«Ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο νέος πασχίζει να γεννηθεί, τώρα είναι η εποχή των τεράτων», έγραψε ο Αντόνιο Γκράμσι ορίζοντας την κρίση και το κενό. Ζούμε στην εποχή μιας μεγάλης γεωπολιτικής ανακατανομής.

Κοιτάζοντας τον παγκόσμιο χάρτη, η Ευρώπη μοιάζει να συρρικνώνεται δραματικά ανάμεσα στους γίγαντες της εποχής μας: την τεχνολογική υπεροπλία των ΗΠΑ, τον βιομηχανικό δράκο της Κίνας, τον αδίστακτο αναθεωρητισμό της Ρωσίας και την ανερχόμενη δημογραφική υπερδύναμη της Ινδίας. Ωστόσο, η πραγματική τραγωδία της Γηραιάς Ηπείρου δεν μετριέται με δείκτες ΑΕΠ ή με τον αριθμό των πυρηνικών κεφαλών. Το πραγματικό τραύμα είναι βαθύτερο, υπαρξιακό και αφορά την ψυχή του δυτικού πολιτισμού: την ίδια τη Δημοκρατία.

Η Ευρώπη απαξιώνεται σήμερα πρωτίστως ως ο θεματοφύλακας των οικουμενικών αξιών του Διαφωτισμού. Υπήρξε η μήτρα που γέννησε την κοινοβουλευτική Δημοκρατία, τα ατομικά δικαιώματα, τον ορθολογισμό και την ισονομία. Σήμερα, αυτό το οικοδόμημα τρίζει συθέμελα. Το μοντέλο της φιλελεύθερης δημοκρατίας υποχωρεί άτακτα μπροστά στην κυριαρχία του αυταρχισμού και του κυνισμού. Η αποτελεσματικότητα των ανελεύθερων καθεστώτων προβάλλεται ως λύση, ενώ οι αργόσυρτες διαδικασίες του διαλόγου χλευάζονται ως αδυναμία. Η Ευρώπη χάνει την ηθική της πυξίδα, επιτρέποντας στο «δίκαιο του ισχυρού» να αντικαταστήσει το κράτος δικαίου.

---

---

Η περίπτωση της Βενεζουέλας δεν είναι απλώς μια περιφερειακή κρίση· αποτελεί την εναρκτήρια πράξη ενός κόσμου χωρίς Διεθνές Δίκαιο, όπου η βούληση των πολλών συνθλίβεται από τη βία των λίγων, με την Ευρώπη σε ρόλο αμήχανου παρατηρητή. Παράλληλα, η περίπτωση της Γροιλανδίας –την οποία οι μεγάλες δυνάμεις αντιμετωπίζουν ως οικόπεδο προς εξαγορά– σηματοδοτεί την ουσιαστική διάλυση των διεθνών θεσμών. Οι οργανισμοί που η Ευρώπη στήριξε καταρρέουν ταχύτατα, και στη θέση τους κυριαρχεί η ωμή συναλλαγή και ο εκβιασμός.

Και ενώ ο κόσμος φλέγεται, η Ευρώπη κοιτάζει τον εαυτό της στον καθρέφτη και βλέπει ένα πρόσωπο γερασμένο.

Δημογραφικά εξαντλημένη, η ήπειρος μετατρέπεται σε έναν πολυτελή οίκο ευγηρίας, ανήμπορη να υπερασπιστεί τα σύνορά της. Οικονομικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει απολύτως εξαρτημένη. Ταυτόχρονα, η ηγεσία της διαπράττει το απόλυτο σφάλμα: πυροβολεί τα πόδια της, καταστρέφοντας την παραγωγική της βάση. Στο όνομα μιας γραφειοκρατικής ατζέντας, οδηγεί σε αφανισμό τον πρωτογενή τομέα, τη ραχοκοκαλιά της κοινωνικής συνοχής.

Το αναπόφευκτο αποτέλεσμα αυτής της πολυεπίπεδης κρίσης είναι η στροφή στο σκοτάδι. Μέσα σε κλίμα γενικευμένης ανασφάλειας, η Ευρώπη βυθίζεται σε μια επικίνδυνη εσωστρέφεια, θρέφοντας το τέρας της ακροδεξιάς που την διαλύει και την αποδυναμώνει. Δεν υπάρχουν ενιαίες θέσεις και κοινή στρατηγική. Ο Ζακ Ντελόρ έλεγε πως «Η Ευρώπη είναι μια σκέψη που χρειάζεται να γίνει συναίσθημα για να επιβιώσει». Σήμερα η Ενωμένη Ευρώπη απέμεινε μια γραφειοκρατική μηχανή. Οι πολίτες, νιώθουν προδομένοι από τους θεσμούς και απροστάτευτοι και αναζητούν καταφύγιο στον εθνικισμό και τη μισαλλοδοξία. Η άνοδος των άκρων είναι η νέα κανονικότητα μιας ηπείρου που υψώνει τείχη και είναι ανίκανη να συνθέσει. Αν η Ευρώπη συνεχίσει να κατατρώει τις σάρκες της, εγκλωβισμένη στη διαφθορά στη φοβικότητα και την εσωστρέφεια, θα καταλήξει ένα περίκλειστο φρούριο, όπου οι φλόγες του Διαφωτισμού θα έχουν σβήσει οριστικά κάτω από τη βαριά σκιά του αυταρχισμού και του πολιτικού κυνισμού.

---

---

Ο μόνος δρόμος διαφυγής από αυτόν τον ιστορικό κατήφορο απαιτεί μια βίαιη αφύπνιση και μια ριζική αλλαγή παραδείγματος. Η λύση δεν βρίσκεται στην αναδίπλωση, αλλά στη στρατηγική αυτονομία. Η Ευρώπη οφείλει να πάψει να είναι ο αδύναμος παρατηρητής και να μετατραπεί σε μια ενιαία πολιτική και αμυντική οντότητα, έναν ισχυρό παγκόσμιο παίκτη που δεν θα εξαρτάται από τις διαθέσεις τρίτων.

Αυτό προϋποθέτει την επιστροφή στην πραγματική οικονομία: την προστασία και ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα και της βιομηχανίας της, ώστε να διασφαλίσει την επάρκειά της και να σταματήσει την εσωτερική αιμορραγία. Πολιτικά, απαιτείται ένας νέος Διαφωτισμός με ισχυρή Δημοκρατία που προσφέρει ασφάλεια και ευημερία στους πολίτες της, βασισμένη στις θεμελιώδεις ιστορικές της αξίες, στον Ορθολογισμό και τον Ανθρωπισμό.

Μαρία Τολίκα, Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ
Επ. Καθηγήτρια ESCE, Paris, France

---

• 52 πυρκαγιές εκδηλώθηκαν το Σαββατοκύριακο στην Ελλάδα
• Ελληνόγλωσση Εκπαίδευση στην Ευρώπη: Κοινές προκλήσεις – κοινές λύσεις στο συνέδριο της Στουτγάρδης
• Κομισιόν για αερομεταφορές: Δεν υπάρχουν ελλείψεις καυσίμων στην ΕΕ αυτή τη στιγμή
• Μείωση της εγκληματικότητας το 2025 στη Γερμανία
• Ελεγχόμενη έκρηξη βόμβας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου κοντά στο Παρίσι

Ψήφος Αποδήμων: Ένα σημαντικό βήμα, αλλά η δημοκρατική εκπροσώπηση του Ελληνισμού της Διασποράς δεν τελειώνει εδώ

Η επιστολική ψήφος ανοίγει τον δρόμο συμμετοχής των Ελλήνων του εξωτερικού. Η επόμενη μεγάλη πρόκληση είναι η πραγματική πολιτική τους εκπροσώπηση.

Η πρόσφατη ψήφιση του νομοσχεδίου για τη διευκόλυνση της άσκησης του εκλογικού δικαιώματος των Ελλήνων που ζουν εκτός επικράτειας αποτελεί μια σημαντική θεσμική εξέλιξη. Με περισσότερες από 200 θετικές ψήφους στη Βουλή, η δυνατότητα επιστολικής ψήφου για τους Έλληνες του εξωτερικού θα ισχύσει από τις επόμενες εθνικές εκλογές, διευκολύνοντας χιλιάδες πολίτες να συμμετάσχουν στη δημοκρατική διαδικασία της πατρίδας τους.

Πρόκειται για ένα βήμα που έρχεται να υλοποιήσει μια συνταγματική πρόβλεψη που υπάρχει εδώ και δεκαετίες. Από την αναθεώρηση του Συντάγματος του 2001, το άρθρο 51 κατοχυρώνει την αρχή της καθολικής και ισότιμης ψήφου και προβλέπει τη δυνατότητα να καθοριστεί με νόμο ο τρόπος άσκησης του εκλογικού δικαιώματος των Ελλήνων που βρίσκονται εκτός επικράτειας. Παράλληλα, το άρθρο 54 δίνει τη δυνατότητα ρύθμισης του εκλογικού συστήματος και της δημιουργίας ειδικών εκλογικών περιφερειών.

---

---

Ωστόσο, στην ίδια ψηφοφορία της Βουλής έγινε σαφές ότι η συζήτηση για την πολιτική εκπροσώπηση της Διασποράς παραμένει ανοικτή. Οι διατάξεις που αφορούν τη σύσταση εκλογικής περιφέρειας Απόδημου Ελληνισμού δεν συγκέντρωσαν την απαιτούμενη συνταγματική πλειοψηφία των 200 ψήφων. Έτσι, η εφαρμογή τους μετατίθεται για επόμενες εκλογικές διαδικασίες.

Με απλά λόγια: οι Έλληνες του εξωτερικού θα μπορούν πλέον να ψηφίζουν ευκολότερα, αλλά η θεσμική τους εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο παραμένει ένα ζήτημα που χρειάζεται ακόμη πολιτική τόλμη και συνεννόηση.

Η ανάγκη ενός πιο δίκαιου μοντέλου εκπροσώπησης

Η ελληνική διασπορά είναι από τις μεγαλύτερες στον κόσμο και απλώνεται σε πολλές ηπείρους. Για αυτόν τον λόγο, η συζήτηση για την πολιτική της εκπροσώπηση πρέπει να γίνει με ρεαλισμό και δημοκρατική ισορροπία.

Ένα πιο λειτουργικό μοντέλο θα μπορούσε να προβλέπει τέσσερις εκλογικές περιφέρειες του Απόδημου Ελληνισμού, ώστε να αποτυπώνεται η γεωγραφική πραγματικότητα των ελληνικών κοινοτήτων:

• Ευρώπη
• Αμερική
• Ωκεανία – Άπω Ανατολή
• Αφρική – Μέση Ανατολή

Μια τέτοια προσέγγιση θα επέτρεπε μια πιο ισορροπημένη και ουσιαστική εκπροσώπηση των Ελλήνων που ζουν σε διαφορετικά μέρη του κόσμου, αποφεύγοντας τις στρεβλώσεις μιας ενιαίας παγκόσμιας περιφέρειας.

---

---

Το μεγάλο ζήτημα: ο εκλογικός κατάλογος των αποδήμων

Για να μπορέσει όμως να λειτουργήσει ένα τέτοιο σύστημα, πρέπει πρώτα να δημιουργηθεί ένας ισχυρός και μεγάλος εκλογικός κατάλογος Ελλήνων του εξωτερικού.

Η εμπειρία των τελευταίων ετών έδειξε ότι οι διαδικασίες εγγραφής ήταν πολύπλοκες και συχνά αποτρεπτικές. Χιλιάδες Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό δεν προχώρησαν σε εγγραφή, παρότι διατηρούν το εκλογικό τους δικαίωμα.

Η λύση είναι απλή:
όσοι Έλληνες πολίτες είναι ήδη εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους της χώρας, θα πρέπει να μπορούν να εγγράφονται στον ειδικό εκλογικό κατάλογο εξωτερικού με μια απλή ψηφιακή διαδικασία, χωρίς πρόσθετα εμπόδια.

Μόνο έτσι θα δημιουργηθεί μια πραγματικά αντιπροσωπευτική βάση ψηφοφόρων που θα επιτρέψει στο μέλλον μια πιο ισχυρή και ουσιαστική πολιτική εκπροσώπηση της Διασποράς.

---

---

Μια μεταβατική αλλά δίκαιη λύση

Μέχρι να δημιουργηθεί ένας μεγάλος εκλογικός κατάλογος αποδήμων και να ωριμάσουν οι συνθήκες για μια αυτόνομη εκλογική περιφέρεια, αξίζει να εξεταστεί μια μεταβατική λύση.

Η εκπροσώπηση Ελλήνων της Διασποράς μέσω του ψηφοδελτίου Επικρατείας θα μπορούσε να αποτελέσει μια δίκαιη και ρεαλιστική επιλογή για την παρούσα φάση. Έτσι, θα εξασφαλιστεί ότι η φωνή των Ελλήνων του εξωτερικού θα ακούγεται στο Κοινοβούλιο μέχρι να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για ένα πιο ολοκληρωμένο μοντέλο εκπροσώπησης.

Η εμπειρία δείχνει ότι μια μικρή παγκόσμια εκλογική περιφέρεια, όπως για παράδειγμα η τριεδρική περιφέρεια αποδήμων, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα. Ένας τέτοιος εκλογικός αγώνας απαιτεί τεράστιους οικονομικούς πόρους και υψηλή αναγνωρισιμότητα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Στην πράξη, ένα τέτοιο σύστημα κινδυνεύει να ευνοήσει πολύ πλούσιους υποψηφίους ή ιδιαίτερα γνωστά πρόσωπα της δημόσιας ζωής, ακόμη και celebrities, και όχι απαραίτητα ανθρώπους της Διασποράς που έχουν πραγματική επαφή με τις ελληνικές κοινότητες και γνωρίζουν τα προβλήματά τους.

---

---

Η δημοκρατική εκπροσώπηση του Απόδημου Ελληνισμού δεν μπορεί να είναι προνόμιο της οικονομικής ισχύος ή της δημοσιότητας. Πρέπει να δίνει χώρο σε ανθρώπους που προέρχονται από τις ίδιες τις κοινότητες και μπορούν να εκφράσουν αυθεντικά τη φωνή τους.

Η Ελλάδα χρειάζεται τον Ελληνισμό της Διασποράς

Ο Ελληνισμός της Διασποράς αποτελεί ένα τεράστιο εθνικό κεφάλαιο. Από την Ευρώπη και την Αμερική μέχρι την Αυστραλία και την Αφρική, εκατομμύρια Έλληνες διατηρούν ζωντανή τη γλώσσα, τον πολιτισμό και την ταυτότητά τους, ενώ συμβάλλουν καθημερινά στην προβολή και την ενίσχυση της Ελλάδας διεθνώς.

Η ελληνική δημοκρατία οφείλει να τους αντιμετωπίζει ως ισότιμο κομμάτι του έθνους.

Η επιστολική ψήφος αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Όμως ο δρόμος προς την πλήρη και ουσιαστική πολιτική εκπροσώπηση του Απόδημου Ελληνισμού παραμένει ανοικτός.

Η Ελλάδα του 21ου αιώνα πρέπει να χτίσει μια νέα, ουσιαστική σχέση με τους Έλληνες όλου του κόσμου. Μια σχέση συμμετοχής, εμπιστοσύνης και δημοκρατικής ισοτιμίας.

---

• 52 πυρκαγιές εκδηλώθηκαν το Σαββατοκύριακο στην Ελλάδα
• Ελληνόγλωσση Εκπαίδευση στην Ευρώπη: Κοινές προκλήσεις – κοινές λύσεις στο συνέδριο της Στουτγάρδης
• Κομισιόν για αερομεταφορές: Δεν υπάρχουν ελλείψεις καυσίμων στην ΕΕ αυτή τη στιγμή
• Μείωση της εγκληματικότητας το 2025 στη Γερμανία
• Ελεγχόμενη έκρηξη βόμβας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου κοντά στο Παρίσι

Χωρίς ενεργούς θεσμούς, χωρίς σταθερούς διαύλους επικοινωνίας και χωρίς πολιτικές που να απαντούν στις ανάγκες της σύγχρονης Διασποράς, η εκλογική συμμετοχή μετατρέπεται σε αποσπασματική πράξη και όχι σε στοιχείο ζωντανής δημοκρατίας.

Η συζήτηση για τη συμμετοχή των Ελλήνων του εξωτερικού στο εκλογικό σώμα δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιορίζεται σε τεχνικές ρυθμίσεις ή σε απλή αριθμητική αποτύπωση εκλογικών αποτελεσμάτων. Αντίθετα, οφείλει να αντιμετωπίζεται ως κορύφωση της θεσμικής σχέσης της Ελληνικής Πολιτείας με τον Ελληνισμό της Διασποράς και ως βασικός πυλώνας μιας συνεκτικής, μακρόπνοης εθνικής στρατηγικής.

Η συνταγματική βάση για την ψήφο των αποδήμων τέθηκε ήδη με την αναθεώρηση του 2001 και τη θέσπιση του άρθρου 51 παρ. 4 του Συντάγματος. Ωστόσο, η ουσιαστική άσκηση του δικαιώματος καθυστέρησε σχεδόν δύο δεκαετίες, έως την ψήφιση του ν. 4648/2019. Το 2021, με τον ν. 4797/2021, (συζητήθηκαν  τρεις εκλογικές περιφέρειες αποδήμων – Ευρώπης, Αμερικής και Λοιπού Κόσμου )– ως προϊόν νομοθετικής επιλογής και όχι συνταγματικής επιταγής. Μέχρι σήμερα 30-01-2026 που φτάνουμε πλέον στην διαβούλευση για την δημιουργία μιας 3εδρικής περιφέρειας

Η εκλογική περιφέρεια του Ελληνισμού της Διασποράς οφείλει να αποτελεί θεσμικό χώρο ουσιαστικής, διευρυμένης και δημοκρατικής συμμετοχής· έναν μόνιμο δίαυλο πολιτικής εκπροσώπησης, επικοινωνίας και συνδιαμόρφωσης πολιτικών. Όχι μια στενά εκλογική κατασκευή, χρήσιμη μόνο για την πρόσκαιρη αποτύπωση αριθμών ή για εσωτερικές πολιτικές σκοπιμότητες.

Ο προβληματισμός αυτός εντείνεται αν ληφθεί υπόψη ότι, παράλληλα με τη θεσμοθέτηση της ψήφου των αποδήμων, η Πολιτεία υποβάθμισε ή αδρανοποίησε βασικούς θεσμούς εκπροσώπησης της Διασποράς. Το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ), που θα μπορούσε να λειτουργεί ως συλλογικό όργανο διαβούλευσης, θεσμικής μνήμης και στρατηγικής συνέχειας, οδηγήθηκε ουσιαστικά σε μαρασμό. Αντίστοιχα, η Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού υποβαθμίστηκε σε απλή διοικητική δομή, χωρίς επαρκείς πόρους, προσωπικό, σαφή αποστολή ή επιχειρησιακό σχέδιο.

---

---

Ακόμη και το πρόσφατο πρόγραμμα για την περίοδο 2024–2027 παραμένει, μέχρι σήμερα, ένα κείμενο περιορισμένης πρακτικής απήχησης: χωρίς συστηματική διαβούλευση με τους φορείς της Διασποράς, χρηματοδότηση , χωρίς μετρήσιμους στόχους και χωρίς σαφείς μηχανισμούς υλοποίησης. Η πολιτική για τον Απόδημο Ελληνισμό φαίνεται να εξαντλείται κυρίως στο επίπεδο της επικοινωνίας και όχι της πράξης.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η υποτονική – αν όχι σχεδόν ανύπαρκτη – λειτουργία της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για τον Απόδημο Ελληνισμό τα τελευταία χρόνια. Ένας θεσμός που θα όφειλε να εγγυάται συνέχεια, συναίνεση και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, δείχνει να λειτουργεί περισσότερο τυπικά παρά ουσιαστικά.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η ψήφος των αποδήμων κινδυνεύει να αποσυνδεθεί από το πραγματικό της νόημα. Χωρίς ενεργούς θεσμούς, χωρίς σταθερούς διαύλους επικοινωνίας και χωρίς πολιτικές που να απαντούν στις ανάγκες της σύγχρονης Διασποράς, η εκλογική συμμετοχή μετατρέπεται σε αποσπασματική πράξη και όχι σε στοιχείο ζωντανής δημοκρατίας.

Η πρόκληση, επομένως, δεν είναι απλώς εκλογική. Είναι βαθιά πολιτική και θεσμική.

Από τη διαπίστωση στην πρόταση

Η ενίσχυση της δημοκρατικής συμμετοχής των Ελλήνων της Διασποράς δεν μπορεί να εξαντλείται στην κάλπη, ούτε να περιορίζεται σε ένα παγκόσμιο εκλογικό σώμα που εκπροσωπείται από ελάχιστους αντιπροσώπους (3). Πολύ περισσότερο όταν οι αντικειμενικοί περιορισμοί καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη την ουσιαστική επαφή, ενημέρωση και εκπροσώπηση ενός πολυδιάστατου και γεωγραφικά διάσπαρτου σώματος.

Πέρα από τους αριθμούς, η δημοκρατική συμμετοχή προϋποθέτει ζωντανούς, διαφανείς και λειτουργικούς θεσμούς, που να εκφράζουν πραγματικά τον Ελληνισμό του εξωτερικού και όχι κλειστά ή αυτοαναφορικά σχήματα.

• 
  52 πυρκαγιές εκδηλώθηκαν το Σαββατοκύριακο στην Ελλάδα
• 
  Ελληνόγλωσση Εκπαίδευση στην Ευρώπη: Κοινές προκλήσεις – κοινές λύσεις στο συνέδριο της Στουτγάρδης
• 
  Κομισιόν για αερομεταφορές: Δεν υπάρχουν ελλείψεις καυσίμων στην ΕΕ αυτή τη στιγμή

Στο πλαίσιο αυτό, απαιτούνται συγκεκριμένα και άμεσα βήματα:

• Πρώτον, η άμεση επανασύσταση του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ), με δημοκρατικά εκλεγμένους εκπροσώπους, ευρεία γεωγραφική κάλυψη και ουσιαστική αντιπροσωπευτικότητα. Ένα ΣΑΕ ανοικτό στον ζωντανό Ελληνισμό της Διασποράς και όχι σε περιορισμένα λόμπι ή κλειστούς κύκλους επιρροής.

(Στην επιτροπή  ανασύσταση θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται οι πρόεδροι τριτοβάθμιων οργάνων της διασποράς που εκπροσωπούν κοινοτικούς, εθνικοτοπικούς πολιτιστικούς, πολιτισμικούς, εκπαιδευτικούς, επιστημονικούς κλπ φορείς όπως και  ενός εκπροσώπου των κοινοβουλευτικών κομμάτων)

• Δεύτερον, η ουσιαστική αναβάθμιση της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού, τόσο θεσμικά όσο και επιχειρησιακά. Με σαφή αποστολή, επαρκές ανθρώπινο δυναμικό και ρητή πρόβλεψη στον κρατικό προϋπολογισμό των αναγκαίων πόρων για τη στήριξη φορέων, ομοσπονδιών και δράσεων, καθώς και για την ανάπτυξη μιας σύγχρονης και δυναμικής πολιτιστικής διπλωματίας.

• Τρίτον, η επανενεργοποίηση της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για τον Απόδημο Ελληνισμό, με σαφές πρόγραμμα εργασιών, τακτικές συνεδριάσεις και συστηματική επαφή με τους φορείς της Διασποράς. Ένας θεσμός που θα εγγυάται συνέχεια, συνεννόηση και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, πέρα από κυβερνητικές εναλλαγές.

Μόνο μέσα από ένα τέτοιο θεσμικό πλέγμα μπορεί η ψήφος των αποδήμων να αποκτήσει το πραγματικό της νόημα: ως έκφραση συμμετοχής, ευθύνης και συλλογικής ταυτότητας και όχι ως ένα αποσπασματικό εκλογικό γεγονός.

Ο Ελληνισμός της Διασποράς διαθέτει γνώση, εμπειρία, δίκτυα, οικονομική και κοινωνική ισχύ. Μπορεί να προσφέρει επενδύσεις, τεχνογνωσία, διεθνή ερείσματα, πολιτιστική ακτινοβολία και – κυρίως – μια σύγχρονη αντίληψη συμμετοχικής δημοκρατίας. Το ερώτημα είναι αν η Πολιτεία θα τον αντιμετωπίσει ως στρατηγικό εταίρο ή απλώς ως αριθμητικό μέγεθος.

• 
  Ψήφος Αποδήμων: Από τη συνταγματική πρόβλεψη στη δημοκρατική πρόκληση  (του Βασίλη Βούλγαρη)
• 
  Τι είναι η Σύμβαση ΕΕ – MERCOSUR (του Βασίλη Βούλγαρη)
• 
  “Αν δεν μας εκπροσωπεί κανείς, θα το κάνουμε ΕΜΕΙΣ, με ΠΑΣΟΚ”Νέα Γενιά χωρίς Σύνορα : της Ιωάννας Βαλδήρ
• 
  Η Γλυκιά Ομίχλη του Ατομικού Βολέματος- της Μαρίας Τολίκα
• 
  Κραυγή αγωνίας από την Διασπορά: «Μας αφήσατε μόνους» του Βασίλη Βούλγαρη
• 
  Συμβουλεύοντας έναν κεντρικό τραπεζίτη (Άρθρο των Κωνσταντίνου Γάτσιου και Δημήτρη Α. Ιωάννου)

Απλά να καταλάβουμε Και να βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματα του. Όταν δεν συμμετέχουμε στα κοινά κάποιοι αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς.

ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΑΝΑΜΕΣΑ:

Ευρωπαϊκής Ένωσης (27 κράτη) Και MERCOSUR (χώρες Λατινικής Αμερικής):

• Βραζιλία

• Αργεντινή

• Ουρουγουάη

• Παραγουάη

(Συζητήσεις υπάρχουν και με άλλες χώρες, αλλά αυτές είναι ο βασικός πυρήνας)

Η συμφωνία ολοκληρώθηκε πολιτικά το 2019, αλλά ΔΕΝ έχει κυρωθεί ακόμα, γιατί υπάρχουν έντονες αντιδράσεις – κυρίως από αγρότες και περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Τι περιλαμβάνει η συμφωνία

Με απλά λόγια:

Κατάργηση ή μεγάλη μείωση δασμών

• Στο 90% των εμπορικών προϊόντων

• Διευκόλυνση εισαγωγών–εξαγωγών

Πρόσβαση της ΕΕ σε:

• Αγορές 260 εκατ. καταναλωτών

• Δημόσιες συμβάσεις στις χώρες MERCOSUR

Πρόσβαση της MERCOSUR στην ΕΕ για:

• Αγροτικά προϊόντα (το κρίσιμο σημείο)

---

---

ΠΩΣ «ΠΛΗΤΤΟΝΤΑΙ» ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ – ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

1. Φθηνές εισαγωγές αγροτικών προϊόντων

Από χώρες:

• με χαμηλότερα εργατικά κόστη

• με χαλαρότερους περιβαλλοντικούς & υγειονομικούς κανόνες

Άρα:

• Πίεση στις τιμές

• Αθέμιτος ανταγωνισμός

2. Προϊόντα που χτυπιούνται περισσότερο

Ιδίως:

• Βόειο κρέας

• Πουλερικά

• Ζάχαρη

• Σόγια

• Μέλι

• Ρύζι

ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ ΣΤΟ ΚΟΣΤΟΣ.

3. Περιβάλλον & ποιότητα

Στις χώρες MERCOSUR:

• Επιτρέπονται φυτοφάρμακα απαγορευμένα στην ΕΕ

• Αποψίλωση Αμαζονίου

• Χαμηλότερα πρότυπα ευζωίας ζώων

Ο Ευρωπαίος αγρότης:

• Υποχρεώνεται σε πράσινες πολιτικές (Green Deal)

• ΑΛΛΑ ανταγωνίζεται προϊόντα που δεν τις τηρούν

ΑΥΤΌ ΘΕΩΡΕΊΤΑΙ ΘΕΣΜΙΚΉ ΑΔΙΚΊΑ.

---

---

ΠΟΙΟΙ ΩΦΕΛΟΥΝΤΑΙ

Μεγάλοι κερδισμένοι:

• Πολυεθνικές τροφίμων & εμπορίου

• Ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες

• Φαρμακοβιομηχανίες

• Χημική βιομηχανία

• Μεγάλοι εισαγωγείς – μεσάζοντες

ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ:

• Γερμανία

• Ισπανία

• Πορτογαλία

• Σκανδιναβικές χώρες

(λόγω βιομηχανίας και εξαγωγών)

ΠΟΙΟΙ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ

Έντονα αντίθετοι:

• Γάλλοι αγρότες

• Ιρλανδοί

• Αυστρία

• Βέλγιο (μέρος του)

• Αγροτικά συνδικάτα σε όλη την ΕΕ

ΓΙΑΤΙ;

ΓΙΑΤΙ ΛΕΝΕ ΞΕΚΑΘΑΡΑ:

«ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΖΗΤΑΤΕ ΠΡΑΣΙΝΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΝΑ ΕΙΣΑΓΕΤΕ ΦΘΗΝΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ».

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΈΛΛΗΝΑ ΑΓΡΌΤΗ:

• Πίεση σε κρέας, μέλι, ζάχαρη

• Κίνδυνος υποβάθμισης ΠΟΠ/ΠΓΕ αν δεν προστατευτούν επαρκώς

• Ενίσχυση εισαγωγών σε βάρος της εγχώριας παραγωγής

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΟΒΑΡΟ ΟΦΕΛΟΣ, ΑΛΛΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΟΣΤΟΣ.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η Συμφωνία ΕΕ–MERCOSUR, όπως έχει σχεδιαστεί, εξυπηρετεί τις πολυεθνικές και τις βιομηχανίες, όχι τον Ευρωπαίο και Έλληνα αγρότη.

Χωρίς ίδιους κανόνες παραγωγής, περιβάλλοντος και ποιότητας, το ελεύθερο εμπόριο μετατρέπεται σε άνισο ανταγωνισμό.

ΕΣΕΙΣ; ΤΙ ΛΕΤΕ;

του Βασίλη Βούλγαρη

---

• 52 πυρκαγιές εκδηλώθηκαν το Σαββατοκύριακο στην Ελλάδα
• Ελληνόγλωσση Εκπαίδευση στην Ευρώπη: Κοινές προκλήσεις – κοινές λύσεις στο συνέδριο της Στουτγάρδης
• Κομισιόν για αερομεταφορές: Δεν υπάρχουν ελλείψεις καυσίμων στην ΕΕ αυτή τη στιγμή
• Μείωση της εγκληματικότητας το 2025 στη Γερμανία
• Ελεγχόμενη έκρηξη βόμβας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου κοντά στο Παρίσι

Η νέα γενιά της Ελλάδας και του Απόδημου Ελληνισμού είναι οι δύο κινητήρες μιας γενιάς που δεν περιμένει. Η μία μεγαλώνει με την κρίση, την ανεργία, την απαξίωση της πολιτικής. Η άλλη με ευκαιρίες, πολυπολιτισμικότητα, αλλά και μια μόνιμη αίσθηση απόστασης από την πατρίδα. Κι όμως, και οι δύο μοιράζονται την ίδια αγωνία: πού οδεύει η Ελλάδα και ποια είναι η θέση μας σε αυτό το μέλλον.

Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι απλώς ένα κόμμα με ιστορία. Είναι ο πολιτικός χώρος που ξέρει να ανανεώνεται, να ακούει, να ενώνει. Και σήμερα, είναι το μόνο κόμμα που μπορεί να χτίσει γέφυρες μεταξύ των νέων της Ελλάδας και των νέων της Διασποράς. Όχι με λόγια, αλλά με πολιτικές.

---

• 52 πυρκαγιές εκδηλώθηκαν το Σαββατοκύριακο στην Ελλάδα
• Ελληνόγλωσση Εκπαίδευση στην Ευρώπη: Κοινές προκλήσεις – κοινές λύσεις στο συνέδριο της Στουτγάρδης
• Κομισιόν για αερομεταφορές: Δεν υπάρχουν ελλείψεις καυσίμων στην ΕΕ αυτή τη στιγμή
• Μείωση της εγκληματικότητας το 2025 στη Γερμανία
• Ελεγχόμενη έκρηξη βόμβας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου κοντά στο Παρίσι

---

Η νέα γενιά του ΠΑΣΟΚ, εντός και εκτός Ελλάδας, μπορεί να γίνει ο καταλύτης αυτής της σύνδεσης. Με κοινές δράσεις, συνέδρια, ανταλλαγές, συμμετοχή. Όχι για να κάνουμε δημόσιες σχέσεις, αλλά για να φτιάξουμε πολιτική που μας αφορά. Να ενώσουμε εμπειρίες, να βάλουμε ιδέες στο τραπέζι, να πάρουμε θέση. Για να φέρουμε τις ιδέες της Διασποράς στην ελληνική πραγματικότητα και να δώσουμε στους νέους της Ελλάδας τα εφόδια να σταθούν διεθνώς.

Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι vintage. Είναι το κόμμα που μιλά για κοινωνική δικαιοσύνη, για πράσινη ανάπτυξη, για αξιοπρέπεια στην εργασία και στην εκπαίδευση. Είναι το κόμμα που βλέπει τη νέα γενιά όχι ως πρόβλημα, αλλά ως λύση. Eνώνουμε τις φωνές μας και ζητάμε πολιτικές που μας αφορούν, μας εμπνέουν και μας κρατούν ενεργούς.

🔹 Ψήφος αποδήμων με ουσία. Όχι απλώς να ψηφίζουμε. Να συμμετέχουμε ισότιμα στη χάραξη πολιτικής. Να έχουμε λόγο, ρόλο και παρουσία.

🔹 Προγράμματα ανταλλαγής και δικτύωσης. Να χτίσουμε γέφυρες μεταξύ νέων του ΠΑΣΟΚ από όλο τον κόσμο. Με συνέδρια, δράσεις, κοινές πρωτοβουλίες.

🔹 Στήριξη της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό. Η γλώσσα είναι ταυτότητα. Η ταυτότητα είναι σύνδεση. Να μη χαθεί ο δεσμός με την Ελλάδα.

🔹 Πρόσβαση σε startup οικοσύστημα και πράσινη καινοτομία. Να επιστρέφουμε με προοπτική, όχι με απογοήτευση. Να επενδύουμε στη γνώση και τη βιωσιμότητα.

🔹 Δημόσια παιδεία και εργασία με αξιοπρέπεια. Για να μη φεύγουμε. Για να μπορούμε να μείνουμε και να δημιουργούμε εδώ.

🔹 Πολιτική παιδεία και συμμετοχή. Με σύγχρονα εργαλεία και πλατφόρμες. Για να συνδιαμορφώνουμε πολιτική, όχι απλώς να την παρακολουθούμε.

🔹 Προσιτή στέγαση για νέους. Με κοινωνικές κατοικίες και ρύθμιση της βραχυχρόνιας μίσθωσης. Για να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια.

🔹 Δίκτυα ψυχικής υποστήριξης και συμπερίληψης. Για να μη νιώθει κανείς μόνος. Ούτε στην Ελλάδα, ούτε στο εξωτερικό.

🔹 Πολιτικές ισότητας και προσβασιμότητας. Για να συμμετέχουν όλοι. Χωρίς εμπόδια, χωρίς αποκλεισμούς.

🔹 Ανταλλαγή ιδεών και καλών πρακτικών. Με θεματικά εργαστήρια, κοινές δράσεις και ανοιχτές πλατφόρμες. Για να μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλον.

🔹 Συμμετοχική δημοκρατία στην πράξη. Με fora νέων, τοπικά και διεθνή. Όπου οι απόψεις μας δεν απλώς ακούγονται,  ενσωματώνονται.

---

---

Αν είσαι νέος, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, μην μένεις στο περιθώριο. Μπες στο παιχνίδι. Πάρε θέση σε όσα σε αφορούν. Φέρε τη δική σου φωνή, τις δικές σου ιδέες, εκεί που διαμορφώνεται το αύριο. Γιατί η πολιτική δεν είναι για “τους άλλους”, είναι για εμάς.

Και αν δεν ανήκεις πια στη “νέα γενιά” με την ηλικιακή έννοια, αλλά εξακολουθείς να σκέφτεσαι με την ορμή, την αγωνία και την πίστη μιας νέας γενιάς, τότε αυτός ο πολιτικός σχεδιασμός είναι και δικός σου. Η αλλαγή δεν είναι θέμα γενιάς. Είναι θέμα στάσης.

Νέα γενιά, ετών 47. Δεν περιμένω αλλαγή, την προκαλώ. Με ΠΑΣΟΚ.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Σε κάθε σύγχρονη κοινωνία, η ικανότητα να βλέπουμε την πραγματικότητα κατάματα, να αναγνωρίζουμε τα προβλήματα και να αναλαμβάνουμε συλλογική δράση για τη διόρθωσή τους, αποτελεί θεμέλιο λίθο της προόδου. Ωστόσο, στη χώρα μας, παρατηρούμε μία βαθιά ριζωμένη κοινωνική παθογένεια: την άρνηση αυτής της πραγματικότητας, την προτίμηση στο βόλεμα και την υιοθέτηση ενός ακραίου ατομικισμού έναντι του συλλογικού συμφέροντος.

Η άρνηση της αλήθειας πηγάζει από την ανθρώπινη τάση να αποφεύγουμε τον κόπο της αλλαγής. Είναι ευκολότερο, πιο “βολικό”, να σιωπούμε, να κλείνουμε τα μάτια και να ελπίζουμε ότι το πρόβλημα δεν θα αγγίξει εμάς τους ίδιους. Αυτή η νοοτροπία ενισχύει τον ατομικισμό: η σκέψη περιορίζεται στο “εγώ” και στο άμεσο προσωπικό όφελος, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που έχουν οι παραλείψεις μας στο “εμείς”. Όπως εύστοχα παρατήρησε ο Περικλής, σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, «Εμείς θεωρούμε έναν πολίτη που δεν ασχολείται με τα κοινά, όχι απλώς φιλήσυχο, αλλά άχρηστο».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της παθογένειας είναι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ

• Ψήφος Αποδήμων: Από τη συνταγματική πρόβλεψη στη δημοκρατική πρόκληση  (του Βασίλη Βούλγαρη)
• Τι είναι η Σύμβαση ΕΕ – MERCOSUR (του Βασίλη Βούλγαρη)
• “Αν δεν μας εκπροσωπεί κανείς, θα το κάνουμε ΕΜΕΙΣ, με ΠΑΣΟΚ”Νέα Γενιά χωρίς Σύνορα : της Ιωάννας Βαλδήρ
• Η Γλυκιά Ομίχλη του Ατομικού Βολέματος- της Μαρίας Τολίκα
• Κραυγή αγωνίας από την Διασπορά: «Μας αφήσατε μόνους» του Βασίλη Βούλγαρη
• Συμβουλεύοντας έναν κεντρικό τραπεζίτη (Άρθρο των Κωνσταντίνου Γάτσιου και Δημήτρη Α. Ιωάννου)
• Τι Ελληνισμό Θέλουμε στην Ευρώπη; (του Βασίλη Βούλγαρη)

---

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της παθογένειας είναι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το γεγονός ότι υπήρχε κακοδιαχείριση και αδιαφανείς πρακτικές στη διανομή των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων ήταν, για χρόνια, ένα “κοινό μυστικό”. Πολλοί γνώριζαν ή σιωπούσαν, εφόσον οι δικές τους επιδοτήσεις έμπαιναν κανονικά. Η συλλογική απαίτηση για διαφάνεια έμενε ανενεργή, καθώς προτεραιότητα είχε η διασφάλιση του ατομικού οφέλους. Η μεγάλη αντίδραση εκδηλώθηκε όχι τη στιγμή που αποκαλύφθηκε η διαφθορά ως ηθικό ζήτημα, αλλά όταν υπήρξε κίνδυνος να κοπούν οι επιδοτήσεις εξαιτίας των παρατυπιών. Η αγανάκτηση προήλθε, σε μεγάλο βαθμό, από τη μερίδα των θιγομένων, εκείνων που είδαν το δικό τους βόλεμα να διαταράσσεται, και όχι από μια γενικευμένη συλλογική συνείδηση που ζητά εξυγίανση. Όταν η αντίδραση έρχεται μόνο ως αυτοπροστασία, είναι ήδη αργά.

Η διόρθωση ξεκινά με την αναγνώριση της αλήθειας. Η ατομική αδιαφορία είναι ο καλύτερος σύμμαχος της διαφθοράς. Η μόνη αντίσταση είναι η ενεργός συμμετοχή στα κοινά, η συλλογική δράση και η ανάληψη της ευθύνης. Ο μεγάλος φιλόσοφος Πλάτωνας μας προειδοποίησε αιώνες πριν: «Η τιμωρία των καλών ανθρώπων που δεν ενδιαφέρονται για την κυβέρνηση είναι να κυβερνώνται από ανθρώπους χειρότερους από αυτούς». Είτε συνεχίζουμε στο γλυκόπικρο βόλεμα του ατομικισμού, αφήνοντας την πραγματικότητα να σαπίζει γύρω μας, είτε σηκώνουμε το κεφάλι, βλέπουμε την αλήθεια και συμμετέχουμε συλλογικά για την εξυγίανση. Το μέλλον μας εξαρτάται από αυτή την επιλογή.

Επ. Καθηγήτρια ESCE, Paris, France