατά 15% όλων των θανάτων στους περισσότερους ενήλικες και κατά 9% στους λιγότερο δραστήριους ενήλικες.

Η μείωση του καθιστικού χρόνου κατά 30 λεπτά την ημέρα συνδέεται με εκτιμώμενη μείωση της συνολικής θνησιμότητας κατά 7% όταν υιοθετείται από τους ενήλικες που περνούν κατά μέσο όρο περίπου δέκα ώρες την ημέρα σε καθιστική στάση.



Οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι, όπως σε κάθε μελέτη παρατήρησης, παράγοντες που δεν έχουν μετρηθεί ενδέχεται να επηρεάζουν τα αποτελέσματα και ότι οι συσχετίσεις δεν αποδεικνύουν αιτιότητα. Παρ’ όλα αυτά, τονίζουν πως τα ευρήματα αναδεικνύουν το ευρύ όφελος για τη δημόσια υγεία από ακόμη και πολύ μικρές αλλαγές στη δραστηριότητα και στη μείωση της αδράνειας.

Στη δεύτερη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «eClinicalMedicine», εντοπίστηκε ότι συνδυασμένες αλλαγές στον ύπνο, τη σωματική δραστηριότητα και τη διατροφή θα μπορούσαν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη συνολική διάρκεια ζωής.

Ο ύπνος, η φυσική δραστηριότητα και η διατροφή αποτελούν βασικούς παράγοντες για τη μακροζωία και τη μείωση του κινδύνου ασθένειας, ωστόσο συνήθως μελετώνται ξεχωριστά. Πρόκειται για την πρώτη μελέτη που εξετάζει τις ελάχιστες συνδυασμένες βελτιώσεις σε αυτούς τους τρεις τομείς που μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και περισσότερα χρόνια καλής υγείας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Continue Reading

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Εξέταση αίματος μπορεί να προβλέψει τη νόσο του Crohn χρόνια πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων

Published

on

Από

Η καλύτερη κατανόηση αυτής της πρώιμης διαδικασίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες προσεγγίσεις για την πρόγνωση, πρόληψη και θεραπεία της νόσου. Photo credits: ckstockphoto / pixabay

Μια απλή εξέταση αίματος μπορεί να προβλέψει τη νόσο του Crohn χρόνια πριν από την εμφάνιση των συμπτωμάτων, σύμφωνα με νέα έρευνα, που ανοίγει τον δρόμο για την έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας και ενδεχομένως και την πρόληψη.

Η νόσος του Crohn είναι μια χρόνια φλεγμονώδης πάθηση του γαστρεντερικού σωλήνα που προκαλεί επίμονα συμπτώματα, πόνο και κόπωση, επηρεάζοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής.

Η συχνότητά της στα παιδιά έχει διπλασιαστεί από το 1995 και τα ποσοστά συνεχίζουν να αυξάνονται.



Ο αιματολογικός έλεγχος μετρά την ανοσολογική απόκριση ενός ατόμου στη φλαγκελίνη, μια πρωτεΐνη που βρίσκεται στα βακτήρια του εντέρου. Αυτή η αντίδραση είναι αυξημένη σε άτομα πολύ πριν αναπτύξουν τη νόσο του Crohn, όπως διαπιστώθηκε στη συγκεκριμένη έρευνα, με επικεφαλής τον Δρ. Κεν Κροϊτόρου, κλινικό επιστήμονα στο Lunenfeld-Tanenbaum Research Institute του καναδικού υγειονομικού συστήματος Sinai Health.

Τα ευρήματα της έρευνας, που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Clinical Gastroenterology and Hepatology», αναδεικνύουν την αλληλεπίδραση μεταξύ των βακτηρίων του εντέρου και των αντιδράσεων του ανοσοποιητικού συστήματος ως ένα κρίσιμο βήμα για την ανάπτυξη της νόσου του Crohn.

Όπως σημειώνεται, η παρουσία αντισωμάτων φλαγκελίνης πολύ πριν εμφανιστούν οποιαδήποτε συμπτώματα της νόσου υποδηλώνει ότι αυτή η ανοσολογική αντίδραση μπορεί να συμβάλει στην ενεργοποίηση της εμφάνισης της νόσου και όχι να είναι συνέπεια αυτής. Η καλύτερη κατανόηση αυτής της πρώιμης διαδικασίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες προσεγγίσεις για την πρόγνωση, πρόληψη και θεραπεία της νόσου.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Continue Reading

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο σακχαρώδης διαβήτης κοστίζει 78,8 τρισ. δολάρια στην παγκόσμια οικονομία

Published

on

Από

Αν και ο διαβήτης είναι πιο συχνός σε χώρες με χαμηλότερο εισόδημα, ωστόσο το υψηλότερο κόστος επωμίζονται οι ΗΠΑ και ακολουθούν η Κίνα και η Ινδία. Photo credits: HansMartinPaul / pixabay

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια από τις πιο διαδεδομένες μη μεταδοτικές ασθένειες παγκοσμίως που επηρεάζει περισσότερους από έναν στους δέκα ενήλικες παγκοσμίως.

Μελέτη σε 204 χώρες και περιοχές, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Medicine», εκτιμά ότι ο παγκόσμιος οικονομικός αντίκτυπος του διαβήτη ανέρχεται σε 78,8 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Η ερευνητική ομάδα, με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων από το Πανεπιστήμιο Οικονομικών και Διοίκησης της Βιέννης και το Διεθνές Ινστιτούτο Ανάλυσης Εφαρμοσμένων Συστημάτων (IIASA), εκτίμησε τον οικονομικό αντίκτυπο του διαβήτη από το 2020 ως το 2050, ενσωματώνοντας απώλειες στην αποτελεσματική προσφορά εργασίας λόγω θνησιμότητας και νοσηρότητας, ανακατανομής πόρων και κόστους της άτυπης φροντίδας που παρέχεται από μέλη της οικογένειας.



Εντόπισε ότι σε σύγκριση με άλλες ασθένειες κατά την ίδια περίοδο, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, η άνοια ή ο καρκίνος, ο οικονομικός αντίκτυπος του διαβήτη είναι τεράστιος.

Εξαιρώντας την άτυπη φροντίδα, η παγκόσμια επιβάρυνση ανέρχεται σε 10,2 τρισεκατομμύρια δολάρια, ποσό που ισοδυναμεί με το 0,22% του ετήσιου παγκόσμιου ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Όταν λαμβάνεται υπόψη η άτυπη φροντίδα, το κόστος εκτοξεύεται κατά μέσο όρο στα 78,8 τρισεκατομμύρια δολάρια, κυμαινόμενη από 5,5 τρισεκατομμύρια δολάρια έως 152,1 τρισεκατομμύρια δολάρια (1,7% του ΑΕΠ) ανάλογα με τις παραδοχές για τη φροντίδα.



Αν και ο διαβήτης είναι πιο συχνός σε χώρες με χαμηλότερο εισόδημα, ωστόσο το υψηλότερο κόστος επωμίζονται οι ΗΠΑ και ακολουθούν η Κίνα και η Ινδία.

Την υψηλότερη επιβάρυνση ως ποσοστό του ΑΕΠ έχει η Τσεχία (0,5%) και ακολουθούν οι ΗΠΑ και η Γερμανία (0,4%). Η Ιρλανδία, το Μονακό και οι Βερμούδες αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη κατά κεφαλήν οικονομική επιβάρυνση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Continue Reading

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τους τρόπους μετάδοσης της γρίπης διερευνά μελέτη

Published

on

Από

Η μελέτη μέτρησε την έκθεση στον ιό στην περιοχή αναπνοής των εθελοντών, καθώς και τον ατμοσφαιρικό αέρα της αίθουσας δραστηριοτήτων. Photo credits: Mojpe / pixabay

Καθώς μια νέα παραλλαγή της γρίπης εξαπλώνεται ραγδαία, μελέτη του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «PLOS Pathogens», προσφέρει ενδείξεις για το πώς να αποφεύγεται η μετάδοση του ιού.

Όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση, πρόκειται για την πρώτη κλινική δοκιμή σε ελεγχόμενο περιβάλλον για τη διερεύνηση του πώς εξαπλώνεται η γρίπη μέσω του αέρα μεταξύ φυσικά μολυσμένων ατόμων (όχι ατόμων που μολύνθηκαν σκόπιμα σε εργαστήριο) και μη μολυσμένων ατόμων. Οι ερευνητές τονίζουν ότι η εύρεση τρόπων για τον έλεγχο κρουσμάτων γρίπης αποτελεί προτεραιότητα για τη δημόσια υγεία, καθώς έως και ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη κολλούν εποχική γρίπη κάθε χρόνο.

Ερευνητές από τις Σχολές Δημόσιας Υγείας, Μηχανικών και Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ, έβαλαν πέντε φοιτητές που ήταν ήδη άρρωστοι με γρίπη σε δωμάτιο ξενοδοχείου στην περιοχή της Βαλτιμόρης με έντεκα υγιείς ενήλικες εθελοντές μέσης ηλικίας (δύο από αυτούς εμβολιασμένοι με το εμβόλιο της γρίπης). Οι συμμετέχοντες ήταν χωρισμένοι σε δύο ομάδες, τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 2024. Το αποτέλεσμα; Κανείς από τους υγιείς εθελοντές δεν κόλλησε γρίπη.



Κατά τη διάρκεια της μελέτης, οι συμμετέχοντες έζησαν για δύο εβδομάδες σε έναν απομονωμένο όροφο ξενοδοχείου και έκαναν καθημερινές δραστηριότητες που προσομοιώνουν διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι αλληλεπιδρούν, όπως συνομιλίες και σωματικές δραστηριότητες (γιόγκα, διατάσεις και χορό). Οι κοινές αυτές δράσεις διαρκούσαν από 111 έως 250 λεπτά. Οι ασθενείς χειρίζονταν επίσης αντικείμενα, όπως στυλό, τάμπλετ και μικρόφωνο πριν τα μοιράσουν σε όλη την ομάδα.

Οι ερευνητές μέτρησαν ένα ευρύ φάσμα παραμέτρων καθ’ όλη τη διάρκεια του πειράματος, όπως την παρακολούθηση των συμπτωμάτων των συμμετεχόντων, καθημερινά ρινικά δείγματα και δείγματα σάλιου και αιματολογικούς ελέγχους για τον εντοπισμό αντισωμάτων. Η μελέτη μέτρησε την έκθεση στον ιό στην περιοχή αναπνοής των εθελοντών, καθώς και τον ατμοσφαιρικό αέρα της αίθουσας δραστηριοτήτων.



«Τα δεδομένα μας υποδεικνύουν βασικούς παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα μετάδοσης της γρίπης: ο βήχας είναι ένας σημαντικός παράγοντας. Οι φοιτητές που είχαν γρίπη, είχαν πολύ ιό στη μύτη τους, αλλά δεν έβηχαν σχεδόν καθόλου, οπότε μόνο μικρές ποσότητες ιού εκτοξεύτηκαν στον αέρα», επισημαίνει η Δρ. Τζιάνγιου Λάι, μεταδιδακτορική ερευνήτρια, που ηγήθηκε της ανάλυσης δεδομένων.

Όπως προσθέτει, «ο άλλος σημαντικός παράγοντας είναι ο αερισμός και η κυκλοφορία του αέρα. Ο αέρας στη αίθουσα της μελέτης αναμειγνυόταν συνεχώς και γρήγορα από ένα θερμαντικό σώμα και έναν αφυγραντήρα και έτσι οι μικρές ποσότητες ιού στον αέρα αραιώνονταν». Επιπλέον, παρατηρεί ότι οι ενήλικες μέσης ηλικίας είναι συνήθως λιγότερο ευάλωτοι στη γρίπη σε σχέση με τους νεότερους ενήλικες, λόγω παλαιότερων εμβολιασμών και μολύνσεων, κάτι που αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα για την απουσία περιστατικών γρίπης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Continue Reading

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΟΛΙΤΗ

Advertisement Europolitis

ΕΝΤΥΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ – GEDRUCKTE VERSIONEN

Advertisement Europolitis

Like us on Facebook

Advertisement
Advertisement Europolitis