Επικοινωνήστε μαζί μας

ΠΕΡΙΕΡΓΑ

Επιστήμη: Μπορούν να επικοινωνήσουν οι μέλισσες με τα ψάρια;

Δημοσιεύθηκε

στις

Μέλισσες στην Αυστρία και ψάρια στην Ελβετία «επικοινώνησαν» μεταξύ τους! 

Οι μέλισσες και τα ψάρια μάλλον δεν έχουν πολλά να πουν μεταξύ τους, ακόμη και να είχαν την ευκαιρία. Όμως σε ένα ευφάνταστο πείραμα, Ευρωπαίοι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ρομπότ ως μεσάζοντες για να επιτρέψουν σε αυτά τα δύο τελείως διαφορετικά είδη ζώων να αλληλεπιδράσουν από απόσταση 700 χιλιομέτρων, κάτι που γίνεται για πρώτη φορά παγκοσμίως.

Οι ερευνητές από πέντε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, με επικεφαλής τον Φρανκ Μπονέ του Εργαστηρίου Βιορομποτικής (BioRob) της Ομοσπονδιακής Ελβετικής Πολυτεχνικής Σχολής της Λωζάννης (EPFL), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ρομποτικής “Science Robotics”, επέτρεψαν σε μέλισσες που βρίσκονταν στην Αυστρία και σε ψάρια που βρίσκονταν στην Ελβετία, να «επικοινωνήσουν» μεταδίδοντας σήματα μεταξύ τους με τη βοήθεια ρομπότ. Μέσω της επικοινωνίας τα δύο διαφορετικά είδη ζώων τροποποίησαν και σταδιακά άρχισαν να συντονίζουν τις κινήσεις τους. 

Είχαν προηγηθεί τέτοιου είδους δοκιμές με ομάδες κατσαρίδων, κοτόπουλων και ψαριών. Τα ρομπότ-κατάσκοποι τρυπώνουν ανάμεσα στα ζώα και π.χ. τα καθοδηγούν να κινηθούν προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Αυτή τη φορά, οι ερευνητές πήγαν ένα βήμα παραπέρα, συνδέοντας ένα κοπάδι ψαριών στη Λοζάνη με μια κυψέλη μελισσών σε ένα πανεπιστημιακό εργαστήριο στο Γκρατς της Αυστρίας. Τα βιο-ρομπότ που κινούνταν ανάμεσα και στις δύο ομάδες ζώων, εξέπεμπαν σήματα ειδικά για κάθε είδος ζώου, όπως οπτικά ερεθίσματα, δονήσεις, κινήσεις του αέρα, μεταβολές θερμοκρασίας κ.α.

Οι δύο ομάδες των ζώων ανταποκρίθηκαν στα αντίστοιχα ρομποτικά σήματα και τα ψάρια κινήθηκαν όλα μαζί προς μία κατεύθυνση, ενώ οι μέλισσες έκαναν το ίδιο από τη δικά τους πλευρά. Στη συνέχεια, τα ρομπότ των μελισσών αντάλλαξαν μέσου διαδικτύου πληροφορίες με τα ρομπότ των ψαριών και «μετέφρασαν» τα σήματα σε «γλώσσα» που το κάθε είδος μπορούσε να αντιληφθεί, έτσι ώστε να υπάρξει κάποιας μορφής αλληλεπίδραση. 

Η «συνομιλία» ήταν χαοτική στην αρχή, αλλά σταδιακά έγινε πιο συντονισμένη.

Μετά από περίπου 25 λεπτά, μέλισσες και ψάρια, παρόλο που βρίσκονταν σε διαφορετικές χώρες, είχαν συγχρονισθεί, με αποτέλεσμα όλα τα ψάρια να κινούνται με φορά αντίστροφη των δεικτών του ρολογιού και όλες οι μέλισσες να στριφογυρίζουν με τον ίδιο τρόπο γύρω από ένα σημείο. 

Η νέα μελέτη μπορεί να βοηθήσει τους μηχανικούς ρομποτικής, μεταξύ άλλων, να αναπτύξουν ένα αποτελεσματικό τρόπο με τον οποίο οι μηχανές θα μπορούν να συλλαμβάνουν και να “μεταφράζουν” τα βιολογικά σήματα. Από την άλλη, οι βιολόγοι μπορούν να καταλάβουν καλύτερα πως αλληλεπιδρούν τα ζώα μέσα σε ένα οικοσύστημα. 

Στο μέλλον, τέτοια βιο-ρομπότ θα αξιοποιηθούν για να επηρεάζεται η συμπεριφορά των ζώων σε πραγματικό περιβάλλον. Τα σμήνη των πουλιών θα καθοδηγούνται να αποφεύγουν τα αεροδρόμια, ενώ τα έντομα θα ενθαρρύνονται να επικονιάζουν τα φυτά ή, αντίθετα, να τα αποφεύγουν, αν έχουν ψεκαστεί με παρασιτοκτόνα.

Πηγή: ΑΜΠΕ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τα αντηλιακά απελευθερώνουν μέταλλα μέσα στο θαλασσινό νερό

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

Είναι γνωστές οι πιθανές επιβλαβείς επιπτώσεις που έχουν για τα κοράλλια και άλλους θαλάσσιους οργανισμούς τα υπεριώδη φίλτρα των αντηλιακών που φοράνε οι κολυμβητές, όταν μπαίνουν στο νερό. Τώρα μια νέα ισπανική επιστημονική έρευνα αναδεικνύει ένα άλλο ζήτημα: τα ίχνη των μετάλλων και των ανόργανων θρεπτικών ουσιών που τα αντηλιακά απελευθερώνουν μέσα στη θάλασσα, με άγνωστες προς το παρόν επιπτώσεις για τα θαλάσσια οικοσυστήματα.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Κανταβρίας, με επικεφαλής την δρα Αρασέλι Ροντρίγκεζ-Ρομέρο του Τμήματος Χημείας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό περιβαλλοντικής επιστήμης και τεχνολογίας «Environmental Science & Technology» της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας, μελέτησαν τι συμβαίνει όταν τα αντηλιακά έρχονται σε επαφή με το νερό της Μεσογείου.

Διαπίστωσαν ότι απελευθερώνονται μέσα στη θάλασσα διάφορα μέταλλα όπως αλουμίνιο και τιτάνιο, φώσφορος και πυρίτια, καθώς και θρεπτικά συστατικά. Οι επιστήμονες εκτίμησαν ότι σε μια τυπική καλοκαιρινή μέρα στην παραλία οι λουόμενοι μπορούν να αυξήσουν τη συγκέντρωση του αλουμινίου στο θαλασσινό νερό κατά 4% και του τιτανίου κατά σχεδόν 20%.

Με δεδομένο ότι πολλά εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο βουτάνε στα νερά αλειμμένοι με αντηλιακά, οι ερευνητές τόνισαν ότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα, ώστε να διερευνηθεί πώς αυτό επηρεάζει τα οικοσυστήματα της θάλασσας, όπου οι ποσότητες μετάλλων είναι πολύ χαμηλές υπό κανονικές συνθήκες, χωρίς δηλαδή την παρουσία των αντηλιακών.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Ακολουθήστε μας στα Social Media
Συνέχεια

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μια θεραπεία διέγερσης του αυτιού επιβραδύνει τη γήρανση

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

Το ‘γαργάλημα’ του αυτιού με ηλεκτρικό ρεύμα αναχαιτίζει τη διαδικασία της γήρανσης στα άτομα άνω των 55 ετών, εξισορροπώντας το νευρικό σύστημα, σύμφωνα με νέα μελέτη την οποία επικαλείται η Independent.

Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας, η οποία δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Aging», δείχνουν πως το συγκεκριμένο είδος θεραπείας ελαττώνει το ρυθμό γήρανσης και βοηθά τους ανθρώπους να μεγαλώσουν όντας πιο υγιείς.

Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Μπεατρίς Μπρίθερτον από τη Σχολή Βιοϊατρικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Λιντς, δήλωσε: «Το αυτί είναι σαν μια πύλη μέσω της οποίας μπορούμε να εξασφαλίσουμε στο σώμα ισορροπία στον μεταβολισμό χωρίς φάρμακα ή άλλες παρεμβατικές μεθόδους»

Η μελέτη που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Λιντς περιλάμβανε μια θεραπεία μικρής διάρκειας κατά την οποία παρεχόταν καθημερινά μια μικρή ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος για τη διέγερση των αυτιών για δύο εβδομάδες. Η διαδικασία ήταν ανώδυνη.

Αυτή η μέθοδος προστατεύει τους ανθρώπους από χρόνιες ασθένειες που συνδέονται με την ηλικία, όπως υπέρταση, καρδιαγγειακές ασθένειες, κολπική μαρμαρυγή. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι ο ερεθισμός του πνευμονογαστρικού νεύρου το οποίο συνδέεται με το νευρικό σύστημα του σώματος οδηγεί σε καλύτερη ποιότητα ζωής, βελτιωμένη διάθεση και ύπνο.

Το νευρικό σύστημα, το οποίο ρυθμίζει διαδικασίες όπως η αναπνοή, η πέψη και η αρτηριακή πίεση, περιλαμβάνει το συμπαθητικό και το παρασυμπαθητικό σύστημα τα οποία αλληλεπιδρούν μεταξύ τους για τη διατήρηση της υγείας του οργανισμού. Καθώς όμως ο άνθρωπος γερνά, η ισορροπία μεταξύ των δύο συστημάτων σταδιακά διαταράσσεται και το συμπαθητικό σύστημα κυριαρχεί του παρασυμπαθητικού.

Η συγκεκριμένη μελέτη βρήκε πως η θεραπεία διέγερσης του αυτιού ενισχύει τη δραστηριότητα του παρασυμπαθητικού συστήματος, φέρνοντας το νευρικό σύστημα σε μια πιο υγιή ισορροπία.

Η Σούζαν Ντέουτσαρς, μια από τους επικεφαλείς συγγραφείς της μελέτης, φιλοδοξεί ότι μελλοντικές έρευνες θα δείξουν πως η διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου μπορεί να αποβεί ωφέλιμη για πολλές διαταραχές.

 

Συνέχεια

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ανταρκτική: Βομβαρδισμό με τεχνητό χιόνι, προτείνουν επιστήμονες

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

Πώς θα μπορούσε να αποτραπεί το λιώσιμο των πάγων στη Δυτική Ανταρκτική και η άνοδος της στάθμης των ωκεανών; Μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα στο Science Advances προτείνει μια απρόσμενη λύση: να αντλείται το νερό που προκύπτει από το λιώσιμο και να ρίχνεται και πάλι, με τη μορφή τεχνητού χιονιού, στο παγοκάλυμμα.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη έχει ήδη προκαλέσει τόσο μεγάλο πρόβλημα στον νότιο πόλο που το τεράστιο στρώμα του πάγου αρχίζει να αποσαθρώνεται. Κάτι τέτοιο θα οδηγούσε στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας κατά τουλάχιστον τρία μέτρα τους επόμενους αιώνες.

Οι συγγραφείς της νέας μελέτης προτείνουν να χρησιμοποιηθεί η ενέργεια από 12.000 ανεμογγενήτριες για να αντληθεί το θαλασσινό νερό σε ύψος 1.500 μέτρων μέχρι την επιφάνεια και στη συνέχεια να ριφθεί από εκατοντάδες χιονοβόλα κανόνια σε μια έκταση ίση με την Κόστα Ρίκα.

“Έχουμε ήδη ξυπνήσει τον γίγαντα στον νότιο πόλο”, δήλωσε ο Άντερς Λέβερμαν, καθηγητής στο Ινστιτούτο Πότσδαμ για την Έρευνα των Κλιματικών Επιπτώσεων (PIK), αναφερόμενος στο λιώσιμο του παγοκαλύμματος.

Με τις ξηρασίες, τις πλημμύρες, τις καταιγίδες και τις πυρκαγιές που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή να εντείνονται σε παγκόσμιο επίπεδο, κάποιοι επιστήμονες αρχίζουν να εξετάζουν στα σοβαρά λύσεις που θα είχαν απορριφθεί χωρίς δεύτερη σκέψη ακόμη και πριν από λίγα χρόνια.

Απηχώντας τις απόψεις πολλών άλλων επιστημόνων, ο Λέβερμαν είπε ότι η κατεπείγουσα προτεραιότητα είναι να μειωθούν τάχιστα οι εκπομπές καυσαερίων ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι που είχαν τεθεί με τη Συμφωνία του Παρισιού του 2015.

Αν και ο Λέβερμαν παραδέχεται ότι η άνοδος της στάθμης των ωκεανών που προβλέπεται ότι θα ακολουθήσει την κατάρρευση του Στρώματος Πάγου της Δυτικής Ανταρκτικής μπορεί να χρειαστεί εκατοντάδες χρόνια για να συμβεί, είπε ότι δημοσίευσε αυτή τη μελέτη επειδή ανησυχεί για την τύχη όσων ζουν σε περιοχές με χαμηλό υψόμετρο.

“Με την άνοδο της στάθμης θα βυθιστούν τελικά στο νερό το Αμβούργο, η Σαγκάη, η Νέα Υόρκη, το Χονγκ Κονγκ. Δεν μπορείς να διαπραγματευτείς με τη φυσική: αυτό είναι το δίλημμα”, είπε ο φυσικός και ωκεανογράφος, που συνεργάζεται και με το Πανεπιστήμιο Κολούμπια στις ΗΠΑ.

 

Ο Λέβερμαν και οι συνεργάτες του χρησιμοποιήσαν υπολογιστικά μοντέλα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το στρώμα πάγου της Δυτικής Ανταρκτικής θα μπορούσε να σταθεροποιηθεί με την εναπόθεση τουλάχιστον 7.400 γιγατόνων τεχνητού χιονού σε διάστημα 10 ετών γύρω από τους Παγετώνες Πάιν Άιλαντ και Τουέιτς.

Το κόστος του εγχειρήματος δεν αναφέρεται στην έρευνα, όμως για να υλοποιηθεί κάτι τέτοιο ο Λέβερμαν είπε ότι θα χρειαζόταν “κάτι παρόμοιο με έναν σεληνιακό σταθμό στην Ανταρκτική”. Παραδέχτηκε επίσης ότι στην περίπτωση που τεθεί σε εφαρμογή το σχέδιό του, οι συνέπειες θα ήταν “τρομαχτικές” για τον νότιο πόλο, όμως θα άξιζε τον κόπο, αν έτσι περιοριζόταν η άνοδος της στάθμης των ωκεανών.

Στο παρελθόν έχουν προταθεί και άλλες ευφάνταστες λύσεις για τη σταθεροποίηση του παγετώνα, όπως για παράδειγμα η κατασκευή τεσσάρων υποθαλάσσιων κολόνων, ύψους 300 μέτρων, ή ενός τοίχου ύψους 50-100 μέτρων και μήκους 80-120 χιλιομέτρων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ – AFP

 

Συνέχεια

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Στο εδώλιο και πάλι ο… ταραχοποιός κόκορας Μορίς

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

Η πόλη εναντίον της υπαίθρου ή μια απλή υπόθεση ηχορύπανσης; Ο πετεινός Μορίς, τον οποίο έχουν βάλει στο στόχαστρο οι γείτονές του, σε έναν δημοφιλή τουριστικό προορισμό, στη νοτιοδυτική Γαλλία, κατηγορείται για παρενόχληση, αφού με τα… κοκορίκο του τους ξυπνάει κάθε πρωί. Πολύ πρωί…

Ο Μορίς ήταν “κουρασμένος” και δεν παρέστη στη δίκη του. Απόντες ήταν όμως και οι κατήγοροι, ένα ζευγάρι συνταξιούχων που, προσπαθώντας να “φιμώσει” τον πετεινό τον μετέτρεψε σε σύμβολο της αγροτικής ζωής και παγκόσμιο σταρ – η ιστορία του έφτασε μέχρι και τη New York Times.

Αντί για τον Μορίς, στο δικαστήριο πήγαν για να τον στηρίξουν η Πομπαντούρ και ο Ζαν-Ρενέ, μια πουλάδα και ένας γιγαντιαίος κόκορας ράτσας Μπράχμα. Παρούσα και η ιδιοκτήτρια του “ενοχλητικού” πτηνού, η Κορίν Φεσό.

Ο εν λόγω πετεινός ζει στο Σεν-Πιερ ντ’ Ολερόν, όπου τα “κοκορίκο” του, πριν ακόμη ξημερώσει ο ήλιος, ενοχλούν τους ιδιοκτήτες μιας γειτονικής, εξοχικής κατοικίας. Ο δικηγόρος τους, ο Βενσάν Ιμπερντό, επιμένει ότι δεν πρόκειται για μια διένεξη “της πόλης εναντίον της υπαίθρου” αλλά για ένα πρόβλημα ηχορύπανσης, όπως αυτή που προκαλείται από τα γαυγίσματα των σκύλων, τα κλάξον των αυτοκινήτων, τη δυνατή μουσική…

“Το Σεν-Πιερ ντ’ Ολερόν είναι η μεγαλύτερη κοινότητα του νησιού ντ’Ολερόν, με περίπου 7.000 κατοίκους τον χειμώνα και 35.000 το καλοκαίρι. Σύμφωνα με τον τοπικό χωροταξικό σχεδιασμό, οι πελάτες μου ζουν σε μια ζώνη που έχει χαρακτηριστεί προαστιακή. Δεν έχει καμία σχέση με την εξοχή”, είπε, επιμένοντας ότι δεν πρόκεται για διαμάχη μεταξύ αστών και χωρικών.

“Οι πελάτες μου δεν απαγορεύουν στον κόκορα να λαλεί, θέλουν μόνο να είναι ήσυχοι το πρωί, μεταξύ 6.30-8.30“, τόνισε.

“Είμαι κατάπληκτος. Δεν είχα καταλάβει ότι οι ενάγοντες πήγαν να αγοράσουν ένα αστικό σπίτι στο νησάκι Ολερόν”, απάντησε ειρωνικά ο δικηγόρος του Μορίς, Ζιλιέν Παπινό.

“Μπορούμε να ξεφορτωθούμε το κοτέτσι. Αλλά στη θέση του θα υπάρχουν μετά οι κιούρτοι που χρησιμοποιεί για το ψάρεμα ο Ζακί, ο σύζυγος της Κορίν Φεσό. Αν οι γείτονες αντέχουν τη μυρωδιά…”, συνέχισε, για να καταλήξει: “Τα κοτέτσια υπήρχαν πάντα. Από τους 40 γείτονες, μόνο δύο διαμαρτύρονται”.

Για την ιδιοκτήτρια του Μορίς, “η ύπαιθρος έχει δικαίωμα στον θόρυβό της, οι κόκορες έχουν δικαίωμα να λαλούν” και άλλωστε τα κακαρίσματα “δεν συνεχίζονται επ’ άπειρον“. “Ο πετεινός μου δεν μ’ ενοχλεί, λαλάει και εγώ λέω ότι κάνει καλά και ζήτω η φύση!”, πρόσθεσε.

Στο ακροατήριο υπήρχαν αρκετοί υποστηρικτές του Μορίς. Μεταξύ αυτών και μια οικογένεια από την Κόστα Ρίκα που περνάει τις διακοπές της σε ένα γειτονικό σπίτι.

Η πτηνοτρόφος Ορελιά Σαν-Βοζέλ, που συνόδευε τους “φιλαράκους” του Μορίς, την Πομπαντούρ και τον Ζαν-Ρενέ, εξήγησε ότι ήθελε να παραστεί στη δίκη γιατί φοβάται πως η απόφαση του δικαστηρίου θα αποτελέσει δεδικασμένο.

Αφότου πήρε διαστάσεις η υπόθεση, 155.000 άνθρωποι έχουν υπογράψει δύο κείμενα υποστήριξης στον Μορίς. Μάλιστα ο Μπρουνό Ντιονίς ντι Σεζούρ, ο δήμαρχος του Γκαζάκ, μιας κοινότητας 400 κατοίκων στη νοτιοδυτική Γαλλία, είπε ότι θα ξεκινήσει εκστρατεία για να ανακηρυχθούν οι “θόρυβοι” της εξοχής “εθνική κληρονομιά“.

Το ζευγάρι των συνταξιούχων θα αναγκαστεί να υπομείνει τον Μορίς και τα “κοκορίκο” του όλο το καλοκαίρι, αφού το δικαστήριο θα εκδώσει την απόφασή του τον Σεπτέμβριο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ – AFP

 

Συνέχεια

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τα σκυλιά βοηθούν τους φοιτητές ναμην παρατήσουν τις σπουδές τους

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

Το στρες των φοιτητών μπορεί να μειωθεί αν περνούν χρόνο με τα ζώα, σύμφωνα με αμερικανική έρευνα την οποία επικαλείται το BBC.

Έχει γίνει όλο και συχνότερο το φαινόμενο τα πανεπιστήμια να αξιοποιούν “σκύλους θεραπείας” στις πανεπιστημιουπόλεις αλλά μέχρι σήμερα η πρακτική αυτή θεωρούνταν αμφιλεγόμενη.

Τώρα όμως οι επιστήμονες λένε ότι διαθέτουν αποδείξεις για να υποστηρίξουν το επιχείρημά τους.

Η Πατρίσια Πέντρι του πανεπιστημίου Washington State δήλωσε ότι η έρευνά της έδειξε ότι “καταπραϋντικού” τύπου συνεδρίες με σκύλους μπορούν να μειώσουν την αρνητική επίπτωση που έχει το στρες στους φοιτητές.

Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε περισσότερους από 300 πτυχιακούς φοιτητές διαπίστωσε ότι συνεδρίες μιας ώρας την εβδομάδα με σκύλους τους οποίους μετέφεραν στο πανεπιστήμιο επαγγελματίες εκπαιδευτές έκαναν τους φοιτητές που είχαν στρες και θεωρούνταν “υψηλού κινδύνου για ακαδημαϊκή αποτυχία” ή για τους οποίους υπήρχε ο φόβος να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους “να χαλαρώσουν και να νιώσουν αποδεκτοί“.

Επιπλέον, όπως εξηγεί η ίδια, οι σκύλοι βοήθησαν τους φοιτητές να συγκεντρωθούν και να θυμούνται πληροφορίες.

“Οι φοιτητές που κινδύνευαν περισσότερο, όπως εκείνοι με ψυχολογικά προβλήματα, φάνηκε ότι επωφελήθηκαν περισσότερο”, είπε η Πέντρι.

Στις ΗΠΑ θεραπευτικοί σκύλοι χρησιμοποιούνται σε περίπου 1.000 πανεπιστημιουπόλεις.

Ωστόσο η πρακτική αυτή γίνεται όλο και συχνότερη και στο Ηνωμένο Βασίλειο με τα πανεπιστήμια Μπάκινγχαμ, University College London, Καίμπριτζ, Νότινγχαμ Τρεντ, Λόντον Μετροπόλιταν και Σουάνσι να καταφεύγουν σε αυτήν.

Μάλιστα το πανεπιστήμιο του Μίντλσεξ έχει προσθέσει “σκύλους βοηθούς καθηγητών” στο ακαδημαϊκό προσωπικό του ώστε να βοηθήσει τους μοναχικούς φοιτητές να μην εγκαταλείψουν τις σπουδές τους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Συνέχεια

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αυτό είναι το πιο χαλαρωτικό χρώμα, σύμφωνα με μελέτη

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

Μία εταιρεία κατασκευής χαρτιού στο Ηνωμένο Βασίλειο, ζήτησε πρόσφατα από 26.000 συμμετέχοντες σε 100 χώρες να απαντήσουν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με τις χρωματικές τους προτιμήσεις.

Στη συνέχεια, εξέτασε τα δεδομένα και σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Sussex, συνέταξαν μία ολοκληρωμένη έκθεση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο αντιδρούν σε συγκεκριμένα χρώματα.

«Όταν είμαστε παιδιά, ο καθένας έχει μία γρήγορη απάντηση στην ερώτηση “Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα;”» αναφέρουν οι συγγραφείς της μελέτης. «Παρόλα αυτά, κάτι αλλάζει καθώς προχωράμε προς την ενηλικίωση.

Το αγαπημένο μας χρώμα γίνεται λιγότερο σημαντικό και πολλοί από εμάς δεν σκέφτομαι το θέμα ποτέ ξανά».

Οι απαντήσεις που έλαβαν οι ερευνητές ήταν πολλές και διαφορετικές, με το μπλε και το πράσινο να αποτελούν τις πιο δημοφιλείς επιλογές.

Είναι ενδιαφέρον ότι, σε μία από τις πρώτες έρευνες σχετικά με τα χρώματα που πραγματοποιήθηκαν ποτέ στο Chicago World’s Fair το 1893, η πλειονότητα των ερωτηθέντων είχε επίσης ξεχωρίσει το μπλε χρώμα.

Μετά από περαιτέρω ανάλυση, οι ερευνητές έδωσαν μία πιθανή εξήγηση σχετικά με τον λόγο που η συγκεκριμένη απόχρωση είναι διαχρονικά η αγαπημένη επιλογή των περισσοτέρων.

Σύμφωνα με την ανάλυσή τους, όταν κοιτάζουμε το μπλε χρώμα αισθανόμαστε ήρεμοι, ενώ ο καρδιακός μας ρυθμός μειώνεται.

Πηγή: onmed.gr

 

Συνέχεια

Like us on Facebook

Advertisement Europolitis 24

Für mehr

Abonnieren Sie kostenlos unsere Mailingliste und erhalten Sie interessante Informationen zu Ihrem E-Mail-Posteingang.

Danke fürs Abonnieren.

Something went wrong.

Advertisement
Advertisement Europolitis
Advertisement